08 Aug 2010
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Het verhaal van mijn ring is nog niet af. Sowieso is dat natuurlijk pas écht het geval wanneer ik weer een trouwring om mijn vinger heb, maar de hulp die mij nu ten deel valt om dat zo snel mogelijk te realiseren is bijzonder.
Via onze tussenpersoon nam ik contact op met onze verzekeraar. Ik wist namelijk dat wij onze sieraden heel uitgebreid verzekerd hebben, maar niet of deze dekking ook buitenshuis gold. Dat bleek niet het geval, maar dat maakt niet uit: uit coulance gaan ze de kosten voor het hersmeden van mijn ring vergoeden!
Hersmeden dus inderdaad, want mijn volgende telefoontje was naar Alkmaar, waar de edelsmid zit die onze ringen destijds maakte. Ik wilde graag weten of hij aan de hand van een foto zou kunnen zeggen of mijn ring nog te repareren is en een prijsopgave zou kunnen maken voor de verzekering. Even heen en weer naar Alkmaar is een stuk minder makkelijk met een (zieke) baby in huis. Hij had echter een veel beter idee: ik kan mijn ring aan hem opsturen, hij stuurt papieren voor de verzekering terug en van daaruit zal hij zorgen dat de ring hersmeed wordt. Een reparatie is helaas niet meer mogelijk, kon hij nu al zeggen, omdat een deel van de ring van titanium gemaakt is.
Waarschijnlijk zal ik straks dus, kosteloos, sneller dan ik ooit gedacht had, weer mijn geliefde trouwring om mijn vinger hebben. Yay! <3
21 Apr 2010
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Een boel van onze vrienden zijn fan van rommelmarkten en tweedehands winkels. Zij kunnen zich weken verheugen op de vrijmarkt die elk jaar de koninginnedag tot koninginnedag maakt en struinen het liefst uren langs de kleedjes en kraampjes. Ook Paul is elk jaar weer helemaal in zijn nopjes als Koninginnedag zich aandient.
Ik heb dat nooit zo. Sinds ik samen ben met Paul ga ik altijd mee met de groep en struin ik mee, maar éigenlijk vind ik er geen bal aan. Ik vind het leuk om iets te doen met mijn vrienden, maar verder houdt het op. Als ik om me heen kijk zie ik éigenlijk vooral -pardon my french- enorme bergen oude troep. Hoe ik ook kijk, de juweeltjes die anderen altijd lijken te ontdekken, ik zíe ze gewoon niet. Ik zie lelijke porceleinen beeldjes met een hoekje eraf, ik zie stoffige mandjes, enorme bergen glaswerk met bloemetjes, tacky schilderijtjes, LP’s waar ik geen speler voor heb.. Mijn droom om ergens oude Transformers-poppetjes te vinden is nog nooit uitgekomen en uiteindelijk kijk ik altijd vooral uit naar koninginnedag omdat we dan ná de vrijmarkt met z’n allen vis gaan eten.
Afgelopen jaar liep het echter anders: een vriend-van-vrienden is een stichting gestart om mensen in Bolivia te helpen er weer bovenop te komen na een hoop narigheid. Mijn schoonzus en een vriend zitten in het bestuur van de stichting en de hele groep vrienden is immer op de been om te helpen ‘de Vrienden’ in de kijker te spelen of geld in te zamelen. Vorig jaar werden er dus binnen de vriendengroep zo veel mogelijk oude, niet meer gebruikte spullen verzameld en met vereende krachten werd alles verkocht op de vrijmarkt. Omdat de vrijmarkt die we gebruikelijk met z’n allen bezoeken geen écht goede plekken had, of zoiets, werd er afgeweken naar de vrijmarkt op de Fred. Op de Fred ging er al een beetje een wereld voor me open: hier was het veel leuker en sfeervoller als in het Centrum! Helaas wist toen nog niemand dat ik zwanger was, dus al die leuke babykleertjes die ik zag moest ik helaas negeren, maar ik zag voor het eerst dingetjes waarvan ik dacht “hey!”.
