25 May 2010
by Annibalin Pirate kitty on a roll
De afgelopen dagen heb ik hier weer een ijzige stilte laten vallen. Het lijkt er dan wellicht op alsof ik er niet ben, maar dat is niet geheel waar: achter de schermen ben ik zelfs vrij druk bezig met mijn weblog. Ik ben éindelijk begonnen aan de geestdodende klus die al op mij wacht sinds ik in maart 2009 mijn weblog overzette van Pivot naar WordPress: het handmatige overzetten van posts die om de één of andere reden niet met het daarvoor bestemde tooltje overgezet konden worden, en de bijbehorende reacties.
Als ik dat eenmaal klaar heb (en dat gaat helaas nog wel even duren..) moet ik alle reactievelden van 2006 tot maart 2009 nog nalopen en, waar nodig, aanvullen. Helaas heeft het overzet-tooltje namelijk alle reacties afgeknipt wanneer er een letter met een speciaal teken erop (zoals een é of een ü) in de reactie staat.
Uur na uur ben ik dus aan het ctrl+c-en. Vierkante ogen heb ik er ondertussen van. Maar ik zet stug door, want dit feestje moest nu toch écht maar eens gevierd worden. Als ik dat allemaal klaar heb wil ik éigenlijk het liefst ook nog de posts die ik ooit op mijn BNN-blog schreef overzetten, maar daar denk ik nu nog maar even niet aan. Hier heb ik namelijk nog geen tool voor gevonden..
Het zou nog het leukst zijn als dit alles lukt voor 1 september: dan vier ik namelijk mijn eerste blog-lustrum!
Er zit overigens ook nog een ander uiterlijk voor mijn blog in het verschiet, want deze zwarte achtergrond ben ik al een tijdje zat. Binnenkort dus alhier te vinden: Pirate kitty, new and improved! 
06 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Volledig afgedraaid was ik, toen ik weer thuiskwam. Mijn eerste werkdag was bijzónder vermoeiend. Het is weer even inkomen, al verbaasde het me al direct hoe gemakkelijk je je procedures en handelwijzen herinnert. Het computersysteem ziet er volledig anders uit, de kamer is heringericht, er zijn mensen weg en er zijn mensen bij. Driehonderdéénenzeventig e-mails moest ik doorworstelen. Mijn collega’s bekeken de foto’s van Stef die ik bij me had en ik had ruzie bij het her-instellen van mijn headset.
Maar als ik wil vertellen hoe mijn eerste werkdag beviel is dit alles éigenlijk niet van belang; er is eigenlijk maar één ding echt belangrijk: ik vond het leuk! Weer bezig zijn met iets anders als de boodschappen en voedingen, weten dat je aan het eind van de dag een grote glimlach tegemoet fietst als je je kind gaat halen.. Ja, I’m a working mom and I think I like it 
21 Feb 2010
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Hier begon een politiek georiënteerd stukje over de val van het kabinet en twee keer gaan stemmen in plaats van één keer. Maar dát stukje wilde niet zo vlotten. Ik heb namelijk een fles wijn geopend, afgelopen vrijdagavond. Sinds daar nog enorm veel ( riiiight :P ) in zit en Stef de komende voeding een flesje krijgt mocht ik wel een glaasje van mezelf. En nouja, zo’n glaasje wijn doet nogal dingen met je, als je bijna een jaar niets meer hebt gedronken. Het torpedeert bijvoorbeeld gemákkelijk een politiek gekleurd blogje zodat er geschreven kan worden over belangrijke zaken, zoals wijn. Nu had ik bedacht dat ik het voorlopig wel even bij deze ene fles kon houden, maar prompt stond mijn collega eergisteren op de stoep om mijn kerstpakket nog even langs te brengen. Daar zat een fles Prosecco in. Nouja, u begrijpt, al mijn pogingen om te voorkomen wederom te verworden tot een zuipschuit eerste klas ten spijt gaat het er waarschijnlijk op neerkomen dat ik de grenzen van alcoholgebruik tijdens borstvoeding zal gaan verkennen.
