28 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty on the loose

Wij hebben de afgelopen weken uitvoerig vergaderd over verschillende beleidszaken. Het is geen bezigheid waar je bijzonder op zit te wachten, maar soms moet het toch. Gelukkig waren de besprekingen erg vruchtbaar: we zijn tot meerdere besluiten gekomen.
Met name ons stofbeleid zal grondig gereorganiseerd worden. Het
oude materieel is aan vervanging toe en nu hier toch in geïnvesteerd zal worden is er overeengekomen dat het huidige wagenpark niet alleen zal worden
vervangen, maar ook aangevuld zal worden met een
tweede machine.
De directie hoopt hiermee de gezonde toekomst van het bedrijf te waarborgen en storende
externe factoren tot een minimum te beperken, nu die
toekomst steeds vaker op de grond gaat spelen
24 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty's little one
Mijn kleine ventje ging vandaag voor het eerst ‘te water’, zoals mijn vader het heel mooi verwoordde. Natuurlijk gaat hij gewoon netjes in bad en ook onder de douche gaat hij wel, maar dit was anders. Dit was voor het eerst écht zwemmen! Spannend vond hij het wel in het begin: hij drukte zich tegen me aan met dat lieve kleine lijfje en trok een pruillipje toen hij voelde dat dat water lang niet zo warm was als het water van zijn badje altijd is. Gelukkig maakte dit al snel plaats voor verwondering en nieuwsgierigheid. Wat was er een boel te bekijken! Stef keek zijn ogen uit en vond het maar spannend, al die mensen om hem heen. Nóg leuker werd het met allermaal andere kindjes in een kring. Liedjes zingen, door het water spetteren, naar de kindjes om hem heen kijken.. Mijn kleine waterratje vond het zelfs geweldig om onder water gedompeld te worden; iets waar zijn mama beduidend méér moeite mee had.
Wat mij betreft een geslaagd experiment: babyzwemmen is de bom!
19 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty has an opinion
Eerst zou de film worden geboycot door de bioscopen. Disney, de filmmaatschappij die de film uitbrengt, trad namelijk een lang in ere gehouden afspraak met de bioscopen met voeten en wilde de DVD ervan een maand eerder op de markt brengen dan gebruikelijk. De bioscopen waren boos en de fans teleurgesteld. Uiteindelijk liep alles met een sisser af: Disney liet de bioscopen de film eerder vertonen en de bioscopen gaven toe.
Als rechtgeaard Tim Burton-fan werd dit nieuws in huize Annibal met enig gejuich ontvangen: tóch nog naar Alice in Wonderland*! Afgelopen zaterdag togen wij dus met Carlo en Mémé naar ons eigenste bioscoop op het Buitenhof en lieten ons betoveren door dit nieuwste Burton-creatuur.
En wat vond ik ervan? Ik vond ‘m práchtig, betoverend, adembenemend. Mooi, mooi en nog eens mooi. De kostuums, de decors, de twist die aan het verhaal gegeven wordt.. De Cheshire Cat, sowieso al mijn grote favoriet binnen het verhaal, steelt de show en the Mad Hatter heeft een prominentere rol gekregen. Fijn! En tóch, toch heb ik niet de behoefte de film nog een keer te gaan bekijken (zoals in mijn geval gebruikelijk bij Tim Burton’s films) voor ik naar de winkel ren om de DVD aan te gaan schaffen. Waarom dan niet, daar kon ik alleen al dágen mijn vinger niet op leggen. Wat ís er nou? En ik denk dat ik eruit ben. Er mist helaas één ding in deze prachtige film: diepte. De weergave mag dan in 3D** zijn, het verhaal en de karakters hadden wel wat meer diepte kunnen gebruiken. Nergens ontstijgt de film het niveau van een verhaal dat je volgt door een verrekijker, op afstand. Meeleven met de karakters lukt nergens echt goed, ze zijn te ver weg. En dat is jammer. Jammer, maar niet onoverkomelijk: ik zou de film absoluut aanraden, zo lang je maar geen torenhoge verwachtingen hebt.
Kortom: zien!
*: Ok, eerlijk is eerlijk: dat zou toch wel zijn gebeurd. De afspraak om ‘m in Spijkenisse, waar de film wel zou draaien, te gaan zien was al gemaakt
**: Erg leuk, maar ik vraag me wel af waarom er bij die stomme 3D-brilletjes nóóit rekening gehouden wordt met brildragers. Het zit voor geen meter!
18 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty in distress
Hebben jullie dat ook wel eens? Dat er soms, héél af en toe, een soort kriebel vanuit je binnenste omhoogborrelt? Een kriebel die linea recta doortrekt naar het geld-uitgeef-centrum in je hersenen? Ik heb ‘m wel eens. Zoals nú. Dan schuim ik aan de pc webshop na webshop af, op zoek naar weet-ik-niet. Ik betrapte mezelf er vanmorgen op dat ik (ondanks mijn gíllende achterstand in het huishouden, in het beantwoorden van e-mail, mijn verwaarloosde weblog, forum, telefoontjes, de boodschappen, haren wassen, slaaptekort én mijn voornemen Stef’s kast te reorganiseren) aan het bedenken was of ik een ritje naar het centrum in alle drukte kon passen, zodat ik daar ‘even zou kunnen kijken’.
Maar ik ga niet, ik heb mezelf zojuist vermanend toegesproken. Ik laat vandaag de webshops voor wat ze zijn. Ga nadenken over de aankopen die wél echt belangrijk zijn en laat de rest zitten. Ga verstandig zijn. Jaha, het wordt nog eens wat met me, zou je bijna zeggen.. En nu maar hopen dat ik de neiging om mezelf hiervoor te belonen doormiddel van een aankoop óók zal kunnen onderdrukken
07 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty's little one

Stef is tegenwoordig dikke vrienden met zijn Sophie-speeltje

Bij het restaurant waar wij aten toen we trouwden voelt Stef zich prima op zijn gemak

En bij papa in de draagdoek is het strand ook heel spannend!
Daarnaast is het ook heel leuk om stemoefeningen te doen. De hele dag door! En dan moeten mama en papa héél hard lachen! <3
06 Mar 2010
by Annibalin Pirate kitty on a roll
Volledig afgedraaid was ik, toen ik weer thuiskwam. Mijn eerste werkdag was bijzónder vermoeiend. Het is weer even inkomen, al verbaasde het me al direct hoe gemakkelijk je je procedures en handelwijzen herinnert. Het computersysteem ziet er volledig anders uit, de kamer is heringericht, er zijn mensen weg en er zijn mensen bij. Driehonderdéénenzeventig e-mails moest ik doorworstelen. Mijn collega’s bekeken de foto’s van Stef die ik bij me had en ik had ruzie bij het her-instellen van mijn headset.
Maar als ik wil vertellen hoe mijn eerste werkdag beviel is dit alles éigenlijk niet van belang; er is eigenlijk maar één ding echt belangrijk: ik vond het leuk! Weer bezig zijn met iets anders als de boodschappen en voedingen, weten dat je aan het eind van de dag een grote glimlach tegemoet fietst als je je kind gaat halen.. Ja, I’m a working mom and I think I like it