Mar
Stef in beeld
Stef is tegenwoordig dikke vrienden met zijn Sophie-speeltje
Bij het restaurant waar wij aten toen we trouwden voelt Stef zich prima op zijn gemak
En bij papa in de draagdoek is het strand ook heel spannend!
Daarnaast is het ook heel leuk om stemoefeningen te doen. De hele dag door! En dan moeten mama en papa héél hard lachen! <3
Jan
Beetlejuice
Kleine jongetjes worden groot. Sinds een paar dagen trappelt Stef zich naar boven in zijn wieg: dan stoppen we hem netjes in onder zijn dekentjes en vinden we hem half erboven weer terug. Sowieso begint zijn wieg al klein te worden, het past allemaal nog wel, maar het is al te zien dat het niet meer heel lang zal duren. Tijd om zijn ledikant neer te zetten, vonden wij dus. Dan kan hij bij zijn tukjes overdag, die hij normaal altijd in zijn wieg doet, lekker wennen in zijn grote bed, in zijn eigen kamer.
Het ledikant staat dus, ondertussen. We hebben Stef er vanmiddag eens voorzichtig ingelegd, en hij vond het práchtig. Gaf de schaapjes en konijntjes boven zijn hoofd een brede lach. En lag er een uurtje compleet in coma. Volgens mij ga ik er straks meer moeite mee hebben als hij, wanneer hij uiteindelijk écht zal verhuizen van zijn wieg naar zijn bedje.
In de tussentijd moest er natuurlijk ook een oplossing worden gevonden voor het omhoog kruipen in de wieg, want elke ochtend een kind met zijn hoofd tegen de bovenrand en een koud bovenlijf aantreffen is ook weer zoiets. Ik kocht dus een slaapzakje voor hem, een stukje te groot. “Dan kun je de lege onderkant gebruiken als instopstrook” werd mij aangeraden. En ja, dat blijkt te werken. Brilliantly. En schattigheidsfactor +3: het slaapzakje is grijs-wit gestreept en ook de mouwen zijn te lang. Terwijl ik dus vanuit mijn bed naar de flapperende armpjes van mijn zoon keek lachte ik me een ongeluk: net Beetlejuice!
Ook op andere manieren merken we duidelijk dat hij aan het veranderen is. Zo wordt hij tegenwoordig vaak boos als je hem in zijn box legt. De box is so last tuesday! De wipstoel, dĂe is het helemaal. Hij begint interesse te krijgen in speelgoed*. En zijn Nijntjesmobile krijgt niet meer lachjes zoals eerst, maar daar wordt nu vooral heel druk naar gegraaid.
Ja, het is echt verbluffend hoe erg alle clichĂ©’s waar zijn, maar het is echt: het gaat vĂ©Ă©ls te snel. Mijn kleine baby is geen kleine baby meer. Maar gelukkig blijft hij toch Ă©cht wel mijn lieve, kleine knuffelbeertje..
*: Er gaat een wereld voor mij, als big spender, open: niet alleen kan ik nu losgaan op kinderkleertjes, ook speelgoed uitzoeken voor je kind blijkt een dankbare hobby 
Jan
Reden om te lachen..
Is dat we het uiteindelijk alsnog zonder kunstvoeding gaan redden! 
[pas op, ranzige praat]Vannacht heeft Stef geen diarree meer gehad en tegen de tijd dat hij er weer wat meer last van kreeg had ik al overlegd met mijn eigen huisarts. Zijn oordeel: dit is geen Ă©chte diarree, omdat hij niet vaker poept als normaal, alleen maar wateriger. Borstvoeding it is dus! [/pas op, ranzige praat]
Stef vond dit een mooie reden om vandáág met een nieuw trucje te komen: lachen naar mama. En laat mama dat nu helemáál niet erg vinden.. Kijkt u mee?
Nov