En voor u gaat vrezen voor de gezondheid van mijn kind: ik ben gewapend met een kolf en mentaal gehard door het moeten weggooien van een bijna volledige voorraad ingevroren melk wegens antibioticagebruik destijds. Ik kan dus makkelijk een voeding door de gootsteen spoelen terwijl Stef zich tegoed doet aan een flesje melkoverschot waar mijn vriezer u tegen zegt..
Over Stef gesproken: die is op het moment zijn stem aan het verkennen en dat is zó lief! Kijkt u zelf maar..
29 Jan 2010
by Annibalin Pirate kitty on a roll
En dan morgen even winkelen: even niet mama, maar Annibal zijn. Jeej!
N.B.: Excuses voor de slechte foto, maar dat is even niet anders
N.B.2: Ik heb eindelijk het filmpje van Stef ge-upload! Let niet op mijn stem overigens, het is raar om jezelf zo te horen..
24 Oct 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll, Pirate kitty pregnant
Ik was al bijna vergeten hoe het voelt om zelf mijn boontjes te kunnen doppen. Als je al een tijd behoorlijk afhankelijk bent van anderen voor de meest uiteenlopende zaken (tel daar sinds vandaag ‘mijn veters strikken als er even geen stoel voorhanden is’ bij op) ontwen je het bevredigende gevoel van iets zélf doen. Iets áfronden. Maar nu we de laatste hand aan de babykamer aan het leggen zijn is er een klusje dat ik heel goed zelluf kan: we hebben zelfs stickers gemaakt voor de tweede muur die we willen versieren en de prints hiervan moeten worden uitgesneden. En dat is een prima werkje voor een Dikkie Dik en ookal heb ik nu chronisch 2 lamme armen, zodadelijk ga ik de laatste 10 stickers doen en dan zit het klusje erop. Iets dat ik helemaal alleen heb kunnen doen! Yay!
Morgen gaan we* ze dan opplakken en hopelijk kan komende week ergens de commode in elkaar gezet worden. Dan hangt Paul meteen ook de rails en de gordijnen op, en dan vind ik het wel tijd voor foto’s. (Hoewel ik me morgen waarschijnlijk toch niet kan bedwingen en vast al wel een muurtje of twee neerzet hier..) 
We hebben met elkaar afgesproken dat de kamer uiterlijk komend weekend klaar zal zijn en dat geeft mij een heleboel rust, want ik stuiter zo onderhand op mijn hoofd de kamer door van dat onafgemaakte kamertje. Dat het eindresultaat bizár leuk is maakt dan wel weer een hele hoop goed hoor
Verders is er eigenlijk weinig te melden hier, het gaat best goed eigenlijk. Wat rug, bekken en been betreft heb ik goede en minder goede dagen, de ijzerpillen hielpen binnen een paar dagen al waardoor ik de meeste dagen nu prima doorkom zonder middagtukje what-so-ever (een hele verbetering: ik heb ineens een heleboel extra dag!) en ik heb geen idee wat ik uitvoer, maar ik héb het me toch druk hierzo! Ik kom mijn dagen prima door, dus..
*: Dat betekent dan dat Paul ze opplakt terwijl ik aanwijzingen geef vanaf de voedingsstoel-to-be
27 Sep 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Het deed me genoegen te zien hoe ver haar rolstoel stond ingegraven tussen de spullen in de kelder, terwijl haar vriend ‘m voor me tevoorschijn pulkte. Wanneer een object zó lastig pakbaar is heb je het al een hele tijd niet nodig gehad en dat is in het geval van een rolstoel natuurlijk geweldig.
