Mijn moeder had al wel gemeld dat het zou gebeuren, maar als het dan eenmaal gebéurt is het toch een hele happening: ontvoerd worden door schoonpap en schoonzus terwijl onze mama’s in ons huis achterbleven om eens een flinke poets-actie te doen. Paul ontbreekt de tijd, mij de fysieke mogelijkheden om ons nestje hélemaal op orde te maken voor dat kleine vogeltje dat hier strakjes zal komen wonen dus deze hulp was zeer welkom.
Terwijl wij met z’n vieren diep onder de indruk de Panorama Mesdag bekeken* , in Scheveningen langs de plek reden waar het schilderij destijds gemaakt werd en een kopje koffie dronken in Kijkduin poetsten en boenden onze moeders dat het een lieve lust was. Eenmaal thuisgekomen hadden we niet alleen veel te vertellen over het wonderlijke panorama dat we zagen, maar hadden we opnieuw een boel wonderlijks te bekijken: zo schoon is ons huis heel, héél lang niet meer geweest. Deze wandelende hormoonbom moest er even heel hard van huilen, want het is zo prachtig, en zo fijn om te weten dat Streepje strakjes in een gespreid bedje terecht zal komen.. Mijn papa en broertje waren ondertussen ook bij ons aangekomen en met een gezellige, gezamenlijke maaltijd sloten we de dag af. Volledig afgedraaid ploften we ons torenhoge** bed in en sliepen een gat in de dag.. En wis en waarempel, vandaag heb ik ook nog eens voor het eerst in een week weer een dagje waarop lopen me goed afgaat!
Zoveel moois bij elkaar, dat geeft veel om dankbaar voor te zijn: lieve mama’s, héél erg bedankt voor alle moeite, bloed zweet en tranen die jullie over hebben gehad voor een schoon huis voor ons en Streepje. Lieve schoonpap en Suus, dank jullie wel voor een fijne en gezellige dag. Lieve papa en Wim, dank jullie wel voor de gezelligheid bij het eten!
*: Het is eigenlijk bizar, maar in al mijn 30 jaren als haagse had ik het schilderij nog nooit eerder gezien. Shameful!
**: Het staat ondertussen op klossen, en daarbij is het hoofdeinde nog eens extra opgehoogd omdat ik dan veel minder last heb van opborrelend maagzuur. Ik moet nu op mijn tenen gaan staan om op het randje te kunnen zitten! O_o
November 16th, 2009 at 16:34
Fijn, die lieve hulp!!
(Nu schaam ik me toch wel even… Ik heb ook hulp met het huishouden en de verdere voorbereidingen aangeboden gekregen van Mar’s moeder, maar die is dan meteen zo dat ze drie dagen achter elkaar zegt te willen komen poetsen. En dat meent ze dan ook. En dan komt ze ook drie dagen achter elkaar, al zeg je nog eens tien keer dat dat niet hoeft. Dus dat heb ik afgeslagen, en Marnix later nog eens een keer, omdat ik RUST wilde en weg wilde kruipen in ons koele huis in die laatste, snikhete weken. Ze is een schat maar ze kan nogal… kweetniet. Doorslaan in de liefheid en haar enthousiasme. En dan komt er een hoop drukte mee. En ik was simpelweg nogal… op mezelf in die laatste aanloop naar het einde. ;-))
(En euh ja… er zou genoeg te poetsen zijn voor drie dagen, haha!).
Wel hadden we een erg propere kraamhulp (ze is zo ondertussen al in de zevende hemel geprezen door mij, geloof ik he?), erg fijn.
Dus je zit nu in een superschoon en fris huis, dat wacht toch anders af dan dat je nog vanalles om je heen ziet wat “eigenlijk nog moet gebeuren voordat…”, he?
En mooi ook, hoe je nu nog intenser de momenten met familie (en andere geliefden, for that matter) beleeft. Allemaal omdat het steeds dichterbij komt. (hihi)
PS Is Paul over de ergste teleurstelling van het niet slagen voor zijn rijexamen heen..?
November 16th, 2009 at 16:34
Oh, en heel graag gedaan hoor: dat mailtje van laatst. Kus!
November 16th, 2009 at 20:41
Hoi Naknak,
Heeeelemaal klaar.
Leuk, het berichtje van Nien over Mar’s moeder.
Beeldende gelijkenis met mijn moeder!!!!!
Volgens mij is Ma er nog steeds moe van haha.
H.v.j Pa.
November 16th, 2009 at 21:46
Niks te danken meisje, we hebben het met alle liefde en plezier gedaan.
Je hoeft je nu nergens meer druk om te maken en daar worden mama’s weer gelukkig van.
Neem lekker de rust nu kan het nog even.
Heel veel liefs, mams
November 16th, 2009 at 23:32
ooooh wat fijn zo’n dagje!
kus
November 17th, 2009 at 12:37
Nou, dan mogen ze mij ook wel eens ontvoeren! Wat heerlijk joh, dat je dat uit handen genomen is. Je zit dan als hoogzwangere wel thuis, maar echt heftig schoonmaken zit er vaak niet meer in en als je er dan maar tegenaan kijkt… Fijne (schoon)familie heb je
November 17th, 2009 at 16:54
Fijn, die extra hulp!
An, heb jouw link ook toegevoegd aan mijn blogje. Dank je wel!
November 17th, 2009 at 23:21
Wat heerlijk. Streepje krijgt niet alleen een fijne papa en mama, maar ook een fijne familie erbij.