RSS
FlickrHet feest der commercie
25 Jun 2009 No Comments
Een paar weken geleden sprak ik af met een vriendinnetje dat ik al in geen 10 jaar meer gezien had. Ooit werkten we twee zomers samen bij Buza (zij als vakantiekracht, ik als vaste), maar omdat zij buiten de zomermaanden om in Frankrijk woonde was het contact niet moelijk te verliezen. Vanavond zou de avond worden dat we bij zouden kletsen, samen zouden eten en misschien nog wat konden winkelen op de koop toe. Helaas moest zij uiteindelijk verstek laten gaan omdat ze verplicht moest overwerken vanavond, maar mijn winkel-avondje bleef staan: nu kwam Paul mijn gelederen versterken. Ik had namelijk nog even wat zaken nodig.
Maar helaas, zonder dat wij het wisten bleek vanavond een heuse feestavond te zijn georganiseerd in onze binnenstad ter ere van de commercie: de The Hague Shopping Night. Dat betekent dat zoveel mogelijk winkels tot zo laat mogelijk open blijven en naarmate het later op de avond wordt, harder gaan strooien met kortingen en aanbiedingen. Hadden wíj dat even mooi gemist.. Helaas misten we de gevolgen er niet van: ik heb het werkelijk nog nooit, nog nóóit, zo vreselijk, áchterlijk druk gezien in het centrum als vanavond. Op het fietspad dat wij bijna dagelijks gebruiken om van en naar ons werk te komen was een groot, lang podium neergezet waar allerlei dansjes werden gedaan door mensen gekleed in aanbiedingen van diverse winkels. Er leek geen plek op aarde meer te zijn waar je de flyeraars in de meest bizarre glitterkleding kon ontwijken, waarmee je hún winkel in moest worden gelokt. Er stonden videoschermen waar luid tetterend de nieuwste hippe muziek uitschalde. Mensen struikelden over mensen, er renden jongeren tussen de mensenmassa door en fietsers poogden zich ondanks het grote podium tóch aan de andere kant van het centrum te komen. Zelfs een niet-ADHD-er raakte al overprikkeld vóórdat er ooit een winkel van binnen gezien was.
Uiteindelijk slaagden we wel voor alles waarvoor we gekomen waren (fijn, want bepaalde zaken konden echt niet meer wachten) en lukte het ook nog om ons uit de voeten maken voordat we de neiging kregen onszelf onder een steen te verstoppen en te wachten tot het over was.. En die kortingen dan? Hoor ik mijn beste lezers denken. Nou, beste lezers, die kortingen waren bijzonder fijn. Ik heb er geen cént mee bespaard, want dan had ik er rond moeten hossen met de menigte mee tot een uur of 10 a 11 om een euro of 5 te besparen o_o
************
Gisteren was het weer tijd voor het jaarlijkse shot van de katten: ze moesten weer gevaccineerd worden tegen de niesziekte en ookal waren ze niet bepaald blij met deze hippe excursie, ík was dat wel. Een aantal goede tips kreeg ik, over hoe we strakjes de overgang zo soepel mogelijk kunnen laten verlopen van huis-met-twee-mensen-en-drie-katten naar huis-met-drie-mensen-en-drie-katten. Bovendien zagen ze er blakend van gezondheid uit, waarbij de dierenarts zijn verbazing uitte dat hij werkelijk helemaal níets had gevonden. Onze drie druktemakers hebben namelijk de leeftijd om een beetje te beginnen met kleine kwaaltjes, maar niets is minder waar. Blij! Zijn opmerking “Zo, het is te merken dat Loki’s tanden nu beter zijn als voorheen*” dacht ik nog bij mezelf “zo hee, dat doet hij snel! Ik heb helemaal niet gezien dat hij zijn gebit checkte!” maar hij bedoelde het anders: Loki was een halve kilo aangekomen. Die mag dus niet meer uit andermans bakje snoepen wanneer die ander iets laat staan..
*: Het laatste bezoekje aan de dierenarts was eigenlijk vooral een tandarts-bezoek. Zowel Loki als Beertje moesten hun gebit laten reinigen waarbij bij beiden uiteindelijk een kies moest worden getrokken.
Leave a Reply