Cats will be cats

23 Feb 2010 2 Comments

by Annibalin Pirate kitty and her kittens

Ookal ben ik nu ook mama van een klein mensenkind, ik ben ook altijd nog een kattenmama. Regelmatig vragen mensen aan ons hoe de katten het doen met Stef erbij en dat vind ik fijn, want dat bevestigt aan mij dat ze er ook voor anderen nog altijd bij horen.

Toen Stef er net was hadden de katten het zwaar: er was een raar ding in huis, het maakte rare geluiden en het bewoog erg abrupt. Bovendien kwamen er ineens een heleboel mensen op bezoek en een aantal van hen namen ook nog eens een soortgelijk ding mee. Ieks! Ondertussen is dit anders: de katten hebben, voor ons gevoel, door dat het geen ding is, maar een mensje en hoewel ze hem nog niet echt interessant vinden, hoort hij er nu wel volledig bij. We hebben het getroffen met hen, want ze hebben geen moment moeilijk gedaan. Niet toen ze van de één op de andere dag niet meer bij ons in de slaapkamer mochten slapen, niet met al die visite, niet toen we in het prille begin nauwelijks tijd hadden om hen aandacht te geven.. En ook dit is ondertussen veranderd, want Stef slaapt nu op zijn eigen kamer en heeft dus ‘plaats gemaakt’ voor de katten en omdat we nu een ritme hebben is er weer meer tijd over om met de katten te knuffelen en te spelen. Ze zitten weer als vanouds in hun velletjes en dat is te merken.

Er is namelijk iets dat juist heel erg níet is veranderd: de ondeugendheid en de speelsheid van onze 3 harige monstertjes. Ze zijn weer druk en speels als vanouds. Loki rent langs de muren, Beertje rolt over de boekenkasten en Max springt op deuren. Daarnaast heeft Max een truucje uit de oude doos getrokken waarvan wij dáchten dat hij het verleerd was: hij maakt de koelkast weer open. Helaas blijft het daar niet bij; logischerwijs wordt er, waar mogelijk, vlees uit de koelkast geroofd en naar het vaste thuishonk* gesleept om te worden verscheurd en opgegeten. Deed hij dit voorheen slechts incidenteel (voor hij het ‘vergat’), nu is het met grote regelmaat raak. Gek worden we ervan! Niet alleen hebben we al een paar keer wat er nog over was van ons vlees terug moeten roven, als je het even niet door hebt staat ook de koelkastdeur zomaar een tijd lang open. Lekker dan.

We bedachten dat een bezoek aan de Gamma soelaas moest gaan bieden. Hoe, dat wisten we nog niet zo goed, maar ongetwijfeld zouden we wel iets tegenkomen dat Max uit de koelkast zou houden. Vandaag bestelde ik echter een paar nieuwe flessen voor Stef via de site van onze zorgwinkel en kwam via het lumineuze idee de kindproof-maak-afdeling eens te scouten uit op het dingetje dat u bovenaan op het plaatje ziet. Daarmee kun je deurtjes in de keuken vergrendelen. Bijvoorbeeld de deur van de koelkast, schrijft de zorgwinkelsite. Needless to say dat ook dit device metéén in mijn winkelmand verdween en hopelijk hebben wij binnen 5 tot 10 dagen een Max-proof koelgebeuren. Hoezee!

*: De deurmat.

Previous Next

2 Comments (+add yours?)

  1. sanneke
    Feb 27, 2010 @ 20:26:04

    Ik ben benieuwd wie van de katjes er het eerst echt vriendschap gaat sluiten met Stef. Dat vind ik zo mooi met Jip en Pixie, dat zijn echt vriendjes.

  2. Annibal
    Mar 06, 2010 @ 16:37:44

    Daar ben ik ook heel benieuwd naar, al heb ik denk ik wel een vermoeden :) Loki is de makkelijkste en vriendelijkste van het stel, hij vind altijd alles en iedereen leuk en lief. Max is wat eigenwijzer en Beertje is snel bang te maken.. Maar ik durf niks uit te sluiten ;) En ja, de vriendschap tussen Jip en Pixie vind ik echt heel mooi en bijzonder. Zó vreselijk lief!

Leave a Reply