18 Feb 2008 No Comments
in default
De lente komt eraan! Weg met sjaals, fietslampjes, mutsen, leren handschoenen en ijskrabbers. Wél bloempjes, baby-beestjes, groen, zon, vrolijkheid, terrasjes met witbier en blije kleurtjes. En, natuurlijk, per direct ingaande..
Hooikoorts :-S
29 Jan 2008 No Comments
in default
Vandaag kwam 'ie dan eindelijk: het telefoontje dat ik eigenlijk afgelopen vrijdag al had zullen krijgen over mijn sollicitatie. Een prettig gesprek volgde, want ookal was ik afgewezen voor de functie waarop ik gesolliciteerd had, er werd toch ruim de tijd genomen om me uit te leggen waarom dat was. Bovendien werden me een paar flinke harten onder de riem gestoken. Ik ben namelijk niet afgewezen omdat ik ongeschíkt was voor de functie, maar omdat ik overkwam als een krachtig en bekwaam persoon met een sterke wil en veel ervaring, hetgeen mogelijk problemen zou kunnen veroorzaken in een team dat op dit moment niet volledig stabiel is. Anders gezegd: als je over-gekwalificeerd bent en tóch in een dergelijk team komt te werken, zou dat wel eens strubbelingen kunnen geven.
De uitleg was overigens gedetailleerder en ik begreep het ook wel: het is belangrijk iemand te vinden die in de bestaande werksituatie past. Waar ik wel bijzónder blij van werd, was dat deze manager mij ook vertelde waaróm het zo lang had geduurd eer hij mij terugbelde: hij was bij personeelszaken gaan praten om te zien of ik niet ergens anders binnen het bedrijf geplaatst kon worden. Hij vond me namelijk té goed om te laten gaan. Helaas is dit niet gelukt. Hij zei ook, dat hij en zijn collega's erg van me onder de indruk waren geweest en dat hij tegen dit telefoontje op had gezien, omdat hij me eigenlijk niet wilde laten gaan.
Niet eens héél teleurgesteld hing ik op; hoewel ik bijzonder graag deze baan had willen hebben kan ik niet anders dan concluderen dat deze afwijzing terecht is en dat ik er prima mee kan leven. Ik ervaar het als een groot compliment dat deze man nog heeft geprobeerd mij elders binnen zijn bedrijf te plaatsen en dit gesprek geeft mij vertrouwen in de toekomst: dit was 'm misschien niet, maar ik kom er wel. Op naar de volgende sollicitatie..
************
Jaja, ik heb 'm al: de eerste foto van de shoot van dit weekend:
Fotografie: Dik Nicolaï
Model: Asseel Hassan
Visagie: Moi 
************
Ohja, nog een laatste nieuwtje dat ik jullie niet kan onthouden: na bijna 3 jaar als uitzendkracht werkzaam te zijn geweest, krijgt Paul nu een vast contract bij zijn werkgever! Ciao, Randstad! Ik ben zó trots op mijn lief!
07 Jan 2008 No Comments
in default
Nou.. Ok.
Nog eentje dan.
Daarná hou ik op.
Echt.
Pfff..
Hum..
Nou, ok..
Nog ééntje dan!
(*Burp!*)
En nu.. Zijn alle witte op, én alle oranje! 
(Zucht, jaja, ok.. En de gele ook, dus.)
25 Nov 2007 No Comments
in default
Een surprise maken valt me elke keer weer zwaar
Ik roep dan dat ik dat niet kan, maar da's eigenlijk niet waar
Want ben ik eenmaal aan de slag,
Kost het me vaak nog geen dag.
Het moeilijkste vind ik dan eigenlijk nog het dichten
Alleen al de gedachte daaraan is genoeg voor nare gezichten
Maar ben ik dan eenmaal bezig,
Is er al snel een gedicht aanwezig.
Vandaag heb ik gewinkeld, gerijmd en geknutseld
En nu ben ik voor dit jaar alweer uitgefrutseld
Want hoera, het is écht waar..
Voor deze december ben ik alweer klaar!
05 Nov 2007 No Comments
in default
Ik hou niet zo van veranderingen. Over het algemeen vind ik het prettig een beetje te blijven hangen in hetgeen ik gewend ben (mits het me goed bevalt). Dat is natuurlijk niet met álles zo, maar op het web heb ik daar érge last van. Ik vind het fijn een eigen plekje op het web te hebben; een plekje waar het voelt als 'thuiskomen'. Mijn home, zeg maar. En dat lukt me dus veel beter wanneer ik al wéét hoe het eruit gaat zien voordat ik op het betreffende linkje klik. Dit weblog is er een mooi voorbeeld van: in de banner is Charmmy Kitty terug te vinden, het poesje dat ik als achtergrond had toen ik nog bij BNN logde. Linksbovenin is het plaatje te zien dat ik álle 6 de jaren dat ik op mijn oude forumpje rondhing in mijn signature had staan. Destijds ook met datzelfde onderschrift. En natuurlijk mijn internet-nickname, welke ik al sinds mijn eerste stapjes op het internet trouw ben gebleven (jammer dat er sindsdien zo veel méér Mistique's bij zijn gekomen; gelukkig heb ik ook in het echte leven een bijnaam die ik als back-up gebruiken kan ;-)). Wanneer ik op mijn linkje klik en ineens iets anders te zien krijg dan dat ik gewend ben voelt dat raar. Alsof het mijn site niet meer is, ofzo.
