Dus mag ik morgen, na nauwelijks een paar weken niet geweest te zijn wegens uitbehandeld, opnieuw naar mijn vertrouwde fysiotherapeute. Ondertussen zijn wij best vriendinnetjes geworden, dus ermee zitten kan ik niet bepaald, maar een beetje raar is het natuurlijk wel. Alsof ik maar even snel door mijn voet ben gegaan toen ik merkte dat de behandeltijd voor mijn nek op z’n einde liep.
Enfin, morgen mag ik dus weer, dit keer om mijn enkelbanden te versterken. Ergens in februari werd ik omvergerend door een superlief, maar wel een beetje lomp hondje en nog altijd voelt het niet goed. Is het bij tijd en wijle blauw, of ineens gezwollen. Nouja, ik mag terug, dus. En dat komt goed uit, want we moeten toch nog even een nieuwe eet-date prikken 
Het mooie is trouwens wel dat ik, na de eerste twee, drie weken veel last te hebben gehad, nog maar erg weinig hinder van mijn nek ondervind. Het ís er nog wel, maar ik heb alweer een tijd geen pijnstillers meer nodig gehad en hoewel het zoeken van een passende vervolgbehandeling nog wel belangrijk is, hoef ik niet meteen nú te beslissen wat ik wil en bij me past. Best prettig!
April 8th, 2009 at 09:29
Als ze je nek zo goed behandeld heeft, zal ze je enkel hopelijk ook snel beter krijgen
April 8th, 2009 at 11:31
En zij gaat geloven dat je écht, nee écht, aan die enkel geholpen wilt worden?!
April 10th, 2009 at 16:49
Het stukje over je nek klinkt in ieder geval positief en veelbelovend
April 11th, 2009 at 07:45
@ Myrna: Dát moet lukken, ik wil echt nóóit meer aan andere fysio! Zij is echt geweldig
@ Wien: Haha, nee
Hoewel ze ondertussen ook best een vriendinnetje geworden is, dus de running gag was sowieso al dat ik maar bleef komen voor de gezelligheid 
@ Eve: Nou he? Ik sta er zelf verbaasd van! Fijn ook wel.. Hoe is het met jou nek nu?