Natuurlijk is Max’ situatie niet de enige reden om ons huidige thuis in te ruilen voor een ander huis. In eerste instantie wilden we er beiden niet aan, maar na enig denkwerk kwamen we allebei tot de conclusie dat we er allemaal baat bij zullen hebben als we een andere plek voor ons gezinnetje vinden.
Zo heb ik enorm veel moeite met de 4 trappen die ik op en af moet met de boodschappen, de tassen van mij en Stef én Stef zelf als ik wegga of thuiskom. Mijn bekken vind de trappen echt heel stom en een lift hebben we niet.
De ruimte is, nu Stef erbij is gekomen, overduidelijk te klein voor de katten. Ze zijn hun eigen plekje kwijt en hoewel Max de enige is die er ziek van wordt, zien we ook duidelijk aan Loki en Beertje dat zij niet lekker in hun vel zitten en dit doet mij veel verdriet.
En dit huis is warm. Gíllend warm. In de zomer dan natuurlijk, maar een huis met aan 4 zijden buitenmuren recht onder een plat dak is, met dit weer, niet te hachelen! Ik riep altijd al dat ik van dit huis hield, op de warmste zomerdagen na, maar nu we met een baby zitten die ook nog eens een helmpje opmoet balen we er nog veel meer van.
Tel daarbij op dat er, met het huidige economische klimaat, veel moois te koop is met gunstige prijzen en dan is het gedachtensprongetje naar die tuin waar Stef zo leuk in zou kunnen spelen snel gemaakt. Geen betonnen balkon meer, maar gras om in te spelen. Eén, of misschien zelfs wel twee bovenverdiepingen waar de katten zich in alle rust kat kunnen voelen wanneer Stef lekker aan het spelen en rondkruipen is. En met de boodschappen nog aan -en ons kind nog ín- de kinderwagen zó ons huis in kunnen rollen. Zonder sjouwen, tillen en traplopen. Een aanlokkelijk idee. We vinden het enorm spannend, zien al wel een beetje op tegen de verhuizing zelf, maar kijken stiekum al uit naar dat droombeeld van dat kleine jongetje, dat met warm weer in het gras naast zijn opblaasbad speelt. Misschien is het zelfs al heel dichtbij: we hebben al iets op het oog..
August 2nd, 2010 at 07:33
O, spannend! En heel herkenbaar natuurlijk: wij zaten vorig jaar in precies dezelfde fase (al hebben we geen katten
). Op een gegeven moment ben je gewoon toe aan een ander huis: dit huis is vol, je kunt er niet meer in vooruit, het is klaar zo – hoe graag je er ook gewoond hebt. Ben benieuwd waar jullie terecht gaan komen: maar al iets op het oog dus?? Wel in dezelfde stad? Ik kan je alvast vertellen: dat vooruitzicht van een klein jongetje in een badje op het gras in een eigen tuintje: het is het waard. Die hele verhuizing is voorbij voor je er erg in hebt. Je kunt al heel snel ‘leven’ in je nieuwe huis en de rest komt met en met.
August 2nd, 2010 at 09:14
Oh, wat zou dat een mooie uitkomst zijn! Die vier trappen moeten de hel zijn, en wat je verder omschrijft… hoe fijn je ergens ook altijd gewoond hebt – soms kunnen veranderingen in de situatie je hele aankijk op een huis drastisch omgooien. Als een blad aan een boom. En dan vóel je je ook minder fijn, thuis. Dat is de ellende: je wilt zo graag een thuis, waar iedereen (levende have inclusief) zich thuisvoelt.
Ga ervoor, zou ik zeggen. Dat is die verhuizing en het klussen en het elders opnieuw beginnen allemaal driedubbeldwars waard.
August 2nd, 2010 at 23:26
Wat zou dat fijn zijn! Voor de katten, Stef en jullie!
xxx
August 3rd, 2010 at 08:29
Ik kan het je helemaal aanraden, maar dat zie je zaterdag wel. Wij zaten in de zelfde situatie vorig jaar. Dit jaar is het een waar genot om de kleine man te zien spelen in de zandbak en het zwembad. Alleen al het zomaar de kinderwagen naar binnen rollen voelt als een rijkdom.
Veel succes met de huizenjacht!
Xxx
August 3rd, 2010 at 10:03
PS Jullie kunnen ook naar Deventer verhuizen…
August 3rd, 2010 at 14:21
Wat een heerlijk vooruitzicht geen trappen meer humpie in de tuin hmmm.
Verhuizen valt wel mee met de gedachte dat je er beter van wordt. Dan is de dozen inpakken feest. Weg van die rot trappen, geen te warme zomers meer binnen, yes joepie. Succes met jullie zoektocht naar een nieuw huis in een leuke veilige buurt. Knuf
August 3rd, 2010 at 17:28
Wij deden ‘t ook, verhuizen toen Jip bijna een jaar was. En eigenlijk was ‘t prima te doen. Pixie is er enorm van opgeknapt, die is echt gelukkiger in een huis waar hij makkelijk in en uit kan lopen (en kilo’s afgevallen!) en voor ons is ‘t ook zo veel fijner zonder die steile trappen die we op moesten om in ons appartement te komen en met een tuin! Succes met de toekomstige koop en verhuizing!
August 5th, 2010 at 07:01
Ik kan het me voorstellen! (Ook al hebben jullie van die mooie tegeltjes in de keuken…) Heel veel succes met zoeken en kijken en beslissen! Liefs.
August 5th, 2010 at 13:26
Wat een heerlijk vooruitzicht moet dat zijn! Ik hoop dat jullie snel een leuk huisje vinden waarin jullie allemaal je plekje vinden. En wat zou het heerlijk zijn om een tuin te hebben. Succes! x
August 5th, 2010 at 21:24
Thnx allemaal <3 We zijn inderdaad lekker op zoek en vinden het heel erg spannend! En Nien, da’s wel ver fietsen naar mijn werk hoor