Een zangtalent ben ik niet. Nooit geweest ook. Niet alleen qua stem is het niet veel soeps, ik bén er ook gewoon niet zo van. Ik had er een hekel aan wanneer we op school gingen zingen en vanaf het moment dat ik ontdekte dat je ook kon playbacken is het nooit meer goedgekomen. Alleen heel hard meebrullen met de muziek van mijn favoriete bands (het liefst tijdens concerten, want dan hoort toch niemand hoe vals het is) doe ik graag.
Maar nu zing ik elke dag, en nog uit mezelf ook. En dat beperkt zich niet tot de momenten dat niemand me kan horen, ik betrap mezelf er zelfs op wanneer ik op straat loop. Want het gaat helemaal uit zichzelf: ik zing tegen mijn kind. Als hij krampjes heeft zing ik liedjes van Weezer voor hem, als ik hem uit bed haal zing ik een goedemorgen Stef-liedje, als ik hem in bed leg een ga-maar-lekker-slapen-liedje, als hij in zijn stoeltje zit en een beetje chagrijnig gaat doen doe ik een laten-we-een-dansje-doen-combo van een liedje met een ‘dansje’*. We hebben een luierverschoonliedje en een liedje van waarom-huil-je-toch?.
Doet me denken aan iets dat zich voordeed toen de kraamverzorgster er nog was. Stef had krampjes en ik had hem bij me op schoot, probeerde hem te troosten. In een opwelling besloot ik muziekjes met hem te gaan luisteren en zocht via mijn telefoon wat youtube-filmpjes van liedjes die ik had geluisterd toen hij nog in mijn buik zat. De kraamverzorgster keek op van haar zorgdossier en vroeg wat dat geluid was. Ging mijn telefoon nou? “Nee hoor” antwoordde ik, en legde uit dat dit muziek was die hij al ‘kende’. “Muzikale opvoeding, he? Kun je niet vroeg genoeg mee beginnen!” grapte ik.
Even later kwam Paul binnen, hoorde Weezer en riep “Oh! Muzikale opvoeding, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen.” Even later ging de bel en kwam mijn schoonzus op bezoek. Ze liep de kamer in, hoorde Muse en riep blij.. “Hey, muzikale opvoeding.. Kun je niet vroeg genoeg mee beginnen!”
De kraamverzorgster dacht dat we haar in de maling aan het nemen waren. Maar niets is minder waar. Klaarblijkelijk ben ik muzikaler ingesteld als ik zelf altijd dacht. Muzikale opvoeding, daar kun je dus écht niet vroeg genoeg mee beginnen 
*: Meaning het vastpakken van zijn handjes en er een beetje mee swingen
February 18th, 2010 at 16:59
zeer interessant onderwerp! zo las ik ooit de enorme, rustgevende invloed van klassieke muziek op het ongeboren kind. ik hoorde reeds als zaadje de hele dag charles aznavour. mijn eerste woordje was ook ‘bonjour!’
February 18th, 2010 at 17:25
Ja muziek, leuk.
Kan helaas ook niet zingen dus dat gebeurd als ik alleen ben of in de douche.
Voor mij blijft het de jaren 60 / 70 en 80.
De meeste liedjes kan ik nog zo mee zingen.
Ik zal Stef ook wel eens voor gaan zingen…….hahahaha
Veel liefs, mams
February 18th, 2010 at 19:43
muziek altijd goed.
February 19th, 2010 at 09:34
Oh God ja, jezelf ineens op straat betrappen op zingen. Min of meer hardop. Op een overvolle roltrap. En dan nog zo’n Sesamstraatliedje als “Bananen groeien nooit alleen”.
Het helpt iedere keer weer: zingen voor de kleine man, goed troostmiddel. En het gaat ook gewoon vanzelf. Tijdens het verschonen alleen al… ongemerkt sta ik de hele tijd te zingen en ter plekke woorden te bedenken op bestaande muziek. Het is het dankbaarste publiek denkbaar (breed lachend aanhorend), dus daar ga je al…
February 19th, 2010 at 09:38
Muziek is heerlijk voor jezelf (rustmomentje) en voor de uk. Nog even en hij wipt mee op de muziek en als hij kan staan zie je dat kontje heen en weer wiegen. Ik spreek uit ervaring! Lekker mee doorgaan dus.
February 19th, 2010 at 20:21
Hoi Naknak,
Leuk dat je het net als heel veel mensen ervaart.
Zingen maakt blij!!!
Op school playbeckte ik ook altijd zonder enig geluid uit te stoten.
Uiteindelijk vind ik het momenteel heerlijk om met geluid mee te bléren.
H.v.j. Pa
February 19th, 2010 at 23:39
Leuk! Die zin hebben wij ook regelmatig uitgesproken. O.a. nadat Jesse geboren bleek te zijn op muziek van Paul McCartney.
Ik zou bij dit logje trouwens best graag een filmpje (met geluid) willen zien van een zingende Anja met Stef op schoot!
February 19th, 2010 at 23:43
Ik ben het helemaal eens met Martine…………………
filmpje…..filmpje………..filmpje
Veel liefs, mams
February 20th, 2010 at 08:08
Ik herinner me nog goed hoe jij in Zwolle tijdens de weblogmeeting verbijsterd naar me zat te kijken terwijl ik zachtjes voor Nisse zat te zingen. ‘Wat zing jij lief!’ zei je. En nu ben je zelf dus zo’n lief zingende moeder!
February 21st, 2010 at 12:02
Muziek is altijd goed
vooral Weezer en Muse 
knuff!
February 21st, 2010 at 18:29
@ Gieling: Dat heb ik ook wel eens gelezen inderdaad! In zijn slaapkamer staat ook een speeldoosje met de notenkraker als tune en daarnaast heeft hij ook nog een licht- en geluidsdingetje dat Bach en Beethoven speelt
@ Mama: Haha, dit jongetje groeit op met hippe muziekjes hoor, no worries
@ Janneman: Ja he?
@ Nien: Haha, héél herkenbaar! Eigen teksten op bestaande deuntjes ook vooral, dat doe ik echt de hele dag door.. En ja, dat publiek, dat doet het ‘m gewoon. Verloren ben je, haha!
@ Fran: Daar kijk ik ook al levendig naar uit: dansjes!
Leuk man 
Volgende keer dat we elkaar zien moeten we maar een muziekje draaien en met je kleine vent gaan dansen 
@ Papa: Whahaha, ik heb het dus niet van een vreemde? Verbaast me bij nader inzien niets
Ik ook van u!
@ Tiene en mama: Woehahaha, weten jullie dat zeker? Ik weet het zo net nog niet hoor
En Tiene, wat leuk dat Jesse jullie smaak ook overneemt 
Is dat nog steeds zo?
@ Sanneke: Weet je, ik moest daar heel erg aan denken terwijl ik dit schreef, ik vond het toen heel erg bijzonder dat jij zo lief zong voor Nisse.. Maar daarnaast vond ik ook dat je een mooie stem hebt en dát is van mij niet zo heel erg te zeggen, haha!
@ Neel: Goed he? We hebben een site gevonden waar ze bandshirts voor baby’s verkopen, Stef krijgt sowieso een Weezer-shirt, daarnaast mogen Paul en ik er beiden ook nog zelf eentje uitzoeken hebben we bedacht. Ik denk dat ik voor the Cure ga
February 22nd, 2010 at 22:51
jaaah the cure!