Nu kwam de stoel tevoorschijn en pompten onze mannen de banden op. Voor mij. Een prachtig smal, lichtgewicht exemplaar. Extreem wendbaar, licht om te sturen, een fijne zitting. We liepen ermee naar buiten en ik nam plaats*. Na de Ikea-rolstoel van vandeweek was deze stoel met name voor Paul een verademing. Dus we reden naar het centrum en begonnen ons dagje winkelen. En we deden véél: de Peek en Cloppenburg, de H&M, de Intertoys, de Douglas, de DE-winkel, de Free, de Mediamarkt, de Bart Smit, de Simon Levelt.. In de winkels hadden we rustig de tijd om te twijfelen over pakjes en truitjes, in de rij te staan voor de pashokjes, rondjes te lopen en te bemerken hoe rolstoel-onvriendelijk sommige winkels eigelijk wel niet zijn. Beladen met moois kwamen we weer terug.
Lynn was blij met haar bloemen (zo’n lieve uitleen mag natuurlijk niet onbeloond blijven) en wij waren blij met onze aankopen. Een paar leuke briljante pakjes en shirtjes voor Streepje. Een muziekdoos annex sterrenprojector voor op zijn slaapkamer. Paul kreeg lekkere koffiebonen uit het koffiewinkeltje. En ik kreeg een supermooie voedingstop en de gebaksbordjes die al maanden op mijn verlanglijstje stonden.
En de dag kon nog niet op: hierna reden we door naar de Binckhorst, waar de film waar ik een paar maanden terug de visagie voor deed in premère ging. De acteurs en medewerkers weer terugzien was al geweldig, maar ook nog eens de vruchten van onze inspanningen terugzien op het witte doek was gewoonweg briljant! Het is lastig om naar de film te kijken als film zonder je eigen werk constant in de weg te laten zitten, maar één ding weet ik zeker: het resultaat mag er zijn. Een heuse DVD namen we mee naar huis, maar daarbij nog iets anders: een besef van de hoeveelheid vrijheid die ik, en wij, verkregen hebben door deze rolstoel. Een hele dag winkelen en nog een filmpremière erachteraan: een paar weken geleden had ik dat niet voor mogelijk gehouden. Komend weekend hebben we een familieweekend van mijn moeders kant en we weten heel zeker: die rolstoel gaat mee. Niet achter hoeven blijven op de rest als ik dat niet wil. Gewoon meekunnen met de activiteiten die er eventueel zijn. Mijn eigen ding doen.. Vive la rolstoel!
*: Dat klinkt wat charmanter als het was: Lynn is smaller op de heupen en de stoel is op maat gemaakt. Ik pas er prima in, maar om tussen de zijschotten te komen is enig propwerk required
27 Aug 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Ik heb er een verslaving bij. Nu ik een complete lijst heb van wat we nog nodig hebben voor de baby komt, we de tekeningen van het kamertje rond hebben én weten welke meubels en spulletjes we ongeveer willen hebben struin ik Marktplaats af. Ik zoek naar van alles en nog wat, bied op de spullen die ik tegenkom. Ik vind het leuk om te grasduinen tussen alles dat wordt aangeboden, het voelt als een soort virtuele koninginnemarkt. En ik vínd ook: het bedje dat we eigenlijk over een week of 3 nieuw wilden gaan kopen heb ik gevonden, evenals de schommelstoel die we al hadden uitgezocht op het internet, maar die nét voor we in de winkel kwamen uit het assortiment bleek te zijn gehaald. De voetenzak voor in de Maxicosi die ik eigenlijk te duur vond sinds we al een wrapper krijgen van datzelfde merk heb ik ook al gevonden voor weinig en ik heb een paar biedingen lopen op in nieuwstaat verkerende wasbare luiers.
