Over babykamers en geboortekaartjes
Al sinds we weten dat er wij een baby gaan krijgen zijn wij er heel hard over aan het nadenken. Omdat het leuk is, maar ook omdat je, ookal heb je wel tijd, altijd tijd tekort komt als je niet vroeg genoeg begint. Wat willen we met het geboortekaartje? We surften alle hoeken en kieren van het internet af en kwamen geweldige, leuke, lieve, schattige, grappige, rare, lelijke en bizarre kaartjes tegen. Een aantal daarvan spraken ons wel aan, maar op de één of andere manier voelde het allemaal zo catalogus-achtig. Je pakt de kaarten-wehkamp erbij, bladert wat rond, pakt de telefoon en zegt “doe mij die dan maar”. Ofzo. In de tussentijd kreeg ik ontzéttend lieve post van Miekuh en we spraken af dat als we het met een aantal weekjes niet zouden hebben gevonden, we Miekuh in zouden schakelen voor een persoonlijk ontwerp. Paul had ondertussen ook zelf nog wel een ideetje en zette het één en ander op papier en hoewel leuk, moesten we er wel nog over nadenken. We hielden het als optie en lieten het onderwerp even rusten.
Dan de babykamer. Drie, vier keer in de week was het wel onderwerp van gesprek, als één van ons weer een idee had, of weer iets tegen was gekomen, of er gewoon weer eens aan had zitten denken. Dan stonden we in de babykamer-to-be en wezen wat (“als we nou díe muur..” “En die kozijnen dan..”) en dan kwamen we telkens maar weer op één dezelfde uitkomst: dat we het niet eens waren met elkaar. Paul vond oranje een geweldige kleur voor de kamer, en vond het een voordeel dat we dan ons sixties-wiebeltjes-behang konden laten hangen. Ik daarentegen hou niet van oranje en vond het geen leuk idee om de kamer niet een níeuw uiterlijk te geven. Tweedehands spulletjes vind ik absoluut geen bezwaar, maar een tweedehands uiterlijk stuitte me tegen de borst. Ik haalde mijn aloude blauw weer van stal: blauw is zo vreselijk mijn kleur dat ik er niets aan kan doen, maar er altijd weer op teruggrijp. Groen was een optie, maar we willen beiden een andere groen. En zo hadden we altijd wel weer wat, en er was ook geen enkele optie waarvan we een “Eureka!”-gevoel kregen.
Gisteren ineens wél. Ik maakte een grapje en Paul riep “Nou, dat lijkt me eigenlijk wel héél erg leuk!” en na wat nadenken besloot ik dat dat idee eigenlijk inderdaad zo slecht nog niet was.. Maar bestónd het eigenlijk wel, wat ik nu net had zitten bedenken? Als de twee internørds die we zijn kropen we meteen achter de pc en ja hoor: we vonden wat we zochten; bij één van onze favoriete nerd-webshops nog wel! We pakten een vel papier en sloegen aan het tekenen en waarempel: het plan werd een solide plan. Het kán. En we gaan het dóen ook, en we zijn er helemaal blij mee. We weten dat mensen ons voor gek gaan verklaren, maar dat vinden we niet erg. Dat wisten we namelijk al.
En het leukste? Dat het nu ook een stuk soepeler ging om tot een beslissing te komen wat het ontwerp van het geboortekaartje betreft. Paul’s ontwerp gaat het worden. Sorry, Miekuh 
June 5th, 2009 at 14:21
Je maakt ons nu wel heel nieuwsgierig………………..
Is het een ontwerp wat zowel bij jongen als meisje kan?
Wat denk je van een regenboog???
Daar hebben jullie allebei wat mee toch, als die vrolijke kleurtjes dat kan oranje er ook bij zitten zonder dat het stoort.
Nu zijn jullie al weer een stap verder.
Dan is de inrichting van het kamertje aan de beurt……
Jeetje wat is het toch spannend.
Veel liefs, mams
June 5th, 2009 at 15:54
Nou jà zeg! Hahaha, ik vind het super voor jullie, een persoonlijk ontwerp, iets dat zó uit jullie zelf komt… dat is toch geweldig?! Grappig hoe de dingen soms zo opeens kunnen komen. En prima op tijd dacht ik zo, want ik heb ons ontwerp nog niet klaar:D
June 5th, 2009 at 21:20
ik ben heel benieuwd.
En eigen ontwerp is alrijd het leukst!!
June 5th, 2009 at 23:26
Wat leuk, dat Paul zelf het ontwerp heeft gemaakt! Ik ben druk bezig met het kaartje voor (weblog-) vriendin Dionne. Zo leuk, weer een kaartje maken!
