Stond hij op tafel naast de broodjes, in een doosje van 20 bij 20. Zagen we voor het eerst weer familieleden die we al jaren niet meer zagen.
Het is goed zo. We zijn hem dankbaar. Dankzij deze overdonderende ervaring zijn verloren gewaande familieleden terug in ons midden.
Pas als je ze weer ziet weet je: we hebben jullie gemist!
July 11th, 2010 at 08:39
knuff..
July 11th, 2010 at 09:50
Oef. Op tafel tussen de broodjes… Op een tikje bizarre manier heeft dat ook iets… moois. In jullie midden.
Net als de familieleden die jullie zo lang niet zagen. Een dag vol emoties, op allerlei manieren.
July 11th, 2010 at 12:10
Hij is weer in Nederland, maar zo hadden we het niet in gedachten.
Zijn urn in een doos, en zo op de tafel tussen de lunch.
Ik had daar echt moeite mee, zoveel jaar niet gezien en dan op tafel in een doos.
Afscheid hebben we niet kunnen nemen en daar moeten we overheen zien te komen.
Maar vergeten zullen we hem nooit.
Ma
July 12th, 2010 at 09:43
tsjonge, wat een bizar en verdrietig verhaal. Liefs.
July 12th, 2010 at 10:05
familie kan je leven verscheuren doch ook kleuren, was het eerste
dat net in mij op kwam. een bizar maar tegelijk bijzonder mooi verwoorde
tekst van je. keep the strenght.
July 12th, 2010 at 15:03
Zo plotseling kan het gaan. Heftig. Toch klinkt er ook een mooi familiegevoel tussen de regels; dat doet zoiets dus ook met je. Sterkte!
July 13th, 2010 at 16:46
Heel heftig allemaal.
Gelukkig is met de familie bij elkaar iets wat helpt als troost.
Knuff..
July 14th, 2010 at 13:01
Heftig hoor, veel sterkte!
July 16th, 2010 at 09:09
Wat enorm heftig! Sterkte met het verwerken, niet in de laatste plaats voor je moeder. X
July 16th, 2010 at 22:08
Lieve allemaal, ontzettend dank jullie wel voor de lieve berichtjes! Ze hebben mij zeker goed gedaan.. Mijn moeder vast ook!
En Nien, voor míj is dat in elk geval de spijker op de kop. Mijn moeder ervoer dit weer heel anders, grappig dat jij er zo goed uithaalt wat mijn gevoel erbij was