“Eigenlijk zou je je ringen altijd af moeten doen ‘s-nachts, hè? Ik doe het ook nooit hoor, maarja..” zei mijn BHV’ende collega terwijl we wachtten op de man van de technische dienst en zijn gereedschapskar. Mijn hand was het tintelen van de kou al wel voorbij, maar de kraan mocht niet baten en de zwelling bleef. De man van de technische dienst kwam en riep heel hard dat mijn collega het maar moest doen, híj ging zich hier niet aan wagen. Dus pakte de BHV-man een tang uit één van de lades en knipte. Mijn ringvinger slonk binnen een paar uur weer tot redelijke proporties en de ring stopte ik in het juwelendoosje dat ik van mijn oma ierf toen ik thuiskwam. Later zou ik ermee naar de juwelier gaan om ‘m te laten maken.
Mijn goede voornemens ten spijt vergat ik al snel weer mijn ringen af te doen voor we gingen slapen. Het is ook niet heel makkelijk om ze af te krijgen, als het in je huis bijna 30 graden is wanneer je naar bed gaat.
Zo kon het zijn dat ik eergisternacht wakker werd omdat mijn andere ringvinger raar voelde. Ik voelde eraan met mijn andere hand en herkende meteen wat er aan de hand was: wéér een muggenbeet met mijn redelijk gebruikelijke allergische reactie. Ik voelde iets verder naar beneden, naar de ring waarvan ik wist dat die er zat. Mijn trouwring.
Zodra ik het voelde wist ik het al: dit gaat niet goedkomen. Desondanks koelden we tot mijn knokkels blauw waren van de kou, nam ik een dubbele dosis medicijnen tegen die allergische reactie en probeerden we, met frisse tegenzin, de ring eraf te krijgen. Het goede nieuws bleek te zijn dat de ring kon bewegen. Dat was al een hele verbetering. Het slechte nieuws was echter dat dat bewegen zich grotendeels beperkte tot ronddraaien om mijn vinger. Een milimeter of 2 schuiven lukte ook nog wel. Dat was het.
Om vier uur ‘s-nachts meldde ik me bij de EHBO en kon ik zó doorlopen. De verpleegster wilde het eerst nog even proberen, maar bedacht zich binnen de 5 seconden en ging toch maar meteen de zaagjes pakken. De zaag voor titanium was kapot, maar de gewone bleek er ook wel doorheen te komen. Erna was de zaag zo bot als een toeter, maar de bevrijding was in zicht. En met het openbuigen van de ring vervloog mijn hoop op een gemakkelijke reparatie.
Een ezel stoot zich geen tweede keer aan dezelfde steen. Maar ik wel en dat heb ik nu bekocht met mijn trouwring. Ik ben bang dat het een nieuwe zal moeten worden:
August 5th, 2010 at 21:51
Ja lieverd, dit is heel zuur (noteer die maar voor understatement van het jaar), maar niet iets wat alleen ezels overkomt. Het is dikke vette pech. Want welke mug bedenkt nou uitgerekend in díe vinger te prikken?!!
Kon de edelsmid er ook helemaal niets meer mee..?
August 6th, 2010 at 08:45
Wat ontzettend zonde van je ring! Stomme rotmuggen ook…
Dikke knuff!
August 6th, 2010 at 11:50
Hoezo pech!!! Rotmuggen. Succes met het vinden van een nieuwe ring, één met een elastiekje ertussen misschien, kan die meerekken.
Knuf
August 6th, 2010 at 16:59
En daarom doet B.A.R.T.-tje alles af ‘s nachts… slaapt ok lekkerder.
Maar dat alles kan ook komen omdat ik pas sinds 4,5 jaar een (trouw)ring draag en er elke dag aan loop te draaien omdat ik gewoon ‘voel’ dat het ding er zit… en zodra ik ‘s avonds thuis kom, ligt ‘ie het laadje. Dan is er genoeg geshowed met mijn getrouwde status
August 6th, 2010 at 17:21
Oeh joh! Die ring is echt zwaar toegetakeld.
Is een Titanium ring uberhaupt wel te vermaken? Of zijn alleen edelstaal ringen niet te vergroten/verkleinen?
Ik doe mijn ringen alleen voor werk af, maar misschien moet ik ook maar eens een juwelendoosje op m’n nachtkastje zetten…
August 6th, 2010 at 20:53
Hoi Naknak,
Blijft eeuwig zonde, maar je vinger gaat uiteraard voor.
Sinds ik 1 keer ben blijven hangen aan een pallet en een ketting om mijn
hals ook niet werkte en net zo gevaarlijk was, ligt mijn trouwring in het
zogenaamde “juwlenbakje” te wachten tot het voor mij weer veilig is om
te dragen.
Hoop dat jouw ring op de een of andere wijze nog te herstellen is.
H.v.j.
August 7th, 2010 at 08:10
Jemig! Wat heftig! Gaat ‘t weer een beetje? En nu, qua ring?
Ik doe mijn ringen ook nooit af ‘s nachts…. ga ik toch eens over nadenken nu.
August 8th, 2010 at 11:13
Jee, da’s nog eens ongelukkig! Ik hoop dat de ring toch nog hersteld kan worden. Rotmuggen ook. En dat geloof je toch niet, dat dat je twee keer overkomt? Tss.
August 24th, 2010 at 20:42
:-((( En nu? Heb je al een nieuwe?