Pikkedief

Er lag een appeltje op tafel. Buiten zijn bereik, dacht ik. En ookal doen wij wel aan Rapleyen, dít hadden we nog niet geprobeerd..

Ondertussen, in de box

Slapen

Voor onze vakantie was Stef net zo’n slaper als dat wij zijn: gemakkelijk. Je legde hem in zijn bedje en dan ging hij slapen. De volgende ochtend, zo’n 10 tot 12 uur later, meldde hij zich dan wel weer en dan voedde ik hem.

Toen gingen we met vakantie. Tegelijkertijd had hij de waterpokken en (waarschijnlijk) de 6e ziekte. Bovendien kwam er een tandje door en bleek het bedje dat we daar voor hem hadden niet goed te zijn. De nachten waren naar: minstens 3 keer werd hij wakker en was hij onmogelijk weer in slaap te krijgen.

We weten het aan het ziek zijn, maar het probleem werd er niet beter van nadat we al lang en breed weer thuis waren, de uitslagjes en korstjes waren verdwenen en zijn eigenste, fijne bedje weer zijn slaapplaats was. Uiteindelijk werd hij nog ééns per nacht wakker, tussen 4 en 5. Gelukkig schoof dit langzaam maar zeker op: dit werd ééns per nacht tussen 4.30 en 5.30 en toen tussen 5 en 6, soms zelfs 6.30. Helaas begon zich toen een ander probleem voor te doen: in slaap kómen. Elke avond opnieuw was het krijsen geblazen als hij zijn bed in beeld kreeg en probeerden we zo ongeveer álles om hem in slaap te krijgen. Ook de slaapjes overdag werden een ramp. Niet alleen wij hadden er problemen mee, ook bij de opvang kregen ze het amper nog voor elkaar.

Laten huilen! Zei het consultatiebureau. En nog maar één melkvoeding per dag, want hij is al 7,5 maand! Het eerste probeerden we (zonder succes), het tweede lukt niet en lijkt, bij nazoeken, ook helemaal nog niet aan de orde.

En nu is Stef ziek. Hoge koorts, braken, verstopte neus. Vreselijk zielig. Maar wellicht, héél misschien, de oplossing die we zochten: Stef sláápt weer. Wordt ‘s-nachts nu wel huilend wakker vanwege zijn zieke lijfje. Soms. Maar in bed leggen kan al twee dagen weer zonder knoop in mijn maag, zonder er de hele dag tegenop te zien. Zou het zo blijven? We hopen het. Voor onszelf, maar niet in de laatste plaats voor dat lieve kleine ventje, dat grotere wallen onder zijn ogen heeft dan dat een baby zou moeten hebben..

Kunsten

Helm

En zo was het dan ineens tijd om Stef’s helmpje op te halen. Raar, hoe je uit kunt kijken naar iets waar je tegelijkertijd enórm tegen opziet. Niet meer zomaar een kusje kunnen geven op zijn bolletje, dat leek me vreselijk. Tegelijk hoor je een hoop goede verhalen over de verbeteringen die zo’n helm teweeg brengen en daar ga je als ouder voor. Wat is nu 5 maanden ongemak voor jezelf als je kind er beter van wordt? De kinderen merken er, zo zegt men, heel weinig van. Dat geloof ik.

Dus nu moeten we opbouwen. Maar mán, wat wordt je daar onzeker van. Het is loeiheet buiten en er staat ook nog een hittegolf voor de deur. Kindjes raken veel warmte kwijt via hun hoofd, dus je kunt wel raden wat ik door de luchtgaten van Stef’s helmpje zie: zeiknat gezwete haartjes.

Dat ik, als hij zijn helm opheeft, zijn ogen gewoonweg niet meer kan zien* was een bijkomstigheid die ik niet had verwacht. Iets waar de tranen me van in de ogen schoten.

Bovendien lijkt de helm te schuiven. Scheef op zijn koppie, soms hangend over één oog, ruimte op de plek waar volgens het boekje geen ruimte zou moeten zitten. En hij draait. Maandag dus maar meteen bellen: is dat wel goed? Dit hoort toch niet? Of wel?