Tóch raak ook ik soms op dingen uitgekeken, wil ik ze anders. Moeilijk, want ik ben dus lichtelijk neurotisch als het om mijn web-omgeving aankomt.. Maar ik heb in elk geval íets geprobeerd. Zomaar ineens! Ok, toegegeven, veel van de wijzigingen waren al way overdue omdat anderen een stuk mínder neurotisch zijn over hun banners, maarja. Kniesoor die daarop let, hoop ik dan maar. En wellicht is dit kleine babystapje wel de eerste op weg naar iets heel moois en komen jullie hier over een tijdje op een volledig aangepast weblog terecht. Wie weet: er beginnen zich, ondanks mezelf, toch écht een paar kleine plannetjes in mijn hoofd te vormen..
29 Oct 2007 No Comments
in default
Is mijn superhippe, ultiem fijne, knálroze professionele keukenmachine:
waarmee ik, bijvoorbeeld voor een volgende webloggers-strandwandeling*, nóg makkelijker een nóg lekkerdere taart in elkaar kan brouwen!
*: ???
15 Jul 2007 No Comments
in default
En als je dan drie kwartier voor de wekker gaat wakker schrikt van kapot vallend glas, je de steel van die prachtige bloem uit het vorige logje breekt wanneer je hem uit het glas probeert te vissen (sorry Jesse ) terwijl je ondertussen een kat probeert te inspecteren op glas in haar pootjes, je het opruimen van het glas deels aan je man over moet laten omdat je een wegtrekker hebt van het snelle uit bed springen en je bij terugkomst in bed erachter komt dat er een kat over je dekbed heen heeft gekotst.. Dan weet je dat het tijd wordt om met vakantie te gaan
Overigens is de bloem niet kapot, hoewel de steel een stuk korter is. Ik zou nog even moeten slapen, maar het lukt niet.. Dus dan gaan we zo maar eens proberen een halve huisraad in een Suzuki Swift te proppen.
Tot na onze vakantie! (Of tot het eerste internet-café waar we de verleiding niet kunnen weerstaan..)
14 Jun 2007 7 Comments
in default
Er zit veel in mijn hoofd, de laatste tijd. Mijn gedachten schieten alle kanten uit; ik bedenk veel terwijl er eigenlijk weinig uitkomt. Ik ben dromerig, afwezig en ik let niet goed meer op. Mijn thee gooi ik met mokken tegelijk over belangrijke stukken op mijn werk heen en ookal lijk ik heel georganiseerd, mijn leven hangt van half vergeten afspraken aan elkaar. Ook met mijn log merk ik dat goed: de hele dag door bedenk ik onderwerpen om over te schrijven, maar als ik in de avond op mijn gemak achter de pc schuif met een kop thee (jaja, nog steeds met gelatine erin, I might add) heb ik geen idee meer waar ik het allemaal over wilde hebben en blijft mijn tekstveld angstvallig leeg.
Wellicht heeft dit te maken met mijn vermoeidheid: nog altijd voel ik me slapjes. Wellicht ook, speelt het mee dat het grote aftellen nu toch écht wel is begonnen. Vandaag nog exact 4 weken tot D-day, evenals exact 3 weken tot ik vakantie heb. Mijn éérste echte vakantie sinds ik weer ben begonnen met werken op 2 januari. Weliswaar heeft het nog een tijd geduurd eer ik weer volledig aan het werk was, het was er niet minder vermoeiend om. En ik heb het weer ouderwets druk; waarmee precies weet ik alleen niet zo goed. En waar de fuck heb ik het nu eigenlijk over? Zelfs dit logje voelt warrig, alsof ik allemaal halve verhalen vertel maar van allen de clou ben vergeten.
Laat ik het er dus maar op houden dat het Grote Aftellen voor ons nu écht is begonnen en dat we er bizar veel zin in hebben. En nu ben ik mijn prachtige slotzin ook alweer kwijt.. Tijd om naar bed te gaan (om me daar vervolgens mínstens 4 van de 5 onderwerpen die ik had bedacht te herinneren, dat weet ik nu al :-P). Lat0r!
13 Jun 2007 8 Comments
in default
Muziekjes uitzoeken voor in het zwembad de 12e!
Dáár word ik nu nog eens blij van.. 
11 Jun 2007 9 Comments
in default
Mijn lief belde me vandaag, op mijn werk. Die sollicitatie die hij had lopen, voor die aantrekkelijke functie, daar was bericht op gekomen. Hij heeft de baan! Het is een tijdelijke functie binnen het bedrijf waar hij nu al werkt, dus waarschijnlijk zal de afdeling waar hij nu werkt hem 'uitlenen' voor zo lang als nodig is. In de plaats van klanten te woord staan op de klantenservice zal hij zich gaan bezighouden met het verbeteren van de processen óp diezelfde klantenservice en ik ben vreselijk trots.
Hij kan gaan bewijzen wat hij waard is en dat.. Is héél wat waard 
Yay!
RSS
Flickr