En ook dit jaar gaan we weer spullen verkopen voor de Vrienden van ITEI. Op de Fred. Vandeweek hadden Paul en ik het erover en we maakten een lijsjte van spulletjes die we eventueel wel zouden willen hebben, als we ze er tegenkomen. En het onmogelijke is gebeurd: ik heb er zin in. Voor het eerst in heel mijn leven kijk ik ernaar uit: struinen over een rommelmarkt, op zoek naar spullen die we kunnen gebruiken. Ik ben verbaasd over mezelf. Al denk ik dat mijn, tijdens mijn zwangerschap opgedane, liefde voor marktplaats op het internet al wel voor wat baanbrekend voorwerk heeft gezorgd.
Het onmogelijke is gebeurd: ik ga het bandjes kijken op koninginnenach (waarschijnlijk) skippen om vroeg op de vrijmarkt te zijn. Halleluja.
19 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Eerst zou de film worden geboycot door de bioscopen. Disney, de filmmaatschappij die de film uitbrengt, trad namelijk een lang in ere gehouden afspraak met de bioscopen met voeten en wilde de DVD ervan een maand eerder op de markt brengen dan gebruikelijk. De bioscopen waren boos en de fans teleurgesteld. Uiteindelijk liep alles met een sisser af: Disney liet de bioscopen de film eerder vertonen en de bioscopen gaven toe.
Als rechtgeaard Tim Burton-fan werd dit nieuws in huize Annibal met enig gejuich ontvangen: tóch nog naar Alice in Wonderland*! Afgelopen zaterdag togen wij dus met Carlo en Mémé naar ons eigenste bioscoop op het Buitenhof en lieten ons betoveren door dit nieuwste Burton-creatuur.
En wat vond ik ervan? Ik vond ‘m práchtig, betoverend, adembenemend. Mooi, mooi en nog eens mooi. De kostuums, de decors, de twist die aan het verhaal gegeven wordt.. De Cheshire Cat, sowieso al mijn grote favoriet binnen het verhaal, steelt de show en the Mad Hatter heeft een prominentere rol gekregen. Fijn! En tóch, toch heb ik niet de behoefte de film nog een keer te gaan bekijken (zoals in mijn geval gebruikelijk bij Tim Burton’s films) voor ik naar de winkel ren om de DVD aan te gaan schaffen. Waarom dan niet, daar kon ik alleen al dágen mijn vinger niet op leggen. Wat ís er nou? En ik denk dat ik eruit ben. Er mist helaas één ding in deze prachtige film: diepte. De weergave mag dan in 3D** zijn, het verhaal en de karakters hadden wel wat meer diepte kunnen gebruiken. Nergens ontstijgt de film het niveau van een verhaal dat je volgt door een verrekijker, op afstand. Meeleven met de karakters lukt nergens echt goed, ze zijn te ver weg. En dat is jammer. Jammer, maar niet onoverkomelijk: ik zou de film absoluut aanraden, zo lang je maar geen torenhoge verwachtingen hebt.
Kortom: zien!
*: Ok, eerlijk is eerlijk: dat zou toch wel zijn gebeurd. De afspraak om ‘m in Spijkenisse, waar de film wel zou draaien, te gaan zien was al gemaakt 
**: Erg leuk, maar ik vraag me wel af waarom er bij die stomme 3D-brilletjes nóóit rekening gehouden wordt met brildragers. Het zit voor geen meter!
07 Feb 2010
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Ooit, lang geleden, zei iemand tegen wie ik opkeek tegen mijn puberende zelf “Och meisje, let maar op, vroeger hield ik ook van al die herrie. Maar naarmate je ouder wordt zul je merken dat je rustiger wordt en dat ook je muzieksmaak zal veranderen.” “Echt niet!” Riep ik toen heel hard.
