Naaien en strijken

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate Kitty's adventures
Comments (5)

IMG_8301alteredkleinToen wij van ons ienie-mini-huisje vlakbij station Hollands Spoor verhuisden naar dit appartement namen wij een aantal zaken mee met de gedachte dat deze ooit wel eens van pas zouden komen. Een hoop van die dingen vonden ondertussen toch hun weg naar het grof vuil of de kringloop, maar aan de doos met gordijnen is nooit getwijfeld: die zouden we nog wel eens ophangen. In de keuken bijvoorbeeld, want daar hebben we tot op heden niets voor de ramen hangen. Of in de studeerkamer, als die ooit nog eens opgeruimd zou raken.

Die kamer raakte opgeruimd, werd opgeknapt en kreeg een iets andere naam: de babykamer. Meteen vanaf het begin wisten we, dat die gordijnen eindelijk hun nut zouden bewijzen. Dus vandeweek, nadat Paul de gordijnrails had opgehangen, kwamen ze dan eindelijk uit hun doos, bijna 4 jaar nadat ze erin waren gegaan. Ze werden gewassen en uitgehangen en ik maakte plan de campagne: maandag zou ik ze grof afknippen en afspelden, dinsdag zou ik ze omzomen, woensdag zou ik ze strijken. Het zomen zou ik in eerste instantie met de hand doen, want ik héb wel een naaimachine, maar op de één of andere manier heeft het apparaat een gruwelijke hekel aan mij. Eventjes gaat het goed, maar er loopt vroeg of laat altijd een draad vast ergens onder die ribbeltjes onder de naald en dan helpt er geen lieve moedertje meer aan. Dan trekt ‘ie lussen, dan lopen die lussen weer vast onder die ribbels, haal ik alle klosjes garen los en peuter ik met veel moeite al die draden tussen de ribbels uit, zet ik alles opnieuw op, krijg ik de onderste draad niet meer naar boven zonder nog mínstens 8 keer vast te lopen en opnieuw vastzittende draden los te moeten trekken, en dan loopt ‘ie weer vast op de lussen die hij trekt. WRAAGH!

Dus deed ik vandaag mijn klusje: grof afknippen en afspelden. En toen kreeg ik de geest. Zéér de geest zelfs, want ik besloot niet alleen metéén te gaan omzomen, maar ook nog eens om dit toch met mijn naaimachine te gaan proberen. Paul zette de machine neer en gespannen begon ik: zou het weer zo rampzalig worden? Nee dus. Ik zette de draad op, haalde in één keer heel soepel de draad aan de onderzijde naar boven, (deed in mijn hoofd een dansje,) begon en had binnen 20 minuten mijn gordijn voorzien van een dubbele zoom. Ik viel om van verbazing en besloot vervolgens dat ik het nu dan wel even af zou maken. Had een beetje last van mijn rug, dus kwam even in beweging om alvast de strijkplank en het strijkijzer klaar te zetten en ging weer verder.

<insert ramp hier>

Anderhalf uur later stapte ik met een gigantische donderwolk boven mijn hoofd in mijn auto om Paul te ontmoeten bij de drukker, alwaar we de bestelling voor de geboortekaartjes definitief gingen plaatsen. Dat stomme tweede gordijn was na anderhalf uur klooien nog steeds niet klaar en ik was ondertussen in staat om de naaimachine in kwestie uit het raam te kieperen.

Bij thuiskomst keek ik naar het tweede gordijn en besloot me niet te laten afzeiken door een -misschien wel 30 jaar oude- naaimachine en pakte de klus weer op. Trok er eerst maar een proeflapje doorheen en hoewel de naad er redelijk slapjes* uitzag zag ik geen lussen meer en hoefde ik niet te vechten om het lapje van de machine af te krijgen. Per direct propte ik mijn gordijn in het ding en deed zo snel mogelijk wat ik moest doen. De tweede zoom verdient dan ook geen schoonheidsprijs, maar mijn gordijnen waren af. Nouja, op één ding na dan: er moest nog een strijkijzer overheen.

Nu moeten jullie weten: ik strijk nóóit. Ik heb van mijn moeder geleerd dat een huishouden prima zonder strijken kan. De meeste kledingstukken kreuken niet of amper, enkele dingen moet je niet te lang in de machine laten zitten en even uitslaan, van handdoeken en theedoeken boeit het me niet als ze gekreukt zijn en kleding die écht niet toonbaar is zonder te strijken draag ik gewoon nooit meer. Verkeerd gekocht, vind ik dan. Dus dat werd even graven: een strijkijzer en een strijkplank héb ik namelijk wel. Voor het zeldzame geval dat ik het ineens wel heel belangrijk vind, zoals deze gordijnen bijvoorbeeld. En ik Streek. En nu hangen er dus gordijnen in de babykamer en ik ben er trots op!

En dankzij die twee gordijnen weet ik nu twee dingen heel zeker:

1. Ik wil dolgraag een nieuwe naaimachine,
2. Mijn strijkijzer moet nodig eens ontkalkt worden als ik wil dat hij niet op willekeurige momenten met sloten water gaat strooien.

Al met al dus een leerzame en vruchtbare dag. En ik ben bang dat ik nu nog minstens anderhalf jaar op ga hikken tegen het inkorten van de overgebleven gordijnen, die ik in de keuken wil. Tja..

*: Slapjes bedoel ik in die zin, dat de steek niet echt aangetrokken was en er meer bovenop lag als bij de eerder gemaakte naden.

5 Responses to “Naaien en strijken”

  1. Janneman Says:

    Nieuwe naaimachine kopen. Je hebt er eenvoudige voor weinig geld. Wat jij zegt had ik ook, je gaat ertegen aanhikken omdat je apparaat het niet goed doet. En een goed werkede naaimachine, daarme zet je in een paar uur 5 heksenhoeden in elkaar ;)

  2. nelis Says:

    Goed gedaan! Best een beetje trots! :) Kus!

  3. Carrie Says:

    Hoi Naknak,
    Netjes hoor!!!
    Je ziet maar: “Kan niet, bestaat niet”.
    Beertje en Max zijn het zo te zien helemaal met me eens.
    H.v.j. Pa

  4. Sjoerd Says:

    Ondanks alles een prachtig resultaat in veel minder tijd dan dat je er voor had staan! :)

    En het staat ook nog eens erg mooi! :)

  5. Gieling Says:

    ik heb dit als een heuse teleac-cursus tot mij genomen. wat een gecompliceerdheid. (tegen de tijd zal ik mijn vriendinlief met raad en deze kolderieke praktijkinformatie instrueren…)

Leave a Reply

?>