Eigenlijk zouden we in februari een weekje weggaan, als afsluiting van mijn verlof. Er met z’n drietjes tussenuit en dan fris het échte leven weer in als gezinnetje. Mijn gezondheid liet echter te wensen over en we besloten onze vakantie uit te stellen. Uiteindelijk werd het plan een weekje weg in juni. Niet kamperen, want daar wachten we liever mee tot Stef íetsjes ouder is. Een bungalowpark ergens, ofzo. Met een zwembad om met Stef te zwemmen en verder.. Och, whatever. Gewoon, even eruit.
We bekeken opties. Frankrijk, Duitsland, België. Luxemburg, of toch Zwitserland? Te ver rijden leek ons niet prettig, maar een paar uur zou toch wel te doen moeten zijn?
En elke keer als ik dan weer achter het internet kroop om te zoeken kreeg ik er helemaal stress van: allemaal keuzes! Waar doe je nou goed aan? Wat wíllen we nou? Valt het niet tegen? Help! Al had ik bij vakanties met z’n tweetjes ook altijd al wel keuzestress, meestal wisten we al wel welke kant we ongeveer opwilden. Wát we ongeveer zochten. Zet dan een impulsief persoon aan het roer en het is snel geregeld. Of het dan ook perféct was, daar maakte ik me nooit zo heel druk over. Dat zagen we dan wel weer, een vakantie is wat je er zelf van maakt. Waarom moest het nu dan ineens allemaal perfect zijn? Wat zócht ik nou eigenlijk? Opperste rust. Ooit kampeerden wij in Canada en een rust zoals ik daar heb ervaren was zó overweldigend dat ik deze nog altijd weer terugzoek. Nooit meer gevonden, maar nog immer mijn ideaalbeeld.
Waar vind je dit nog? En is die bestemming wel bereikbaar met een baby? Na een ingeving heb ik de hoop die rust, of op z’n minst een deel ervan, te hebben gevonden: we gaan een week naar Schiermonnikoog. Een klein eiland, geen auto’s, weinig mensen. Een natuurreservaat van onder tot boven. Met een dorp. Eén dorp! Als er ergens op kleine afstand rust te vinden is dénk ik dat het daar zou moeten zijn. We gaan het zien, zo ergens halverwege juni. Maar eigenlijk heb ik een deel an die rust al gevonden simpelweg door te boeken: de keuzestress is in elk geval voorbij 
April 25th, 2010 at 14:52
Heerlijk hoor, klinkt als een prachtig en fijn rustig eiland!! Goede keuze! x
April 25th, 2010 at 15:35
Wat leuk en wat een keuze.
In Nederland is er meer dan sommige mensen denken.
Er zijn er ook genoeg die Nederland helemaal niet kennen, omdat ze altijd naar het buitenland gaan.
Heel veel plezier daar.
Veel liefs, mams
April 25th, 2010 at 19:03
Hoi Naknak,
Geweldige keuze!!!!
Wat zullen jullie met z’n drietjes genieten van een
zorgloos weekje omringd door zee, strand en rust.
Ik wens je daarbij heel mooi weer.
Geniet ervan,.
H.v.j.
April 25th, 2010 at 19:42
Nou ja, je weet het al hè, Schier heeft wel een apart plekje in mijn hart. Al ben ik er al 30 jaar niet meer geweest. Ik ben benieuwd hoe jullie het er vinden!
April 25th, 2010 at 19:49
Nederland heeft nog zoveel mooie plekjes…. Echt die wachten erop om ontdekt te worden.
Veel plezier!!
April 27th, 2010 at 13:23
Pff, ja, je zou er inderdaad stress van krijgen, al die keuzes! Zeker als je gewoon WEG wilt, maar verder nog niet precies weet hoe en wat. Maar Schiermonnikoog lijkt me een perfecte keus. Wij gingen met Stan naar Texel en als je buiten het seizoen gaat, zijn die Waddeneilanden heerlijk rustig
April 28th, 2010 at 19:38
Joh héérlijk. Hier ook kriebels, Parijs met Hemelvaart, is dat nog te boeken? Waar boek ik? Wat willen we zien? En gaan we wel dat weekend of ene ánder weekend in mei?
Zucht.
April 28th, 2010 at 21:41
De boottocht alleen al! Instant vakantiegevoel.
Daar gaan jullie geen spijt van krijgen.