De tijd vloog voorbij, en ondertussen ben ik nu bijna net zo oud als hij was toen hij dit tegen me zei. En ik moest er gisteren aan denken, terwijl ik op een feestje stond te praten met de mensen waarmee ik overmorgen naar een concert van The Dillinger Escape Plan ga. Vanochtend nog veel harder, terwijl ik met een vriend sms-te over het kopen van kaartjes voor het concert van Fear Factory over een paar weken. Fear factory was toen al mijn favoriete band en dat is in al die jaren niet veranderd. Ik kan echter wel begrijpen wat die bekende toen bedoelde: ik heb niet meer de behoefte aan iedereen te laten zien van welke muziek ik hou door mijn haar groen te verven, uitsluitend zwarte kleding met spikes en kettingen eraan te dragen en wat meer dies zij. Ook muziek buiten dit straatje kan ik waarderen, ik schaam me niet meer toe te geven dat ik ook muziek van Tom Jones, Duran Duran en James Brown kan waarderen. Maar een metalhead zal ik denk ik altijd wel blijven.
Dus kijk ik uit naar de twee concerten die ik binnenkort en zeer binnenkort zal gaan bezoeken. Me bij tijd en wijle even uitleven op graftakkeherrie hoort bij mij en dat zal ik hopelijk blijven doen tot ik daar fysiek niet meer toe in staat ben. Er is slechts één verschil met vroeger: wanneer ik in mijn tienerjaren naar concerten ging keek ik wel eens naar die kleine groepjes ‘oude’ mensen en stelde me voor dat ik óóit, later, ook zo zou zijn. Vond hen stoer. Nu ben ik zelf dat oude mens, en vind ik het helemaal niet zo stoer meer. Ik ben namelijk nog altijd dat meisje van 16 dat meebrult met gruntende mannen, ik ben nooit iemand anders geworden. Dat is niet stoer, want dat gaat vanzelf..
21 Dec 2009
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
En toen was Nederland wit. Sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw; het is alweer even geleden dat we het op deze manier gehad hebben. Ik vind het prachtig! Vanuit mijn luxe positie van nergens per sé heen hoeven kan ik naar buiten kijken en het winterlandschap bewonderen, of op mijn gemakje ergens heensloffen achter de kinderwagen, of me rustigjes aan met de auto van A naar B verplaatsen.
Dat deed ik vandaag dan ook twéé keer en bij beide ritten viel het me op: wat hebben mensen ineens veel begrip voor elkaar! Mensen nemen de tijd om een ander voor te laten gaan, mensen lachen naar elkaar terwijl de één een misschien iets minder handig plekje kiest om over te steken, mensen bedanken elkaar beleefd voor elkaars gunsten.. Dat zet me wel aan het denken. Waarom kan het nú ineens wel, terwijl we normaalgesproken het liefst over elkaar heenrijden om zo snel mogelijk te komen waar we wezen moeten? Zelfs de meest notoire fietsers-haters hebben met dit weer respect voor anderen op een tweewieler, nergens zie je mensen ruzie maken, de enige toeters die je hoort zijn de toeters en bellen van de hulpdiensten. Terwijl ik me dit hardop afvroeg kwam Paul met het antwoord. “Mensen zijn weer echt bezig met wat ze aan het dóen zijn, in plaats van in gedachten alweer vier stappen verder te zijn.”
En ik denk dat hij gelijk heeft en dit zet me nog veel meer aan het denken. Tijdens mijn therapie voor mijn burn-out kreeg ik iets te lezen over een vrouw, die als enige op een kantoor geen enkele last leek te hebben van stress, terwijl haar collega’s altijd hoorendol werden van alles dat nog moest. Volgens het verhaal werd aan deze vrouw de vraag gesteld hoe dit kon, en haar antwoord luidde:
Als ik sta, dan sta ik
Als ik loop, dan loop ik
Als ik zit, dan zit ik
Als ik eet, dan eet ik
Als ik spreek, dan spreek ik.
Toen haar collega vervolgens meldde dat zij dit toch zeker ook deed, antwoordde de vrouw:
Nee, dat is niet waar.
Als jij zit, dan sta je al
Als jij staat, dan loop je al
En als jij loopt, dan ben je al waar je wezen wilt.
En hoewel ik me hier in mijn werk sedertdien altijd erg aan vast probeer te houden, blijk ik op andere vlakken in mijn leven nog altijd te lopen, terwijl ik nog zit. Net als de rest van Nederland. Opnieuw heb ik me voorgenomen hier iets mee te doen.
