Vannacht, toen mijn lief me even na twaalven feliciteerde, voelde ik me erg jarig.
Vanmorgen om 4 uur, toen mijn zoon bij me wilde drinken, voelde ik me niet zo erg jarig.
Vanmorgen, rond een uur of 8, toen ik de pc aanzette en alle felicitaties van al die lieve mensen zag, gebeld en ge-smst werd, voelde ik me érrug jarig!
Ik vier het niet. Mijn cadeau kreeg ik al. Vanavond vier ik wel de laatste dag van mijn vakantie met een picknick op mijn favoriete plekje in Den Haag. Maar ik ga er zéker van genieten!
************
Gistermiddag kwam een grote omslag. Mijn huilende jongetje met zijn helm werd dat jongetje met warmte-uitslag in zijn nek op de plek waar de helm ophield. Tijdens zijn middagslaapje plakten we er een stuk zeem op, zoals dat in de papieren wordt aangeraden. En vervolgens.. Niks! Alleen nog maar huilen bij het opzetten (vandaag zelfs alleen nog maar bij het vastmaken van het riempje) en verder gewoon weer mijn vrolijke blijerd. Het begint te wennen, een soort van. Voor hem. Maar ook voor ons: dat dit is hoe onze lieve Stef er de komende maanden uit zal zien. Hij zal de komende maanden écht een helm ophebben, dag in dag uit. Kusjes geven blijkt ook op een helm te kunnen.
Nu het went weten we ook: het komt wel goed. Het blijft iets dat je niet voor je lol doet, maar later zal Stef wél profiteren van deze moeite, terwijl hij het helmpje zelf zal vergeten. We gaan ervoor 
June 28th, 2010 at 10:05
Tussen al de zon en water in even heel snel de weblogvriendin feliciteren!!! nog vele jaren en onverminderd vele leuke, uit het leven gegrepen stukjes. En maak je geen zorgen om de kleine. Met de redressiehelm komt het allemaal weer piekfijn in orde. Fijne dag voor jullie toegewenst!
June 28th, 2010 at 11:30
Allereerst van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!
En wat betreft de helm: Het zoontje van een goede vriendin is er alleen maar mooier op geworden. Hij had welhaast een deuk in zijn achterhoofd, zo plat was het en nu zie je er eigenlijks niks meer van. Het wende sneller dan verwacht en het resultaat was super. Succes nog even Stef!
June 28th, 2010 at 12:29
Zo zie je maar: je kunt wennen aan de gekste en vervelendste dingen. Zeker met deze goede instelling.
Het is ‘maar’ een paar maanden. Nu is “een paar maanden” enorm lang, op zo’n jong leven bekeken, maar eerlijk: wat is nu een paar maanden? Dat vliegt om, als je het een beetje naar je zin hebt.
Ik ga je trouwens niet nóg een keer feliciteren horen – straks brengt dat nog ongeluk! ;-p
June 28th, 2010 at 13:06
Ik ga je toch maar wel ook nog hier een keertje feliciteren: zo gek om het te negeren anders: gefeliciteerd! En het is dat ik moet werken, anders kon ik wel even mee komen picknicken
Het helmpje lijkt me even slikken. ‘Blij’ te horen dat het went, maar het lijkt me niet niks. Ik heb me er (gelukkig) niet in hoeven verdiepen, dus ik weet er het fijne niet van, maar ik zie op ons KDV ook twee ‘helmpjes’ kruipen/lopen. Ik vind het altijd zo aandoenlijk uitzien. Het is voor een goed doel en maar ‘even’ als je het over de lange termijn, maar toch. Lijkt me voor jullie ook behoorlijk wennen.
June 29th, 2010 at 12:56
Sluit me helemaal aan bij Nien’s tekst. Hoop dat je een heel fijne avond heb gehad gister. Liefs en knuff!
July 2nd, 2010 at 19:54
Voor iedereen is het even wennen en vervelend, zeker met de huidige hitte.
Toch leek het er afgelopen weekend op, dat Stef er meer vrede mee heeft en
er minder last van lijkt te hebben als jij met je spalkje.
Gelukkig!!!!!!!
H.v.j.