En het stomme is, we zouden het best kunnen missen. De centjes die we nodig hebben om al die spullen nieuw te kopen hebben we wel. Maar het geeft zo veel voldoening de spullen die bij ons passen tweedehands te vinden, vaak voor een fractie van de prijs ook nog. Ze een tweede leven te geven. Een tijdje terug spraken Paul en ik al over duurzamer leven en deden we een aantal kleine aanpassingen aan ons dagelijks leven, waardoor we centjes, maar niet in de laatste plaats ook het mileu sparen. Wasnoten i.p.v. de chemische middelen die je in de supermarkt koopt. Een zandlopertje in de douche, om ons waterverbruik in te perken. Kleine dingen, die tóch impact kunnen hebben. In die lijn besloten we ook wat vaker te kijken naar tweedehands spulletjes en nu ik daar zo eenmaal mee bezig ben krijg ik de smaak te pakken. En dat voelt goed!
Er zullen altijd spullen blijven die wij nieuw zullen aanschaffen. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om tweedehands matrasjes aan te schaffen voor de wieg en het bedje. De luiers zullen, ondanks wat biedingen op losse exemplaren, voor het grote deel nieuw worden besteld. Naast de tweedehands aangeschafte kleding wil ik ook graag dat mijn kind zijn éigen kleertjes zal hebben. Maar van wat spullen een nieuw plekje geven is volgens mij nooit iemand slechter geworden..
23 Aug 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll
De klusspullen die we nodig hebben zijn zo goed als binnen. Vanaf komende week kunnen ‘we’ aan de slag: klushulp is geregeld waar nodig, de plannen zijn rond.. Hetgeen, tot groot verdriet van mijn lief, nog wel enige voeten in de aarde had: ik heb er nogal een handje van te tornen aan reeds goedgekeurde, vaststaande afspraken door bijvoorbeeld tóch ineens weer de hoeveelheid helblauw die we in de kamer wilden gaan gebruiken in twijfel te trekken.
Er kwamen dus volledig nieuwe tekeningen, denkbeeldige meubels en afbeeldingen op de muren wisselden van plek, verdwenen compleet en werden nieuw bijbedacht. Ik maakte een nieuwe tekening, volledig in kleur dit keer. En ondanks zichzelf, ondanks zijn wanhoop om dat zwangere wijf dat toch télkens weer een draadje weet te vinden om aan te trekken, zodat heel de trui zich lijkt te ontrafelen, was lief het met me eens: dít is het. ECHT.
Na een hoop consultatie van één van onze vaste, vertrouwde adviseurs (mijn papa), testverf op behang om te zien hoe het pakte en een hoop denkwerk kwam er dan opnieuw een vastomlijnd plan. Twee muren verven in plaats van één, niet meer behangen. Nog wat meetwerk later togen we dan toch écht naar de bouwmarkt. Lief zocht spullen voor de kast bij elkaar terwijl ik me op de kleur verf stortte zoals deze exact zou moeten zijn. En werd vervolgens op mijn beurt weer tot wanhoop gedreven: ondanks de verfmengmachines die wel 800 miljoen kleuren tevoorschijn zouden kunnen toveren waren álle staaltjes die er hingen beperkt tot telkens maar weer dezelfde kleurtjes. Welk merk ik ook bekeek, de blauwe staaltjes waren allemaal te grijs, te paars, te donker, te saai.. Hoe kan het in hemelsnaam zijn dat men zó veel kan met die machines, maar een simpele, wat feller blauwe kleur onmogelijk leek te zijn? Ik pakte wat staaltjes die nog énigzins ‘onze’ kleur benaderden en besloot om, voor ik me terug zou trekken op de afdeling met tuinstoelen (zitten is veel minder pijnlijk op het moment), me nog even langs de behangetjes te begeven.
Er waren twee kleuren blauw behang. De ene was te groen. En van de andere zou ik van mijn stoel zijn gevallen als ik zou zitten. Precíes. Wat. We. Zochten. Ok, wel iets minder fel als wat we in ons hoofd hadden, maar op het voorbeeldmuurtje was het toch écht onze kleur blauw, en eigenlijk stiekum ook al behoorlijk fel. Van exact hetzelfde type lag er ook nog effen wit behang naast, precies hetgeen we nodig hadden voor muur nummer twee. Terug op ‘mijn’ stoel rommelde ik wat met mijn staaltjes tot Paul langskwam. Ik vertelde hem het teleurstellende verf-nieuws en liet hem de staaltjes zien. Pulkte vervolgens het behangstaaltje achter de rest vandaan en riep “máár! Kijk!”
