Zes jaar

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Pirate Kitty has a family
Comments (13)

We hadden een ruwe start, samen. Ik woonde pas een paar maanden alleen in het koophuis dat mij en mijn ex-vriend nog twee jaar lang aan elkaar zou verbinden, had nauwelijks een cent te makken en was een beetje een nervous wreck na een gevecht met mijn ex omwille van mijn privacy. Paul gaf les op een school, zat middenin zijn leraren-opleiding en kreeg te horen dat hij in het nieuwe schooljaar geen baan meer zou hebben. Ook blut dus.

Mijn lieve, lieve vriendinnetjes Eefke en Maaike en mijn geweldige, lieve vrienden Ivo, Erik en Jordy vingen mij op en namen me op sleeptouw om opnieuw de wereld te ontdekken. De wereld is mooi en leuk, dat leerden zij mij. Tot op de dag van vandaag roert de gedachte aan hun steun in die tijd me tot tranen en via hen ontmoette ik een gast, die ik al eens eerder had gezien maar nu pas een beetje leerde kennen: Paul. Ik weet niet precies wanneer ik me er voor het eerst bewúst van werd, maar als ik terugdenk was die aantrekkingskracht er meteen al; die Paul, die hád iets. Een paar feestjes en spelletjes-avondjes met mijn vrienden later vroeg Eef me op een dag wat ik eigenlijk van Paul vond, want hij vroeg verdacht vaak naar mij. Mijn hart maakte een sprongetje, maar er iets over zeggen durfde ik zelfs tegen mijn beste vriendinnetje nog niet. Het zette me wel aan tot actie: de eerstvolgende spelletjes-avond wilde Paul erts ruilen tegen graan en ik gooide mijn graan in de aanbieding, op voorwaarde dat hij mijn lekke fietsband zou komen plakken. Ik kwam die avond thuis met een beetje teveel bier en mijn mik én een afspraak voor een bandenplak-sessie.

Hij plakte mijn band met hindernissen, want mijn katten, die toen een half jaar waren, vonden álles leuk om mee te spelen. Voorál ventieldopjes en plakspullen, natuurlijk. En hij was zo lief voor ze! Tot twee uur in de nacht luisterden we muziek op de bank en discussiëerden we over bands en muziek. Toen hij tenslotte toch écht naar huis ging liet hij zijn msn-adres achter en de avonden die volgden rende ik meteen vanuit mijn werk naar de pc om msn op te starten, in de hoop dat hij er zou zijn. Futiele zaken als jas uittrekken, plassen en eten konden ook later wel.

Enfin, na een paar weken achter msn gewoond te hebben besloot ik dat het tijd was. Ik biechtte mijn gevoelens op (virtueel natuurlijk, in het echt was dat vééls te eng) en de avond erna, vandaag precies zes jaar geleden, ontmoetten we elkaar bij de McDonalds voor een hapje eten en de bioscoop. Hij toverde wat onhandig een waxinelichtje uit zijn jaszak en we aten ons eerste diner samen met kaarslicht tussen de patatjes en milkshakes. Nouja, áten.. Ik kreeg werkelijk geen hap door mijn keel. Loog tegen hem dat ik stiekum alvast een boterhammetje had gegeten thuis, omdat ik zo’n honger had. Tegen de tijd dat we bij de bioscoop waren bleken alle leuke films al begonnen te zijn, dus besloten we de eerstvolgende film te pakken. Een romantische comedy met Hugh Grant en Julia Roberts, waarover we nog steeds lachen: we hebben allebei een gruwelijke hekel aan zulke films.

Bij hem thuis, op de bank. We raakten niet uitgepraat. Onze eerste kus, bij de auto van mijn vader die ik had mogen lenen. Het was aan. Héél aan, en ondanks alle zorgen, moeilijkheden en nare dingen die we toen beiden op ons pad hadden bleven onze paden naast elkaar lopen. Werd het één pad voor ons twee. Dik vier jaar later trouwden we. Eefke was één van de getuigen.

Vanavond gaan we naar een cabaret-voorstelling, hier in de stad. We kennen de cabaretière niet, maar het wordt vast beter dan die film, precies zes jaar geleden. For old times sake eten we vanavond weer bij de McDonalds, waar ik nu vast meer eet als toen. Ik moet zo alleen nog even een waxinelichtje in mijn tas stoppen ;)

plasma-heart

13 Responses to “Zes jaar”

  1. Carrie Says:

    Hoi Naknak,
    Gefeliciteerd en veel plezier vanavond!!!
    Pa

  2. Nien Says:

    Wat een turbulent begin, maar mooooooooiii verhaal levert het op!
    Romantisch ook: met een waxinelichtje bij de Mac: dat is zo precies hoe jullie allebei zijn. :-)
    Heel veel plezier vanavond!!

  3. sanneke Says:

    Gefeliciteerd met elkaar en met jer nieuwe site: mooi!

  4. Carrie Says:

    Ik zal vanavond niet vergeten de katjes eten te geven.
    Ik wens jullie heel veel plezier en gefeliciteerd natuurlijk.

    Veel liefs, mams

  5. Marieke Says:

    big smile!

    Wat een heerlijk verhaal!

  6. wien Says:

    Gefeliciteerd! Dus zelfs bij de MacDonals kan romantisch gegeten worden ;-)

  7. Janneman Says:

    Gefeliciteerd.
    Enne ruwe start… overleef je dat, dan overleven jullie alles ;)

  8. Jacco Says:

    Heel schattig. Gefeliciteerd!

    Groetjes,
    Jacco

  9. Myrna Says:

    Wat mooi! Zelfs de Mac klinkt romantisch, zoals jij het beschrijft met het waxinelichtje :-) Ik hoop dat jullie gisteravond net zo’n romantische avond gehad hebben,

  10. Mieke Says:

    Hey! Mooie nieuwe site!
    En wat een machtig ontroerend verhaal zeg!
    Is het nog gelukt met dat waxinelichtje?
    x

  11. gieling Says:

    dit zijn inderdaad de mooiste verhalen. authentiek en nog romantisch ook… je hebt gelijk, hier kan notting hill niet aan tippen :)

  12. Erica Says:

    Wauw mooi verhaal!! Dat geeft de mens weer moed…

  13. Martine Says:

    Mooi man. Jullie zijn fijne mensen. Ik ben blij voor jullie. Liefs!

Leave a Reply

?>