En ja, hoor, na al weken en weken te antwoorden “Nee, niet echt, niks bijzonders eigenlijk.” op de vraag “En? Al bijzondere eetgewoonten ontwikkeld?” kan ik nu éindelijk een antwoord geven dat een zwangere vrouw waardig is.
Sinds gisteren lust ik haring. Háring. Ikke. Zo ongeveer de enige vissoort waar ik al mijn hele leven van gruwel. Ik heb meteen mijn vader gebeld, om hem het heuglijke nieuws mede te delen. Mijn papa is immers fervent visliefhebber op alle mogelijke manieren en nu had ik iets bijzonders om hem trots mee te maken. En omdat het niet gezegd is dat ik na de zwangerschap nog steeds haring lust, heb ik mezelf meteen maar even uitgenodigd om haring te gaan eten bij mijn ouders, aanstaande woensdag. Want ja, dat moeten ze toch eens gezien hebben, nietwaar?
En Paul is ook blij, want een harinkje gaat er bij hem altijd wel in. En bij mijn ouders is dan ook meteen een 4-persoons hoeveelheid aanwezig, zodat hij niet bang hoeft te zijn dat ik opnieuw zíjn haring inpik :w00t:
August 17th, 2009 at 22:01
Dat we dit nog mogen beleven……….Anja die haring eet.
Dit doet me denken aan paling…………….hahahaha.
Pa is zeker trots op je jij hoort nu ook bij de veel vis eters net als hij.
Ik zal zorgen dat we woensdag genoeg haring hebben.
Veel liefs, mams:)
August 17th, 2009 at 22:43
Haha, ik zie mezelf nog zo bij de haringkar in Kampen staan. Haalde ik haring en maakte voor mezelf haringsalade. Elke week, zwanger van Jip.
In de zwangerschap van Nisse kwam het ineens ook weer op het menu (op de vrijdag, als Rinke er niet is, want die lust geen haring). In Neeltje’s zwangerschp…nooit haringsalade gegeten. Zou het te maken hebben met jongetjeszwangerschappen? 
August 18th, 2009 at 08:42
LOL! Ook jij ontkomt er dus niet aan, aan die rare zwangerschpascravings
Heerlijk, een harinkje!
August 18th, 2009 at 08:43
Brrrrrrrrrrrrrr….. AN!
Nouja, als dat dan meteen de enige ‘gekke’ craving is die je ontwikkeld hebt…
Ik zou een (video)camera meenemen naar het haringeetevenement bij jouw ouders, want straks keert je smaak zich misschien weer tegen haringen en dan heb je gelukkig de foto’s nog.
Ik zit meteen te denken… nee… hier écht geen verandering in eetgewoonten. Alleen de aardbeien. Zodra ik iets met aardbeien eet (yoghurt, ijsje, …) danst Puck als een bezetene in mijn lijf. Kind van de moeder, overduidelijk!
En gisteren moest en zou ik een gevulde koek eten… Het voelt op zo’n moment ook echt alsof ik gestuurd word, alsof zo’n wens buiten mij om bepaald wordt. Gevulde koek dus. En dan is het weer over.
@ Sanneke: Wie weet! Die stelling houden we erin. Als Puck een meid blijkt te zijn, hebben we een onderzoeksresultaat erbij.
Want ik gruwel nog steeds bij alles wat uit zee komt (behalve zeezout ;-p), tegen alle hoop van Marnix in. Die had zijn kansen wel willen grijpen om mij tijdens mijn zwangerschap vis te laten eten. Op zijn minst vissticks! Maar nee…
August 18th, 2009 at 09:03
Ahum. Een harinkie op z’n tijd kan ik wel waarderen. Maar dat plaatje zo op de vroege ochtend, bluh. Ik surf even de andere kant op
August 18th, 2009 at 12:07
In het kader van het onderzoek. Ik heb haring bij ale zwangerschappen gegeten. Maar daar moet ik wel bijzeggen dat ik haring ook lekker vind als ik niet zwanger ben.
Hert is trouwens wel heel goed voor de baby.
August 18th, 2009 at 16:03
Me tooo! alleen tijdens de zwangerschap van Bente, met Timme misschien een enkel harinkje gegeten maar Elske, nee. t Is ook hartstikke gezond voor je beeb, dus lekker doen!
August 20th, 2009 at 15:12
ik ben ook blij! check log
xxx
August 25th, 2009 at 16:25
Ah dus als ik vis lekker wil gaan vinden moet ik zwanger worden (van een jongen) dus. Hmmm..