Nagellak

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate kitty's treasures
Comments (4)

Ik ben altijd al een sucker voor schoonheidsproducten geweest. Hoewel ik erg laat was met het begin van die interesse (ik was 15 toen ik voor het eerst make-up droeg) sloeg het virus al snel toe en de cosmetische opleidingen die ik daarna volgde maakten van mij voor eeuwig een gelovige. Make-up heeft op mij een enorme aantrekkingskracht en hoera: als je in het bezit bent van een visagistenkoffer kun je ook met het grootste gemak verantwoorden dat je spulletjes koopt die je zelf niet of nauwelijks zou dragen. In je koffer komt het immers altijd wel een keer van pas.

Qua huidverzorging was ik, in den beginne, altijd een uitprobeerster. Elke nieuwe crème, elk nieuw masker, het moest allemaal in mijn kastje. En op mijn gezicht. Daar ben ik van teruggekomen; in de loop der jaren werd mijn huid steeds gevoeliger en nu hou ik me bij mijn vaste merk.

Er was slechts één achterblijvertje in het geheel: nagels en nagellak hadden nooit echt mijn interesse. Mijn nagels zijn zwak, broos en scheurbaar (breekbaar kun je het niet noemen, want daar heb je harde nagels voor nodig). Zelfs als manicure heb ik nooit iemand gezien met zulke zwakke nagels als ik. Logisch dus, dat ik nooit écht warm liep voor nagellak. Ik had wel het één en ander aan lakjes en ik had zelfs één grote liefde op dit gebied: Aqua Feria, een kleurtje van Helena Rubinstein dat slechts een seizoen lang te koop was. Glanzend, metallic turkoois, in die tijd nogal een gewaagde nagellak-kleur.

Tijdens mijn zwangerschap wist ik echter niet wat me overkwam: door de hormonen werden mijn nagels keihard en oersterk. Splijten deden ze niet meer, groeien wel. Nooit had ik zúlke mooie nagels! Ook tijdens de borstvoeding bleven mijn nagels sterk. En toen kwam het: ik kocht een súperhip badpak voor onze vakantie en besloot dat daar écht knalrode nagels bij hoorden. Voor het eerst in eeuwen droeg ik nagellak en toen ik daarbij vervolgens, bij toeval, plaatjes van een paar mooie nagellakjes die een bekende wilde hebben zag, was ik om. Ik wilde óók nagellakjes! Ik bestelde er één. En nog één. Ik kocht er twee in de winkel. Gebruikte Google en e-bay om merken uit te checken waar ik voor het eerst in mijn leven mee in aanraking kwam. Vond blogs vól plaatjes van allerlei moois.

En nu heb ik een ellenlange want-list. Heb ik een blog over nagellak in mijn favorieten. En ben ik eens in de week bezig mijn manicure-skills toe te passen op mijn éigen nagels en handen. Wie had dát ooit gedacht? Ik niet, in elk geval. Maar het voelt goed, ik verzorg mezelf weer en neem op deze manier ook eens de tijd voor mezelf. Niet verkeerd, als mama zijnde. In een tijd waarin een make-up alleen mijn wallen lijkt te beaccentueren en het verzorgen van mijn huid niet meer veel uitdaging bied kan ik los op allerhande kleurtjes, glitters, holo’s en duochromes.

Nu alleen nog even zorgen dat mijn nagels, waaraan overduidelijk is te merken dat de borstvoeding al voor het grootste deel is afgebouwd, aansterken en hard worden. But I’m working on that..

4 Responses to “Nagellak”

  1. nelis Says:

    goed bezig meis :-)
    knuff!

  2. miek Says:

    Wat grappig! Dat badpak vind ik helemaal geweldig, is dat de jouwe? Héél mooi.
    Ik ben inmiddels helemaal om voor de teennagellakjes. Mijn handen, vingernagels, vind ik eigenlijk mooier zónder. Ik ben geen dame hè, houd het niet goed bij, vind dat zo’n lakje minstens twee weken moet goed blijven, haha! Maar ik heb nu wel zilveren hartjes op mijn duimen. En Timme ook;-)

  3. Nienke Says:

    Teken dat je jezelf goed verzorgt! :-)

  4. Mieke Says:

    Wauw! Wat fijn joh!
    Ik kan me niet herinneren dat ik met ‘kale’ teennagels door het leven ging.
    En als ik vrij ben, draag ik ook bijna altijd nagellak op mn vingernagels! Roze, bloedrood, antraciet, ge-wel-dig! :-)

Leave a Reply

?>