De roze wolk returns

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate kitty, mom kitty
Comments (10)

Nu ik beter weet hoe ik om moet gaan met mijn klachten, mijn lijf mij luid en duidelijk te kennen heeft gegeven niet te negeren wat het me vertelt en ik heb besloten ernaar te gaan luisteren gaat het een stuk beter. De pijn is over het algemeen stabiel, op een draaglijk niveau. Langzaam maar zeker wen ik eraan dat ik weer wat dingetjes kan. Het blijft altijd oppassen, maar wanneer je vantevoren goed nadenkt over wát je doet en hoe je dat aan gaat pakken kun je, bijvoorbeeld, met je broertje mee een paar foto’s maken voor een foto-project.

_MG_0106klein

En dan maakt hij er ook nog even eentje van jou met je lief, bijvoorbeeld:

_MG_0133klein

En het leukste was, hoeveel lol we hadden bij het maken van de foto’s. Eefke en haar vriend Maurice, Wim, Paul en ik hebben zo hard staan lachen dat ik ervan moest huilen. Ik voel me beter in mijn vel, nu. En ik begin er weer een beetje lol in te krijgen. Fuck de pijn in mijn lijf, ik kan weer een beetje leven!

Dat het evenwicht teer is, dat besef ik me terderge. Het is niet spontaan gedaan met het krachtsverlies, het op de bank liggen, het moeilijke lopen of omdraaien. Buiten het beeld van hierboven staan onze kampeerstoelen, en de auto waarmee we zijn gekomen op minimale afstand. Maar zo zal het zijn. Hulpmiddelen waar mogelijk, maar een grote lach op mijn gezicht. Morgen ga ik voor het eerst in twee-en-een-halve maand tijd uit met mijn man. We gaan naar 9 , de nieuwe film van Tim Burton die vanaf morgen gaat draaien. En daar verheug ik me op als een klein kind!

P.S.: Voor de statistiek heb ik ook nog een ‘gewone’ buikfoto gemaakt in mijn -min of meer- gebruikelijke positie. Ik begin een dikkie te worden!

IMG_0272klein

10 Responses to “De roze wolk returns”

  1. Janneman Says:

    lekker dat je je iets beter voelt.
    Enne, die buik kan nog veel dikker :P
    Hoever ben je nu precies?

  2. Erica Says:

    Leuke foto’s!! Ja er is nu geen ontkennen meer aan he! Prachtig hoor!

  3. Carrie Says:

    Wat een leuke foto’s.
    Weer een beetje bij gekomen van al het lachen?
    Ga dalijk bij Wim kijken of ik de andere ook mag zien.

    Veel liefs, mams

  4. Carrie Says:

    Hoi Naknak,
    Blij dat je weer denkt en voelt dat je steeds meer aankan en met de pijn leert omgaan.
    Ik heb natuurlijk makkelijk praten, want ik ben nooit zelf zwanger geweest.
    Samen ben je momenteel
    zwanger, toch?
    Wat ik wel weet, is dat ik Ma geen minuut uit het oog verloor, gezorgd heb dat alles op tijd in orde was
    en soms al voor, maar zeker tijdens de bevallingen, menig druppel zweet en ook hier en daar wel een traantje heb gelaten.

  5. Wien Says:

    Oh An, wat zie je er mooi uit zeg :) Echt zwanger, dat kunnen we nu niet meer ontkennen ;-) Hopen dat de acceptatie/bewustwording blijft en je dit vol blijft houden in ‘t kuppie!

  6. 'nelis Says:

    Wat een foto’s! Die eerste ook :) Blij dat alles goed gaat! Kus!

  7. Nienke Says:

    An, wat zie je er prachtig uit! Je wordt aan alle kanten gekweld, maar er staat me wel even een sterke mooie zwangere vrouw van heb ik jou daar.
    Ben benieuwd voor welk project de bovenste foto was? Het is er vast een binnen een reeks? Broer is dus lekker aan de weg aan het timmeren (fotograferen), mooi om te zien.
    Geniet van het filmuitje samen! :-D

  8. sanneke Says:

    Je hebt het er maar mee te doen, dat lijf. Ik vond (vind) het het lastigst dat er met je hoofd niets aan de hand is en van alles wil, maar dat dat lijf niet netjes mee doet. Maar het is niet anders. Goed dat je er mee om leert gaan nu, want ondertussen vertrekt zich in dat onwillige lijf natuurlijk wel het grootst mogelijke wonder.

    Bijzondere foto’s heeft je broer gemaakt, leuk om ook eens zo vereeuwigd te zijn!

  9. Janneman Says:

    wat Sanneke beschrijft had ik andersom. Mijn lijf kon nog een heleboel, maar mijn geest zat in de weg. Dat begint nu te slijten. Hoeveel mensen wel niet zeggen, dat ze vinden dat mijn ogen weer gewoon staan en dat ze (daaraan) kunnen zien dat het beter met me gaat.

  10. Annibal Says:

    @ Janneman: Morgen ben ik precies 28 weken, best wel een mooi aantal al he? En ja, die buik zal zéker ook nog wel dikker gaan worden, maar voor nu vind ik het al best impressive :D

    @ Erica: Thnx! En hoe is het met jou girl?

    @ Mama: En? De rest al gezien? Ik moet nog steeds gniffelen als ik eraan terugdenk :)

    @ Papa: U heeft dan misschien geen ervaring met déze vorm van fysiek ongemak of pijn, maar u weet zelf ook wel het één en ander van een lijf dat grenzen stelt die je eigenlijk liever zou negeren.. Evengoed waren mensen toen denk ik ook al samen ‘in verwachting’, maar werd het toen niet zo luid en duidelijk gezegd :)

    @ Wien: Ik ga er heel erg hard mijn best voor doen. Vandaag had ik alvast een sterk staaltje, omdat mij i.v.m. de bezetting op mijn werk werd gevraagd om mijn enige mogelijke afspraak met de therapeute voor komende week te verschuiven naar 4 dagen later.. Heb mijn poot stijf gehouden, da’s al best wat toch? :w00t:

    Neel: Haha, gaaf he? Thnx, hoop dat jou ook alles voor de wind gaat! Kus!

    @ Nien: Het project ging eigenlijk o een grote leerschool om meer om te gaan met modelfotografie, iets waar hij zich nooit zo mee bezig heeft gehouden en wat hij dus graag meer wil ontwikkelen. Het mini-project was dat hij de term ‘nesteldrang’ in beeld wilde brengen en dat is hem best goed gelukt.. In de mini-serie zitten wat foto’s van mij en Eef, de bosvloer aandweilend/vegend, maar ook een paar plaatjes van onze mannen die dit vóór ons doen, terwijl ik en Eef met strenge blik toekijken. Die zijn ook érg cool!

    @ Sanneke: Dat is een héle dikke spijker op de kop. In je hoofd wil je van alles, je wil ondernemen, je wil beetpakken, je wil dóen. En dan weigert je lijf resoluut mee te werken: dat valt zo erg tegen dat ik me nu pas ten volle besef hoe het moet zijn om chronisch ziek te zijn. En dan heb ik nog twee héle grote gelukzaligheden: ten eerste krijg ik er strakjes een gigantisch wonder voor terug én voor mij is het redelijk duidelijk dat de pijn op zal houden, en ik weet zelfs ongeveer wanneer. Zo’n luxe moet ik niet miskennen door mijn lijf te negeren en ik ga dus ook luisteren tot het niet meer nodig is..

    @ Janneman: dat is ook apart zeg, dat zit vast ook vreselijk in de weg.. Fijn dat de mist nu optrekt dan!

Leave a Reply

?>