N.B.: Op de foto staan Stef en zijn vriend Semmie terwijl ze voor het eerst in de sneeuw ‘lopen’ 
16 Sep 2009
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Het kan wel eens gebeuren. Dat je dan in de supermarkt staat en dat een bepaald artikel dat je moet (of wil) hebben op is. Op zondag tegen sluitingstijd kan het zelfs tamelijk interessante vormen aannemen: lege rekken all over the place. Wij giechelen elkaar dan altijd gekscherend toe dat we gaan Sovjet-shoppen maar meestal komen we, hoewel het soms een beetje frustrerend kan zijn, toch wel aan onze spullen.
Alleen heb ik de laatste tijd niet echt meer het gevoel dat het iets is van de laatste momenten van de dag, of de laatste dagen van de week. De afgelopen tijd heb ik eigenlijk het gevoel dat ik constánt achter het net vis wanneer ik in de supermarkt kom; er is altijd wel één artikel dat niet te krijgen is. Laatst was de kattenvoer-meter in de vriezer behoorlijk low, maar kon ik geen kippenhartjes, geen kippenlevertjes, geen kippenvleugeltjes en óók al geen diepgevroren koolvisfilet vinden. Grmbl. De keer ervoor was de melk op en die keer daar weer voor was ons vaste merk boter niet te vinden. Regelmatig ontbreekt ons kattengrit in de schappen, en als we pech hebben is er helemáál geen kattengrit, maar alleen nog maar houtsnipper voor in de kattenbak. En het probleem is: het is maar één supermarkt die hier last van lijkt te hebben: de Albert Heijn. En dan bedoel ik niet de AH hier om de hoek, maar álle AH’s. Structureel. En dan heeft meneer Albert ook nog eens bedacht dat het zijn eigen merk bij mensen door de strot wil rammen en zijn bepaalde artikelen dus niet meer van een ander merk te krijgen. Erg vervelend, als je bijvoorbeeld de AH vruchtenhagel niet te vreten vind.Of neem nu de melk: met veel bombarie werd een tijd terug de houdbaarheidsdatum van een A-merk verbeterd. Dus onze vrienden van de Albert deden hetzelfde met het huismerk. Om vervolgens zo in te kopen dat niet de klant, maar de supermarkt zelf er het meeste van profiteert. Als ik er een pak melk ga halen is de houdbaarheidsdatum zelden verder als een dag of 3, 4 later. Tja..
Vandaag was ik speciaal omgelopen langs de AH omdat ik zo’n trek had in een plakje verse jonge goudse kaas op mijn middagboterhammetje. Maar er was verdorie in héél die fucking AH geen plak verse jonge kaas meer te vinden, op één merk na dat ik vies vind. Wel blokken kaas, maar daar gooi ik dan de helft beschimmeld van weg omdat ik niet veel kaas eet. Dus vroeg ik netjes aan de AH-dame die in de buurt stond of er nog gesneden jonge kaas achter lag. Met een muil op half zeven kreeg ik te verstaan dat het er gewoon lag. En anders was het op. En toen deed ik (of waren het mijn hormonen? Ja, vast mijn hormonen, laat ik die dooddoener eens uit de kast trekken ) *borrel* en heb ik het veels te grote blok kaas dat ik in mijn handen had met een *bonk* terug in de bak waar ik ‘m uit had gemikt. Ik weet zéker dat ik haar bedankt heb (wellicht niet op z’n aller-aardigst, maar dan moet je maar niet met je smoel op half zeven je klanten afsnauwen), maar terwijl ik wegliep kreeg ik nog een debiele opmerking naar mijn hoofd omdat ik mijn vriendelijke AH-medewerkster niet bedankt zou hebben ook. Stom wijf. Kokend liep ik de Albert Heijn weer uit. Ik ben met mijn pijnlijke lijf omgelopen om een plakje káás te kopen, meer hoefde ik niet, en vervolgens is het niet alleen óp, maar wordt ik ook nog eens afgesnauwd door mevrouw de brood-doos? Wát een gezelligheid. Ik word er wéér laaiend van als ik eraan denk!