En met dat kamertje komt het vast ook helemaal goed. Toen wij het kamertje voor Nisse gingen verven, liepen we naar de Gamma voor groene en roze verf en kwam terug met wit en diep donkerblauw. Ik geloof dat we stiekem toch een voorgevoel hadden over dat hij een jongetje zou zijn.
June 6th, 2009 at 09:37
Wat een mooie vakantiefoto’s! Ik ga het verhaal zo nog even lezen, maar het ziet er in ieder geval goed uit.
Je maakt me erg nieuwsgierig naar de toekomstige kamer, vooral omdat het alle kanten op kan als het jullie gezamenlijke idee is.
June 6th, 2009 at 09:48
Leuk hoor… Nu weten wij nóg niks!
Ik ben benieuwd!
Keep us posted! (Al ben ik niet bang dat je dat niet doet ;-))
June 6th, 2009 at 12:04
Wat goed zeg, dat jullie eruit zijn gekomen! Spannend ook hoor, al die nieuwe dingen plannen enzo! xxxxx
June 6th, 2009 at 16:45
voorpret is (bijna) altijd de leukste ervaring. wat betreft jullie reisverslag (en prachtige foto’s) heb ik heel wat napret beleefd! ik ben een paar jaar geleden ook in de plaatsjes zoals taormina geweest (november). de herkenning is ook al zo’n leuke ervaring. en ja! ik ken dat exclusieve winkeltje met die ongelooflijk dure spulletjes. ik zag er een vaasje van 75 mille! mooi verslag!
June 8th, 2009 at 09:09
Heerlijk toch, dat jullie zo kunnen wegdromen over hoe het zal worden… Ben benieuwd naar jullie eigen ontwerp, maar ik vind een eigen, persoonlijke stijl altijd geweldig (helaas hebben Manlief en ik 0,0 ontwerp-skills…).
June 9th, 2009 at 14:18
@ Mama: Haha, nouja, jullie zullen een deel ervan wel te weten komen wanneer we papa evt. inschakelen voor wat specialistisch werk
Het is dan overigens wel de bedoeling dat dat dingen zijn die hij thuis, op zijn gemak, zittend kan doen. Dat jullie het even weten 
@ Miek: Haha, nouja, wij dus ook niet, het is niet veel meer dan een basis-idee op papier. Het moet nog uitgewerkt worden enzo, maar daar hebben we dan weer niet heel veel haast mee. Eerst die kamer maar eens leeg, whehe
@ Janneman: Jah, vinden wij eigenlijk ook wel. Heel fijn dat dat dus zomaar, zonder moeite is gelukt
@ Sanneke: Dat is leuk inderdaad! Wat jij maakt vind ik ook altijd bijzonder mooi, maar daar hoor je me nog wel even over, t.z.t.
En haha, hoe die dingen dan kunnen lopen he? Heb je een vastomlijnd plan, wordt het uiteindelijk toch weer anders. Sluit ik bij ons ook zeker niet uit hoor, hoewel we nu wel élke dag grinnikend die kamer inlopen bij het idéé hoe het gaat worden..
@ Eve: Dank je wel
En ha,ja, ik denk dat er ook weinig mensen zijn die erop komen, dus raden mag, maar zal wel lastig zijn denk ik. Het wordt in elk geval geen zoetsappig geheel, maar ik denk dat de meeste mensen dat ook niet van ons verwachten.
@ Sjoerd: Nee, gemeen he?
En op de hoogte houden zal ik zeker wel doen, maar of je dan al wat wéét.. 
Kus!
@ Mieke: Heej, nog heel erg dank je wel voor je lieve felicitatie! Het is inderdaad ook wel een heel spannende tijd, je hebt veel om over na te denken, uit te zoeken, te kopen.. En het kan natuurlijk nooit allemaal in één keer, hoewel ik altijd nogal ongeduldig ben. Ik wil dus het liefst mórgen al de benodigdheden voor die kamer bestellen, maar we moeten eerst nog wat andere dingen aanschaffen.. Nouja, het komt wel
@ Gieling: En dit ís me toch een leuke voorpret! Ook wel een hele heftige meteen hoor, zelden dat je zo aan jezelf twijfelt. Zou dat wel écht een goede wagen zijn? En wat is nu handig in een commode?
Oh, en dat is leuk om te horen! En bizar winkeltje is dat inderdaad, grappig dat jij daar ook nog niet zo lang geleden geweest bent.. Thnx!
@ Myrna: Zeker weten, ik heb gelukkig en erg actieve fantasie dus ik zie het al wel zo’n beetje voor me. Bijzonder allemaal! En ja, ontwerpskills.. Ik ben héél goed in het verzinnen van iets in mijn hoofd, maar ik krijg het helaas nooit zo op papier als ik zelf zou willen. Paul is daar wat beter in, dus daar heb ik geluk mee