Over ziek zijn
en stampende katten

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (7)

Dinsdagmiddag was ik een paar uurtjes eerder vrij om de leenauto weer in te kunnen leveren. Terwijl ik op de fiets zat naar huis zat ik me al af te vragen waarom de terugrit naar huis nu toch zo vreselijk moeizaam leek te gaan en toen ik eenmaal thuis kwam had ik meteen een antwoord te pakken: ik voelde me belabberd. Het liefst was ik zo mijn bed ingedoken, maar de Hertz wachtte (net als mijn mama om me terug te vervoeren naar huis) en ik besloot mezelf na de retour-actie en het eten meteen mijn bed in te lanceren, zodat ik me op mijn vrije woensdagje weer kiplekker zou voelen. 

Maar het hielp niet. Bij de fysio gisterochtend had ik, ondanks de flinke warmte die daar normaalgesproken altijd hangt, kippenvellen tot op mijn kruin en na nog een uurtje ontkenningsfase deed ik toch maar eens een koortscheck. Achtendertig-punt-één. Best veel, voor iemand die practisch nooit koorts heeft. Van de bank ben ik niet meer afgekomen en ik word sindsdien heen en weer geslingerd tussen ril-aanvallen (dan kan ik alleen nog maar slapen) en hitte-aanvallen (dan kan ik van gekkigheid niet onder de dekens blijven en heb ik een soort van opleving (zoals nu). De koorts is vandaag zelfs hoger dan gisteren, dus veel hoop op een spoedige recovery heb ik op dit moment ook niet echt.

Dus wat ik de hele dag zoal doe? Slapen. Tijdens een opleving proberen wat te eten, of proberen te douchen zodat het vacuüm-gezogen gevoel uit mijn voorhoofd gestoomd wordt, en dan weer slapen.

En dan, eens in de zoveel tijd, besluit Max dat het tijd wordt om wakker te worden voor mij, en dan gaat hij over me heen lopen. En mauwen. En as dat dan niet helpt, dan gaat hij over me heen stampen. Ja, echt. Stámpen. Sinds een paar weken heeft hij uitgevonden hoe dat moet en dat hij daar een maximaal (haha) effect mee behaalt als hij ons wakker wil krijgen. Meestal is dat dan vroeg op de ochtend, als hij eten wil, maar nu ik ziek ben klaarblijkelijk dus ook als hij vind dat ik te lang slaap. En als ik, nu ik ziek ben, eenmaal wakker gestampt ben krijg ik twee kopjes en dan gaat hij zelf vrolijk liggen pitten. Waar zou dat vandaan komen? Het enige dat ik er verder over kan vertellen is dat het écht een heel erg effectief middel is: Het doet namelijk echt zéér als er een kat van dik 5 kilo al zijn gewicht op een zo klein mogelijk aantal poten tegelijk concentreert, want het oppervlak van zo'n voetje is echt miniscuul. En hij weet ook precies waar je blaas zit, dus wakker wordt je er wel van ja. En de moraaal van dit verhaal? Dat ik het nu weer koud begin te krijgen, dus ik ga zo maar weer op zoek naar mijn dekentje. Kan Max me morgenochtend weer fijn om en uur of half zeven wakkerstampen..

P.S.: De reparatie-opdracht is gegeven, de auto krijgt een nieuwe motor. Ergens volgende week is 'ie klaar!

7 Responses to “Over ziek zijn
en stampende katten

  1. miek Says:

    ochjee, an, beterschap!! en stampende katten- het moet niet gekker worden. die morf van ons kan er ook wat van en ik heb op het moment geen geduld om te wachten tot hij is uitgedraald en zijn plekje op mijn schoot heeft gevonden, nadat hij me eerst tien minuten heeft zitten ‘melken’. ikschuif ‘m aan d ekant. dan maar náást me liggen. (hormonen. heus.)

  2. Nien Says:

    O gosh, jij bent dus ook al geveld? :-( Rottig virus. (Ik zit ook al vanaf dinsdag thuis, mezelf op te peppen omdat ik vanmiddag een belangrijk gesprek heb. Blijkt het mannetje van de bank ook ziek te zijn. En het mannetje wat de voorbereiding zou doen óók. Blijkt dat ze mijn ondernemingsplan nog moesten opduiken en inkijken. Maar goed, de afspraak staat nog gewoon, nu met een ander mannetje, dus ik strijd nog even dapper door en mag de rest van de middag van mezelf in een warm bad doorbrengen.)
    Kun je Max niet een keer terug stampen? Weet hij ook eens hoe het is! ;-p
    Heel veel beterschap meis!!
    Wel heel fijn dat de auto onderweg voor reparatie is. Dat is dan nog een positief ding.

  3. Mieke Says:

    Agassie, wat vervelend!
    Ik moest wel even lachen om jullie stampende Max… :-D Beterschap!!
    x

  4. Janneman Says:

    Ai, jij hebt de griep van de griepepidemie uit belgie?
    De katten hier snappen niet waarom mijn buik en maagstreek verboden terrein is geworden……

  5. sanneke Says:

    Ah jasses, jij hebt ‘m al te pakken, de griep. Nisse hangt er ook tegen aan (‘Ik heb het zo kouhouhoud.’)
    Voor Pixie is mijn schoot verboden terrein sinds de trombose: die pootjes op de tromboseplek: aaaah!Vind ik wel heel erg jammer, want hij zit zo graag op schoot.

  6. Eve Says:

    Hè bah, wat een narigheid op een hoop!
    Ik heb even bijgelezen, en (eerlijk is eerlijk) bij de foto van je vorige stukje vooral lekker lang gekeken naar de invulling tussen het afvalt. Vakidioterie te top, maar ik vind het mooi.
    Kun je die kat niet lekker buiten de slaapkamer houden? Of word je dan wakker van het gemiauw?

  7. Erica Says:

    Hee beterschap meis!!
    Het is een hardnekkig virus hoor ik van iedereen om me heen, dus ziek maar goed uit!
    Dikke kus!

Leave a Reply

?>