Vermoeid

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate Kitty's adventures
Comments (7)

Het was een heftige week. Een tweede controle bij het ziekenhuis voor Stef, waarbij hij verkeerd werd verbonden werd, eindigde de ochtend erna met een bezoek aan de EHBO. Daar werden foutief de speciale -zoals het hoort ín de wond gegroeide- zwachtels uit zijn wonden getrokken (de gedachte alleen al bezorgt me de rillingen; mijn arme manneke!). Tussendoor moest er gewerkt worden, een proefmake-up voor een vriendin die komende donderdag ‘modern trouwt’* kon niet langer worden uitgesteld (maar was wel érg leuk en gezellig om te doen). Eters, een logée, huishouden, boodschappen, ook de gewone dingen draaiden (gelukkig) door.

Ik voel me moe. Hondsmoe. Een afspraak waar ik maanden naar uitkeek gaat vandaag niet door.. En stiekum ben ik er blij mee ook. Mijn weblog schiet erbij in, mijn mail, twitter, alles waarmee ik me normaal gráág mee bezig hou. Zelfs mijn nieuwe ipad (!! <3 :D !!) kan me daarin niet over de streep krijgen, liever hang ik ermee op de bank of in bed en verdoe mijn tijd met mijn zombies-spelletje.

Het is al een tijdje terug dat ik me zó moe voelde. Toen kon ik er meer aan toegeven, had ik geen kleine jongen om voor te zorgen. Maar ik probeer lief voor mezelf te zijn en weet dat het over zal gaan. Kleine cadeautjes kunnen dan ineens het verschil maken: zo sliep Stef vanochtend, on MY shift, uit tot kwart over zeven! (Een unicum, meestal is mijn lief de gelukkige..)

*: Een geregistreerd partnerschap.

7 Responses to “Vermoeid”

  1. elke Says:

    Ik ken het gevoel. Het beste is om er nu en dan toch eens aan toe te geven. Slaap ze!

  2. Myrna Says:

    Ik lees nu pas je stukjes over Stef bij (een weekje weg geweest), en man, zelfs mijn hart breekt een beetje :-( Ik kan me jullie schok zo goed voorstellen. Je kind, gewond. Alleen al die schrik, verdriet en pijn (ja, ook bij jullie) kosten bergen energie. Rust lekker uit lieverd; het komt wel weer als je eraan toe bent en tot die tijd lekker genieten van al die kleine cadeautjes inderdaad.

  3. Janneman Says:

    Annibal, ik lees net je log en ik snap je zo goed. R. deed dit ook eind maart. Met gekookt water. We eindigden in Beverwijk. Kinderen zijn watervlug maar ook ik voel me nog schuldig. Echt Annibal, het slijt, naarmate je kleine mannetje beter geneest. Hij is jong en kinderen genezen goed. Als je op mijn weblog kijkt zie je het verschil aan wonden al en hoe goed het geneest. R. had 2 en 2+. De 2+ plekken zijn littekens geworden, maar R. Mazzel gehad. Hi had op zijn romp en op zijn arm.
    Wat is er verkeerd gegaan met het verband, (ik neem aan aquacel?) waarom hebben ze het eraf getrokken?
    Heel veel sterkte. Laat het over je heen komen. Het slijt en je bent echt geen slechte ouder. Al snap ik helaas maar al te goed hoe erg het is.
    Hou jullie taai!

  4. Ma Says:

    Misschien een keer je bloed nalaten kijken.
    Misschien heb je wel een gebrek aan iets en is het met een pilletje op te lossen.
    Een keer nalaten kijken kan nooit geen kwaad.

    Veel liefs

  5. Nien Says:

    Ja joh, dan wordt alles tegelijk over je uitgestort, en dan heb je het maar op te vangen…
    Weten dat het over zal gaan (en vooral: lief zijn voor jezelf!) schelen dan al de helft in het bijkomen.
    Dikke knuffel!

  6. Wiep Says:

    *stuurt je vanuit Raalte een knuffel en een beetje nieuwe energie…. ZIP!*

  7. Janneman Says:

    Hoe gaat het nu?

Leave a Reply

?>