Puzzelen

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate kitty's little angel
Comments (11)

Het voelt al sinds eind november alsof we een puzzel aan het maken zijn waarvan er stukjes ontbreken. Het ontbreken van al die stukjes maakt het niet alleen onmogelijk de puzzel af te maken, maar maakt het ook moeilijk de stukjes die we wel hebben op de juiste plek te leggen, want een complete afbeelding heb je niet. Gedurende het verstrijken van de tijd en het verloop van de gebeurtenissen vonden we er telkens wel stukjes bij, waarbij we de afgelopen anderhalve week ineens twee héle belangrijke stukjes hebben gevonden.

Het eerste stukje is de as van Gabriël. Toen hij geboren werd besloten we de crematie via het ziekenhuis te laten verlopen, omdat hij dan samen* met andere kindjes gecremeerd zou worden. De gedachte dat hij gescheiden van ons zijn reis moest vervolgen werd draaglijker als hij niet alleen zou zijn. Aan deze gang van zaken zat echter één nadeel: je hoort pas later wanneer je kind gecremeerd is en het kan wel drie maanden duren eer het gebeurt. Wij namen dit voor lief en hebben hier geen spijt van, maar begonnen toch wel onrustig te worden toen het eenmaal maart werd en we nog altijd niets hadden gehoord. Het zou toch wel goed gaan allemaal? Ze zouden de as toch niet per ongeluk wegdoen, terwijl wij hadden aangegeven dat wij deze graag wilden hebben? De rouwbegeleidster van het ziekenhuis, waar wij op een maandag waren, verbaasde zich enorm: zij was eind januari al gebeld om onze telefoonnummers te controleren. De dame van de uitvaartverzorger die hierover ging was er echter woensdag pas weer, dus hadden wij nog 2 dagen de tijd om tegen het plafond aan te zitten.

Maar het werd woensdag, Paul belde en onze zorgen bleken voor niks. Diezelfde week nog haalden wij de as van onze zoon op; een puzzelstukje erbij.

Het tweede stukje, het verwijderen van de achtergebleven placentarest, vond afgelopen maandag plaats. Ook hier veel opluchting, alles ging goed en de puzzel is nu bijna compleet. De operatie was een fluitje van een cent, ik heb langer op de verkoeverkamer doorgebracht als op de operatiekamer. De algehele narcose was fijn voor de ingreep zelf, maar de nasleep ervan viel mij wat tegen. Ook de napijn had ik iets minder aanwezig verwacht, het is te merken dat ook een kleine ingreep nog best wat nasleep heeft. Maar het is goed zo.

Op de uitgerekende datum zullen wij een groot deel van Gabriëls as verstrooien op ons geliefde strand. Een glazen kraal voor aan mijn ketting, met zijn as erin, wordt op dit moment voor mij gemaakt. Dit zijn onze allerlaatste stukjes, dan is alles compleet. De ingewikkeldste puzzel die ik ooit moest maken, degene die me het meest dierbaar is van allemaal, degene die altijd aan de wand van mijn hart zal blijven hangen, zo lang als ik leef. Het feit dat ‘ie nu bijna compleet is geeft rust.

*: Samen op één moment, maar niet tegelijkertijd.

11 Responses to “Puzzelen”

  1. Mieke Says:

    Zo ontroerend geschreven, mooi, maar ook verdrietig. Ik kan me voorstellen dat je blij bent dat je deze puzzel af kunt maken binnenkort. Veel liefs.

  2. Nien Says:

    Hoeveel mooier kun je dit in een beeld vatten en verwoorden… mooi, An!

    En het schiet recht je hart in.

  3. Ma Says:

    Je hebt het weer heel mooi en goed op “papier “gekregen.
    Hopelijk is er nu wat beter mee te leven dan de afgelopen tijd lieverd.
    Wij zullen er alles aan doen om achter en naast jullie te staan.
    Je weet ons te vinden.
    Heel veel liefs, XXXXXXXXXX

  4. Pa Says:

    Hoi Naknak,

    Ik heb niet veel woorden meer, maar als de puzzel rond
    is, hoop ik dat jullie uiteindelijk je rust terugvinden.
    De kraal op je hart zal voor jou hierbij steun geven.
    Je hart zelf zal het toch niet meer vergeten.
    Mijn hart ook niet en die ene blauwe kaars brandt
    als ik daar behoefte aan heb, want iets ergers als je
    eigen {klein-)kind verliezen is er niet.

    H.v.j.

  5. wien Says:

    Mooi geschreven. Meer weet ik niet te zeggen. Liefs.

  6. Myrna Says:

    Wat heb je dit helder voor ogen meis en wat schrijf je het onzettend mooi neer :`(

  7. Dionne Says:

    En zo maak je van al deze herinneringen een complete puzzel. Je beschrijft het heel pakkend!

  8. Liesbeth Says:

    Je kan zo mooi en duidelijk schrijven wat er in je omgaat, prachtig en erg ontroerend. Het maakt je hoofd leeg en iedereen begrijpt waar je doorheen gaat en hoe je dat doet, is ook een steun voor andere mensen die door deze vreselijke ellende heen moeten.
    Als Gabriel bij je is in de kraal is inderdaad de puzzel (bijna) klaar.
    Ik neem mijn hoed voor je af.
    Veel liefs.

  9. Laura Says:

    Lief, wat is het fijn om taal zo machtig te zijn dat je je gevoelens tot in detail uit kunt drukken.

    Elke keer toch weer een soort van ‘eer’ om je blogs te mogen lezen, dankjewel!

  10. Laura Says:

    Ik kwam dit net tegen, moest aan jou denken.

    Nooit voldragen…

    Zijn rupsjes geen beestjes
    wanneer ze niet tot vlinder mogen ontpoppen
    En zijn roosjes geen bloemen meer
    wanneer ze blijven in de knoppen

    Is een herfstblad geen blad meer
    wanneer het valt van de boom
    En is liefde niet oprecht
    wanneer het niet kan worden getoond

    Is het ijs er nooit geweest
    Alleen omdat het smelt
    En is een mooi verhaal niet mooi meer
    wanneer het nooit kan worden verteld

    is een kaars geen kaars meer
    wanneer het lichtje is gedoofd
    En is een leugen geen leugen
    alleen omdat je er in hebt geloofd

    Vragen die niet zijn gesteld
    zijn dat dan geen vragen
    En mijn kindje… is dat dan geen kindje
    Alleen omdat ik het niet mocht voldragen??

  11. sterre Says:

    Zijn as in een kraal, dat is een heel mooit iets. Heel mooi geschreven stukje ook. Om stil van te worden.

Leave a Reply

?>