En weet je wat nu het ergste is? De Albert Heijn is zo ondertussen níet meer te vermijden. Alle supermarkten in de wijde omgeving zijn overgenomen door de heren en dames Ahold en ik spuug erop. Ze hebben hier een halve monopolie in de stad opgebouwd en je moet echt aanzienlijke moeite doen om in een andere winkel dan die met de blauwe letters erop terecht te komen. Maar dat is vanaf nu wel precíes wat ik ga proberen, want ik ben de Albert echt MEER dan zat. Bluh.
Waar kan een mens zich druk om maken, vraag je je wellicht af. Ik ook, enerzijds. “Doe niet zo achterlijk!” gilt een stemmetje ergens van binnen toe. Maar ergens, érgens kan ik het gewoon niet hebben. Eerst koop je zo goed als alle supermarkten op en dan ga je vervolgens dít soort klote-acties uithalen. En dan maar gillen op tv, de billboards en de radio dat je zo geweldig bent..
01 Dec 2008
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Bijna. Het komt nader en zal er weldra zijn: dat fijne, magische moment dat gekoesterd wordt door gadget-freaks all over. Aanstaande donderdag mag ik mijn telefoon-abonnement verlengen en een nieuwe telefoon aanschaffen. Het water loopt me al in de mond wanneer ik eraan denk, want ja, ik heb ‘m natuurlijk alláng uitgezocht. Ik zocht iets gebruikvriendelijks. Een telefoon die snél is. Het apparaat dat ik nu dagelijks in mijn tas duw is namelijk heel veel, maar snel is ‘ie overduidelijk niet. En daar ben ik echt. Vreselijk. Klaar mee. Dus na veel onderzoek kom ik er toch telkens weer op uit. Ondanks het feit dat het tegen ál mijn principes is. Ik ga van mijn geloof afvallen, werkelijk waar. Maar ik wil ‘m. Dus ja, gooi maar op, die I-phone. Voor het eerst in heel mijn mobiele carrière géén Nokia. My god, it’s full of stars..
Zodra ik ‘m heb (ik weet niet of ik ‘m meteen al ga halen of eerst mijn volgende salaris afwacht) komt er vast nog wel een aanvullend verhaal, dus bij voorbaat excuses aan de gadget-nono’s. Maar ik moet weer even freaken om een apparaat hoor
************
En dan eens even iets anders, want er gaat hier nog iets als een debiel: mijn tatoeage is gewoon al aan het jeuken én aan het vervellen! Duurde het bij het katje al zo’n anderhalve week eer er vervelsels loskwamen en nog eens twee dagen extra voor het ging jeuken, we zijn nu nog niet eens een week onderweg en het is al aan het laatste helings-stadium begonnen. Nu heb ik, toen ik woensdag bij de tatoeage-meneer was, van hem begrepen dat groen op de één of andere manier de moeilijkste kleur is voor je huid om van te genezen, dus dat zal dan wel het probleem zijn geweest. Maar man, dit gaat goed! Blij!
************
Iets waar ik minder blij van word is onze VVE. Ik zit er in de kascomissie en door een miscommunicatie is het goedkeuren van de stukken van 2007 blijven liggen. En nu voelt het alsof de hele VVE over me heentuimelt en míj de miscommunicatie aanrekent. En net nu ik er weer een beetje zin in begon te krijgen doordat een bestuurslid bij mij langskwam om me om mijn verhaal te vragen (en daar uiterst begripvol voor was), werd dit gevoel weer even fijn de kop ingedrukt door de voorzitster. Blèch, ik heb er echt de balen van. Dus ik kap ermee. Ik ben een cijfermuis en ik en mijn mede kascomissie-lid kunnen prima door één deur, maar klaarblijkelijk ben ik niet uit het juiste hout gesneden om mijn kennis ook toe te passen ten dienste van mijn buren en daar helder over te communiceren. Ik vind het allang best, want daar Paul ook in het bestuur zit belanden de problemen van de VVE uiteindelijk op ons hoofdkussen. Ik ben er volledig kláár mee. Zodra die jaarstukken van 2007 erdoorheen zijn dan, want ik hou niet van losse eindjes..