Voor nu ligt onze kleine vent dus lekker zonder helm en slechts in zijn luier te spelen op zijn speelkleed. Morgen gaan we wel verder met opbouwen, zodat zijn hoofdhuid wel door kan gaan met wennen aan de helm. Als de helm dan -hopelijk snel-  is aangepast kunnen we vlot verder met het opbouwen. Resultaat schijnt na 2 a 3 weken al duidelijk zichtbaar. Ik ben benieuwd..

*: De helm  steekt redelijk ver uit en zit vrij dicht op de ogen. Zodoende ontneemt de helm je het zicht.

TV-verbod

Ouders met princípes?? Daar weet mijn zoon wel raad mee. Dan vind hij toch gewoon iets dat ongeveer hetzelfde werkt?

Het beweegt, er komt geluid uit.. What’s the difference? ;)

Babyzwemmen

De eerste keer dat ik met Stef ging zwemmen vond hij het een beetje eng. Hij klampte zich aan me vast en keek met grote ogen rond. Hij huilde niet en vond het niet naar, maar of hij het echt leuk vond.. Ik weet het niet.

De tweede keer dat ik met Stef ging zwemmen vond hij het machtig interessant. Hij klampte zich niet meer aan me vast en schrok niet van het relatief koude water (het water is wel extra verwarmd, maar natuurlijk lang zo warm niet als het water in zijn badje, of onder de douche). Hij begon een beetje te bewegen in het water en vond vooral de andere kindjes in zijn klasje leuk.

De derde keer dat Stef ging zwemmen was vanochtend en omdat hij nu oud genoeg is om mee te mogen doen bij het zwembad hier om de hoek was het mogelijk een les te volgen op zaterdag. Een les op zaterdag betekent dat Stef’s papa ook mee kon gaan, dus dit keer ging ík niet met hem zwemmen, maar zijn vader ging met hem mee.

De derde keer dat Stef ging zwemmen wist hij al wat het was en vond hij het niet leuk, maar gewéldig! Stef blijkt dat kindje van de klas te zijn dat andere kindjes altijd een beetje vervelend vinden, omdat hij de hele tijd loopt te spetteren. Hij hield zijn armpjes amper stil. Stef blijkt ook dat kindje te zijn dat het allemaal zó leuk vind, dat hij wel breeduit gaat lachen naar de andere kindjes en geïnteresseerd de juf in haar gezicht aait, maar zijn papa gewoonweg niet meer ziet staan. Waar andere kindjes gingen huilen als hun papa of mama onder water ging en uit zicht was, vond Stef het helemaal leuk bij zijn juf op de arm.

De derde keer dat Stef ging zwemmen had zijn mama haar handen vrij om andere dingen te doen:

Foto’s van het hele feest maken was heel geen straf.. En nadien hadden we een klein, heel diep slapend jongetje in de wagen <3

SuperStef

Zwemmen

Mijn kleine ventje ging vandaag voor het eerst ‘te water’, zoals mijn vader het heel mooi verwoordde. Natuurlijk gaat hij gewoon netjes in bad en ook onder de douche gaat hij wel, maar dit was anders. Dit was voor het eerst écht zwemmen! Spannend vond hij het wel in het begin: hij drukte zich tegen me aan met dat lieve kleine lijfje en trok een pruillipje toen hij voelde dat dat water lang niet zo warm was als het water van zijn badje altijd is. Gelukkig maakte dit al snel plaats voor verwondering en nieuwsgierigheid. Wat was er een boel te bekijken! Stef keek zijn ogen uit en vond het maar spannend, al die mensen om hem heen. Nóg leuker werd het met allermaal andere kindjes in een kring. Liedjes zingen, door het water spetteren, naar de kindjes om hem heen kijken.. Mijn kleine waterratje vond het zelfs geweldig om onder water gedompeld te worden; iets waar zijn mama beduidend méér moeite mee had.

Wat mij betreft een geslaagd experiment: babyzwemmen is de bom!

Stef in beeld

Stef is tegenwoordig dikke vrienden met zijn Sophie-speeltje

Bij het restaurant waar wij aten toen we trouwden voelt Stef zich prima op zijn gemak

En bij papa in de draagdoek is het strand ook heel spannend!

Daarnaast is het ook heel leuk om stemoefeningen te doen. De hele dag door! En dan moeten mama en papa héél hard lachen! <3

Previous Older Entries