RSS
FlickrVan alles en toch niet veel
19 Sep 2009 10 Comments
Ik walviste zwom mezelf weer een fijne woensdag toe. Bezocht de bedrijfsarts. Ik ging een halve dag mee met ons jaarlijkse bedrijfsuitje. Betreurde dit en bleef de volgende dag voor het eerst in mijn zwangerschap thuis de volgende dag, met een geradbraakt lijf. We waren bij mijn ouders om de verjaardag van mijn papa te vieren. De kraam-intake-mevrouw kwam langs en besprak allerlei belangrijke dingen met me. Ik leerde weer belangrijke nieuwe dingen bij de Cesar-therapeute. We deden boodschappen (bij de Jumbo) en mijn vriendinnetje Eefke kwam een bakje thee (of wat) drinken.
Er gebeurde van alles. En toch is mijn wereldje wonderbaarlijk klein op het moment. En waar ik voorheen gillend gek zou zijn geworden van van dat gemiesmuizer is het nu aangenaam om mezelf terug te trekken uit het drukke bestaan. Ik ben nog niet compleet uitgevochten met mijn fysieke beperkingen (viel gisteravond nog snotterend tegen mijn lief aan in slaap), maar dat mijn wereld even niet zo groot meer is voelt op de één of andere manier wel ok. Het enige dat ik op dit moment écht heel erg mis? Winkelen! Ik zou zo graag eens ‘in het echt’ op pad willen voor babyspullen. En dan niet één winkel in, rondje lopen, beetje kijken en dan snel naar de kassa en weer naar huis om het lijf rust te geven. Niet alleen maar een webshop afstruinen tot op de bodem. Gewoon weer eens rondkijken, winkeltjes in waar je langs loopt, zomaar omdat het er leuk uitziet, zien wat je tegenkomt.
Dit alles betekent alleen dat ik niet altijd evenveel spannends te melden heb hier. En dat is wel eens confronterend als je dan eens gaat zitten om te schrijven. Waar zou het in vredesnaam over moeten gaan? Lekker boeiend, dat ik nu een rennie of 6 nodig heb per etmaal. Héél logwaardig. Of dat ik bepaalde zwangerschapsbroeken heb die niet lekker meer zitten omdat mijn buik nu toch écht groot begint te worden. Woo-fucking-hoo. Ik verheug me al 3 dagen op de speciale koopavond bij de Prenatal, aanstaande woensdag. WOAH! Is het niet wat? Poeh poeh, nou nou..
Maar helaas, helaas, dit is het dan, op dit moment. Ik wens jullie dus maar gewoon een fijne voortzetting van het weekend en ga maar weer eens languit op de bank. Paul heeft Monsters vs. Aliens klaarstaan and I intend to enjoy it 
10 Comments (+add yours?)
Leave a Reply
Sep 19, 2009 @ 21:54:36
Huur een rolstoel bij de thuiszorg, An. Dat lijkt erg confronterend misschien, maar het is zo heerlijk om er gewoon weer eens uit te kunnen, gewoon wel weer lekker kunnen winkelen. Ik kan het je van harte aanraden.
Sep 19, 2009 @ 22:12:47
Ik ben het met sanneke eens. Pak die rolstoel. Moet eerlijk bekennen dat ik in de laatste weken best wel erover nagedacht hebt ondanks dat mijn lijf het prima deed. Enne dat je wereld klein wordt. Dat herken ik ook. Geef er maar een beetje aan toe en naarmate d-day eraan komt steeds meer.
Die wereld wordt na de bevalling en kraamtijd vanzelf weer beetje bij beetje groter.
Sep 20, 2009 @ 10:28:43
De laatste twee maanden heb ik een klein wereldje waarin ik rond dwaal tussen thuis en werk. Verder wat klussen in huis en wat computerklusjes (oa. Marieke ;-). Ik kan er ook niet zoveel bij hebben in die paar uurtjes die er ‘s avonds en in het weekend overbleven. Gisteren gelukkig wel mijn hoofd kunnen legen in de Efteling
Hij bij een filmpje… het komt wel goed met ons hoor!
Sep 20, 2009 @ 18:07:02
Leuk uitje om aan het rolstoelen te wennen: de Ikea! Daar hebben ze rolstoelen. Niet de fijnste, dat geef ik toe, maar toch. Kun je eens een rondje Ikea doen en merken hoe heerlijk dat is: weer eens rustig wat rondneuzen zonder dat dat je je lijf kost.
En onthoud, zo’n rolstoel, dat is voor tijdelijk, even voor het gemak. Het komt wel weer goed met je!
Sep 21, 2009 @ 18:52:00
joh. doe jij effe lekker rustig an. wij lezen wanneer jij logt. maar geloof me, we zijn niet zo veeleisend qua logwaardigheid. iets is al snel logwaardig in mijn ogen. helemala als het zwangere dames betreft. en nu heb jij ;t ook niet zo makkelijk, dus bulder hier maar flink van je af, af en toe. kus!!