16 Nov 2008
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Ook elders in Den Haag wordt er vernieuwd. Toen de C1000 in ons winkelcentrumpje hier de deuren sloot werden we al snel nieuwsgierig: wat zou ervoor in de plaats komen? De beplakking werd van de ramen afgehaald en we hadden goed zicht op het interieur van de winkel. Voor zover je het nog een interieur kunt noemen dan, want de binnenkant werd compleet gestript en al gauw zag je vooral veel bouw-afval en gereedschap door de ruimte verspreid liggen. Het gerucht kwam ons ter ore dat alle C1000-winkels die weg waren zouden worden vervangen door Albert Heijns ténzij er al een AH in de buurt zat. In dat geval werd het een Lidl. Sinds ons winkelcentrum al is gezegend met een gigantische AH hoopten we dus dat deze gerichten klopten, want een dergelijke prijsvechter zou ideaal zijn om in de buurt te hebben. Het is heel erg, maar op dit moment zijn we vaak gewoon te druk om écht moeite te doen om een goedkopere winkel op te zoeken en komt het er dus op neer dat we een boel boodschapjes voor de hoofdprijs ons huis binnen sjouwen.
Gisteravond, toen we nog snel even wat lekkers gingen halen voor de bios, liepen we weer langs de lege winkel. En waarempel: er zaten nieuwe stickers op de ramen. A. L. D. I. om precies te zijn, verspreid over 4 grote ruiten. Met een blij huppeltje vervolgden wij onze weg, richting de super waar wij nu naar op weg waren. Maar weldra kunnen wij met gemak op budget boodschappen doen 
14 Nov 2008
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Aan het Centraal Station in Den Haag zit een overdekt winkelcentrum vastgeplakt van twee verdiepingen. Babylon heet het. Ik heb er vele voetstappen liggen omdat ik twee jaar vlak achter Babylon gewerkt heb en er bovendien een bioscoop in dit centrumpje gehuisvest was waar ik altijd érg graag kwam. Een bioscoop met een heel persoonlijke, gezellige sfeer: wanneer je er thee of koffie haalde kreeg je dit nog echt in een kopje geserveerd, met een koekje erbij. Hoe geweldig is dát? De films die er draaiden zaten een beetje tussen de blockbusters en de filmhuis-films in, het soort films waar ik doorgaans heel blij van word. Maar sinds een poos is die bioscoop dicht. Sterker nog, heel Babylon is gesloten: er wordt grootscheeps verbouwd en de bedoeling is dat het ergens in 2009 weer geheel vernieuwd de deuren kan openen (kan dat eigenlijk wel met draaideuren? Babylon had altijd hele grote draaideuren als ingang). Elke dag fiets ik er nu langs, want ik werk een gebouw of twee achter mijn vroegere werkplek. Elke dag kijk ik dan ook melancholisch naar die grote kranen die het casco van het gebouw volledig opnieuw aan het opbouwen zijn. Het zal nog wel een tijd duren eer het nieuwe Babylon toegankelijk is. En zou de bioscoop wel terugkomen? En nog net zo fijn zijn?
Ik vrees met grote vrezen. De plannen zoals ze er nu uitzien zijn werkelijk práchtig, maar ik vraag me af of er nog wel plaats is voor zo’n bijzondere bioscoop in het nieuwe concept. Kijk maar:
Het oude Babylon
Het Babylon van de toekomst
Of ons vertrouwde bios-je nog terugkomt, zullen we ergens in het komende jaar wel gaan merken. Voor nu hoop ik in elk geval dat de bouw soepel zal lopen en inderdaad op de geplande datum klaar zal zijn. Er zit namelijk nog een nadeel vast aan deze revisie: het fietspad aan de Babylon-kant is afgesloten vanwege alle bouwmaterieel, waardoor er op één van de drukste fietspaden van heel Den Haag twee rijrichtingen op één redelijk smal fietspad zijn geplempt. Jullie kunnen je wellicht enigzins voorstellen wat voor tafrelen dat oplevert in de spits
Previous Older Entries
RSS
Flickr
