Natuurlijk moet je ook veel regelen wanneer je een kindje krijgt. Het komt ons niet als een verassing dat er veel bij komt kijken. Wat ons wél als een verassing komt is hoe snél je sommige dingen al moet regelen. We zijn nauwelijks zeven weken (vandaag!) onderweg, maar de kinderopvang van onze eerste keuze blijkt al vol te zitten in de periode dat wij er ongeveer mee zullen gaan starten. Dát viel even vies tegen: we mogen niet eens komen kijken. Er zijn 30 ouders die zich eerder hebben opgegeven.. Maar ik ben pas zéven weken zwanger! WTF?? Ontdaan was ik. Ondertussen zijn we ingeschreven bij een grote keten (daar mag je 3 keuzes opgeven, dat móet lukken toch?) en heb ik een kleinere kinderopvang én een gastouder met 6 plaatsen aangeschreven. Ik ga er maar vanuit dat het geregeld is zo. Maar echt geruststellend is het allemaal niet.
De kraamzorg, dat is ook zoiets. Hoewel je daar ietsjes meer respijt bij hebt heb ik ook dit in één adem door aangevraagd vandaag. De verloskundige had de naam van een praktijk opgegeven, ik heb dit doorgebeld aan mijn zorverzekeraar. Dát is in elk geval gelukt; alleen wanneer er een tweeling* in mijn buik zou groeien moet ik nog even bellen. En dan hadden we nog de zwangerschapscursus. Ookal ben ik daar nu nog wel vroeg mee, ook hierin kreeg ik het advies van mijn verloskundige om dit vast te regelen, zodat ik zeker een plekkie had na de zomervakantie. Omdat ik de bevalling het liefst over zou willen slaan (hoe groot zou de kans zijn dat ze vóór mijn uitgerekende datum nog een soort startrek-transporter uitvinden waarmee ze een baby zo uit je buik kunnen beamen?) leek zwangerschapsyoga haar een goed idee. Mij ook wel, een beetje in beweging blijven is altijd fijn. Bovendien heb ik al eens een jaar op ‘gewone’ yoga gezeten en dat vond ik ook prima. Anyway, ook deze dame is gebeld en ik krijg mijn yoga.
En ookal komt er nog genoeg dat we moeten doen, ik hou het voor nu weer even voor gezien. Teveel moeten regelen in je zevende week is stom, heb ik besloten. Next stop: de echo. Nog precíes een weekje..
*: Er zíjn momenten waarop wij twijfelen.. Het zou toch niet? Ik ben nu op de dag af zeven weken zwanger, maar mijn buik begint al zichtbaar naar buiten te ‘ploppen’. Volgens mij is dat best wel erg vroeg, voor een eerste zwangerschap. En gezien de last die ik al practisch vanaf het eerste moment had met de hormonen ís het mogelijk. Het zit óók nog eens in de familie.. O_o
May 14th, 2009 at 10:01
Het zijn ook net van die regeldingen, waar je je net wennend aan het rijden op de roze wolk, niet altijd toe kunt zetten. Tegen wachtlijsten aanlopen, het regelen an sich… Je beseft zelf nog maar net dat het allemaal echt leeft daarbinnen. En dan die onzekerheid, dat het nog weleens mis zou kunnen gaan…