Sep 21, 2009 @ 20:42:14
wederom met Sanneke eens. Ikea jaaaaa. leueueuek veel te lekkere chocoladetaart (wel glutenvrij, dat dan weer wel.) Nieuwe gids al gehad?
Sep 21, 2009 @ 21:21:46
Oops. Had hier iets willen schrijven wat de oma en opa niet willen weten (kan beide kanten op; ik geef niets weg). Maar ik houd mijn mond. You know what i mean
Sep 22, 2009 @ 08:21:12
Ik kom nog even terug voor een zinnige reactie (gisteravond lichtelijk euforisch door de geboorte van Ocker haha). Want over je stukje heb ik wel wat te zeggen. Dat gevecht heeft zich hier zo’n tien jaar geleden ook afgespeeld. Ik kon het lichamelijk niet voor elkaar krijgen om alleen al door de winkelstraat te lopen zonder winkels in te gaan. En ik wilde zooo graag etalages kijken. Een rolstoel gaf de uitkomst. Of ik dat nou niet een hele moeilijke stap vond, vroege mensen me. NEE, want daardoor, door die stoel, kon ik ein-de-lijk weer wat van de wereld zien! Ik zeg: ga ervoor An! (Ik heb niet zoveel spek op mijn botten, dus ik gruwel van de IKEA stoel; maar dat is persoonlijk.)
Sep 23, 2009 @ 08:05:01
@ Sanneke: Nogmaals dank je wel voor je wake-up call.. Het voelde even als een stap, maar om eerlijk te zijn verheug ik me nu al op ons eerste winkel-dagje. Met de rolstoel, dus. Zulke dingen kunnen doen zonder het nog dagenlang te moeten bekopen is mij meer waard dan het gevoel het zelf wel te kunnen, ben ik achter
En de Ikea, daar moeten we dit weekend heen voor de commode en de lamp! Thnx!
Janneman, ik kan het me voorstellen. Ik weet natuurlijk niet hoe die laatste weken voelen, maar ik weet wel dat het zwaarder wordt. En de kleine wereld, ja, het zal wel even. Dat is maar gewoon zo, toch?
B.A.R.T.: Wij komen er inderdaad wel
Jammer dat je het even zo druk hebt dat je ‘vol’ zit (in je hoofd bedoel ik dan), maar ergens kan het soms ook goed zijn om op die manier wat dingen op een rijtje te krijgen. En de Efteling, dat klinkt leuk 
Nog in de Droomvlucht geweest?? 
@ Miek: Thnx Miek, ik voel me af en toe alsof ik alleen maar aan het klagen ben, terwijl ik eigenlijk gewoon hardstikke gelukkig ben en nauwelijks reden tot klagen heb. Een worsteling met je lijf en je grenzen kost alleen zo veel engergie.. Je bent een grote lieverd, een hele dikke kus!
@ Janneman: Jaaah!! Choco-taart
En ja, zomaar, ineens, na 4 jaar proberen hebben we de Ikea dan éindelijk zo ver dat ze ons de gids toesturen. Nu kunnen we nooit meer verhuizen, anders zijn we wéér 4 jaar Ikea-gids-loos 
@ Wien: Haha, no worries, doordat beide oma’s-to-be iets té enthousiast reageerden op het geslacht van hun aanstaande kleinkind zijn ook beide opa’s-to-be volledig op de hoogte. Misschien maar goed ook, want ik heb het nu eigenlijk altijd over ‘hij’
En jaa, ik weet wel wat je wilde zeggen (denk ik) en ik zie ze ook al samen spelen, Ocker en onze kleine vent strakjes. Is het niet geweldig? Ennuhm, ha, goeie tip, mental note to self: kussentje mee naar de Ikea. En jij en Sanneke hebben me echt heel erg het gevoel gegeven dat het niet erg is, dat het kan en mag als je er meer mobiliteit bij wint, en daarvoor jij ook héél erg bedankt, Wien. Nu ik op deze manier ervaar hoe lastig een fysieke beperking werkelijk is en wat een gevecht zich af kan spelen in je hoofd heb ik nog véél meer respect gekregen voor mensen die chronisch ziek zijn. Ik weet dat het bij mij eindig is en heb zelfs een redelijke richtlijn over wannéér het dan klaar is. Jij, maar bijvoorbeeld ook mijn vriendin Lynn hebben dat niet en je kunt zeker heel erg meeleven wanneer je het gevoel niet kent, maar weten hoe het voelt geeft het nog zo veel extra begrip.. Gelukkig doen jij en Lynn het nu beiden redelijk goed geloof ik (ik mag de komende maanden immer Lynn’s rolstoel ophalen als ik er even tussenuit wil), maar echt hoor.. Dikke kus voor jullie!
Sep 23, 2009 @ 09:43:28
Dikke kus terug!