Met lodderige ogen kijk ik naar het scherm. Onze eerste dag uit ons schema zit erop. De kamer is nog niet leeg, zoals we gepland hadden. Lief zal morgen, op zijn vrije dag, nog verder moeten. Maar het verschil is groot en het ergste is al achter de rug. Ik heb ook geprobeerd een steentje bij te dragen, voor zover mogelijk. Dat betekent dat er weer meer is uitgezocht, zoals het lettertype voor het geboortekaartje, of welk materiaal we nodig hebben voor míjn taakje deze komende klusdagen: het ontwerpen en maken van de nieuwe versiering voor de kastdeuren. Kastdeuren die tussen nu en een paar maanden niet meer van óns, maar van Streepje zullen zijn. Moet te doen zijn, ook in mijn huidige fysieke staat.
Om me heen is zowel chaos als ruimte. Het één en ander moet nog een nieuwe plek, maar er is al zo veel weg dat het totaalbeeld leegte weergeeft. Volgende week gaan we spullen halen om de kast af te werken, net als verf voor de muren en behang voor onder de verf. De twee weken dáárna gaat dat er allemaal op. En dan komt de styling, de crux van het verhaal. En de meubels (inclusief, inderdaad Nien, een fijne luie stoel ;)). Het zeil voor de vloer zal wórden gelegd. Ergens tussendoor bezoeken we mijn schoonouders nog, waarbij ik hoop dat schoonmam samen met mij de gordijnen die we nog hebben in kan korten. Hebben we die ook alvast.
Ik herhaal ons schema in mijn hoofd als een mantra. Ik vertel het mezelf telkens opnieuw, zodat het kamertje vorm krijgt in mijn hoofd. De plek waar alles komt te staan. De kleuren, de vormen, het totaalbeeld. Het wordt een kamertje een Streepje waardig. Kon ik maar vast zien hoe hij er straks zal slapen..
August 17th, 2009 at 10:08
Joh, het plan is er nu, en ondanks dat er ook best dingen tegen jullie zullen gaan werken (ontkom je helaas bijna nooit aan), zul je nog zien hoeveel je samen + extra hulp gedaan kunt krijgen binnen een aantal weken.
Puck komt eerst nog in de wieg naast ons bed, dus de gordijnen kúnnen wachten als ze móeten wachten. Zo denken lucht ook op. Al verandert het er niets aan dat ik de gordijnen het liefst heb hangen. Weten wat je wilt is al het halve werk.
Schrijf ik nu heel rustig, maar hier is het soms ook gekkenhuis in mijn hoofd. Het geboortekaartje is meer werk dan gedacht, dus het is nu werken volgens de prioriteitenmethode.
En als je het dan stap voor stap verwezenlijkt ziet worden…. dát is zo gaaf. Krijg je meteen weer nieuwe zin van.
August 17th, 2009 at 10:17
O, ik ben zo benieuwd hoe het wordt! Fijn dat je het stap voor stap al vorm ziet krijgen. En maak je maar niet te gek als het even niet volgens het schema loopt: ik rende rond als een kip zonder kop om alles af te krijgen en had het af voor 24 weken of zo en die laatste weken wachten (en toen dus niets meer te doen hebben dan alleen maar WACHTEN) waren eindeloos!
August 17th, 2009 at 12:55
is het toeval dat gordon (…) dezer dagen ook zijn gehele huis in het wit heeft gestoken…?! ik vind alles goed en wel en volg aandachtig ‘jullie’ proces. de nu nog virtuele beschuiten en hun muizen hebben wij alvast ingeslagen.
August 17th, 2009 at 14:51
Nesteldrang in de mooiste zin van het woord!
Heerlijk hoe je bezig bent met de voorbereiding voor de nieuwe behuizing van Streep.
August 17th, 2009 at 19:24
Hoi Naknak,
Streepje weet dadelijk niet
wat hem overkomt.
Zodra de oogjes opengaan
en hij al die mooie dingen ziet, zal hij moeite hebben
om ze niet uit hun kassen te laten rollen!!!
H,v,j,
Pa
August 17th, 2009 at 22:02
Nien: Jah, ik weet erg goed dat die planning van mij nogal ehm, star is, zogezegd. Maar er móest iets komen en dit is het beste dat ik ervan kon maken
Dus ja, we zien het nog wel even. Wat dat aangaat is het geboortekaartje wél weer voor op schema: dat is nu zo goed als af, en we zijn er súperblij mee! Vast iets dat onze ontwerpers-vriendjes (die wij nogal veel hebben) er een boel op aan te merken hebben, maar dat boeit niet 
Ben ook benieuwd naar die van Puck!!
@ Myrna: Bij ons is het juist wel het plan om klaar te zijn voor ik met verlof ga, uit zelfbescherming: als het niet af is kan ik mezelf waarschijnlijk niet inhouden en dan ga ik meer doen als ik kan. De 24 weken gaan we echter alláng niet meer halen, op z’n positiefst is het klaar rond week 30
Gieling: Haha, wij gaan niet voor stralend wit hoor, dat is een beetje te stylish voor ons
Maar ik beloof je dat het een belevenis zal zijn, haha! En die beschuit met muisjes.. Toch wel blauwe he? Of stiekum toch roze? 
@ Fran: Leuke bezigheid is het ook inderdaad :w00t: Tot snel liefje!
@ Papa: Haha, ik ben wel benieuwd ja! Het is ook wel grappig eigenlijk, dit is denk ik de enige keer dat we een kinderkamer voor hem zullen maken waar wij compleet de vrije hand hebben, daarna zal hij vast zelf al voorkeuren hebben ontwikkeld
Leuk! I.o.v.u.!