Paul zag wat ik zag. Dé kleur. In behangvorm, hetgeen we nooit voor mogelijk hadden gehouden door onze specifieke wensen. Dus niet 3 lagen verf op de ene muur en 3 lagen verf op de andere muur en telkens moeten wachten tot de verf droog is voor de volgende laag. En ook niet het alternatief van één muur verven en één muur behangen. Gewoon beide muren behangen. In één keer klaar. Zo simpel! Wie had dát gedacht: bij een geavanceerde verfmengmachine niet uitkomen wegens gebrek aan kleuren, maar vervolgens bij de twee effen behangkleurtjes die de winkel heeft gewoon exáct vinden wat je zoekt. En het behang was ook nog in de aanbieding. Daarbovenop mochten we ook nog eens één van de kortingsbonnetjes die we gisteren van mijn schoonvader kregen gebruiken. Dus de klusspullen zijn allemaal binnen voor een habbekrats* en komend weekend staat de kast in de steigers. En niet hoeven verven én behangen scheelt ook nog een week klussen: die steken we in ons zak
*: Als ik naar de bon van de gamma kijk en even vlug reken hebben we, met kortingsbonnen en aanbiedingen, al met al zo’n € 46,= bespaard op wat we nodig hadden.
15 Aug 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll
De commode en het bedje zijn uitgezocht. We denken te weten wat er op de vloer zal gaan komen. De tekeningen voor wat er op de muren komt liggen klaar. Een tijdsschema, met een week-tot-week planning van wat er moet gebeuren, is gemaakt en we weten wie we wanneer moeten vragen om hulp. Onze verdere benodigdheden zijn volledig uitgezocht en genoteerd, tot en met het kleurgradiënt aan toe. Een plotseling helder ogenblik levert ons een tijdsbesparing op waar we blij van worden. En in de keuken is reeds véél nieuwe bergruimte gecreëerd met spullen die we nog hadden.
Ik ben trots op ons, want het begon me allemaal te lang te duren. We stonden een beetje stil, het bleef maar weer bij overleggen, spullen heen en weer schuiven, morrelen aan dingen die maar niet van de grond leken te komen. Eind september is het, als onze planning een beetje sluit, af. Op wat kleine dingen na misschien, maar dat kunnen we hebben.. Zou ik dan toch beginnende nesteldrang onder de leden hebben? Het moet af, af, af!
26 Jul 2009
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Het huis ziet eruit alsof er een Annibal- en Paulbom is ontploft. Overal staan spullen en dozen, opgestapeld, weggeschoven, langs de kant gezet. Wat begon als een dagje ‘een beetje spullen uitzoeken’ ontaardde in een dag vol weggooien, herschikken en ikea. Maar de nieuwe kledingkasten zijn binnen en gaan morgen in elkaar (Paul is vrij), daarna kan mijn uitgekleedde garderobe en de volledige versie van Paul verhuizen naar de slaapkamer. De grote kast in de babykamer kan dan voor de helft gevuld worden met de spullen en dozen die nu in afwachting zijn van een plekje. De andere helft van de kast wordt de kast van de baby.
En dat is nog een paar dagen wonen in een ontplofte bom meer dan waard: hierna zijn we ineens twee stappen verder als we gedacht hadden te zullen zijn en kunnen we een vloer en behang voor de babykamer gaan uitzoeken. Bovendien zal ons huis er een stuk minder volgepropt uitzien op deze manier als met het initiele plan, dus wij taaien moe maar voldaan af: morgen weer verder!
Previous Older Entries
RSS
Flickr