No Remorse

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate kitty out to sea
Comments (2)

Je hebt van die zeldzame concerten die al legendarisch zijn terwijl de band nog aan het spelen is. Van die concerten die je nog lang, heel lang zult herinneren. Hoe geweldig het was. Hoe mooi.

Dit was er niet zoéén. Atari Teenage Riot, een band die ik al járen live wilde meemaken, maar die uit elkaar gingen voor ik de kans kreeg, had te kampen met wat issues. Zo stond er zo’n 250 man publiek. In een zaal bedoeld voor een man of 800. En sinds ATR redelijk old school is, waren dat voor het grootste deel.. Eh, ja.. Ouwe lullen, zeg maar. Mensen die niet meer zo nodig in de moshpit hoeven. En ze pielden teveel. Tussen nummers door zaten ‘tussenstukjes’ die te lang duurden, niks toevoegden, niet dansbaar waren en de vaart uit het concert haalden. Waar een band als ATR gewoon vooral enorm verpletterend zou moeten zijn, walsten ze met al dat geneuzel vooral over de -toch al ietwat moeizame- sfeer heen. Jammer. Héél jammer.

Maar alleen met deze omschrijving doe ik het concert geen recht aan. Sterker nog: dit kleine stukje vertelt slechts een paar procent van het totale verhaal: Atari Teenage Riot was DE BOM! Hell, het is láng geleden dat ik zo’n briljant concert zag, zo verpletterd werd door een muur van geluid, zo veel rauwe energie in me loskwam door wat mensen op een podium. Twee dagen na dato ben ik er nog steeds psyched van: hiervan sla ik al dágenlang steil achterover bij de gedachte aan het geweld waarmee de band in kwestie de realiteit overnam. Ze kunnen het nog! Atari Teenage Riot rockt, beukt en raast en ja, ze hadden meer moeten spelen, véél meer, maar áls ze aan het spelen waren.. FUCK, wat een ervaring!

Ik stuiter nog steeds na.. En ga in november gewoon nog een keer ;)

Je hebt van die zeldzame concerten die, terwijl de band nog aan het spelen is, al legendarisch zijn. En je hebt nóg zeldzamere concerten, waarvan de afdronk -zoals bij wijn- zo heftig is dat je alleen maar verlangt naar meer..

2 Responses to “No Remorse”

  1. sanneke Says:

    Oooh, ja, dat herken ik! :D Heerlijk, verpletterd te worden door muziek. En daarom sta ik eind oktober in de Melkweg bij Yeasayer, nadat ik ze al op Pinkpop zag. Ik wil ze dolgraag nog een keer voor ‘eigen publiek’ zien spelen i.p.v. op een festival.

    Bij de Pixies had ik hetzelfde als jij bij ATR, oude band al, uit elkaar geweest maar nu weer samen. Ik zag ze vorig jaar in de HMH en godsamme, wat een optreden! Een energie! Niet te geloven. Helemaal high was ik er van. Op Pinkpop zag ik ze weer en wat denk je, slappe zooi. Maar goed, dat ene geweldige optreden, ik heb het meegemaakt!

  2. Annibal Says:

    Zoiets moois is dat he? Volledig opgaan in een concert, een goed concert is zoiets.. Ja, er zijn weinig dingen die dát gevoel kunnen evenaren ;) Gaaf dat je naar Yeasayer gaat! En ja, goed uitgedrukt: er high van worden :) Dat is het precíes! Van ATR werd ik high op een nogal XTC-achtige manier geloof ik: druk, stuiterig en blij. In november staan ze samen met Aux Raus, ook een geweldige band. Ik heb er nu al zin in!!

Leave a Reply

?>