RSS
FlickrOver een boek, een film en een vermiste shawl :-(
09 Nov 2008 6 Comments
Zondagen zo lui als deze zijn uiterst zeldzaam. Iets om te koesteren. Ik lag tot maarliefst een uurtje of 3 op bed met mijn boek. Het heet The Raw Shark Texts, het is geschreven door Steven Hall en ik kan het boek bijzonder aanraden: wat was ‘ie spannend! Ik begon vanochtend dus met lezen en kon er niet meer mee ophouden. Het is enigzins absurdistisch, waarin het me een beetje deed denken aan één van mijn favoriete schrijvers Jeff Noon (maar dan zonder de sci-fi-invloeden) en de fundering waarop het verhaal is gebouwd deed me denken aan de geweldige film Memento.
Nadat we onszelf ons bed eindelijk uit hadden gesleept zijn we, om toch nog even de deur uit te komen, naar de film gegaan. De nieuwste film van de Coen-brothers hadden we nog niet gezien en ook hiermee vielen we met onze neus in de boter. Wat luchtiger dan hun vorige film, zogezegd, maar weer lekker absurd, verassend en grappig als altijd. Hun afstandelijke filmstijl is bijzonder herkenbaar en ook deze film had dus weer die vette Coen-stempel meegekregen.
Het uitje naar de bioscoop had wel een bijzonder onprettig gevolg: ik ben mijn shawl kwijt. We zijn er nog voor teruggelopen de zaal in, maar hij was niet meer te vinden. Ook bij de balie was niets afgegeven. Zou iemand ‘m hebben meegenomen? Of had ik ‘m misschien al in de tram achtergelaten? Het klinkt misschien heel duf, maar ik baal er dus écht van. Ik had ‘m cadeau gekregen van twee hele lieve klanten van mijn vorige werkgever en het was niet alleen helemaal mijn kleur, maar ook nog eens een hele practische. En nu is hij dus weg. Morgen bel ik maar eens met de gevonden voorwerpenlijn van de HTM, en rij ik nog maar eens langs de bios na mijn werk, voor de zekerheid. Ik kan bést een nieuwe shawl kopen hoor, er zijn er genoeg. Maar ik ben een muts: dat wil ik niet. Ik wil gewoon déze 
6 Comments (+add yours?)
Leave a Reply
Nov 10, 2008 @ 06:52:00
Ik hoop met je mee dat iemand hem heeft afgegeven bij gevonden voorwerpen!
Over je reactie op mijn blog: ik voel me niet zo veilig meer hier. Heel jammer, want het is helemaal mijn stekkie. We zien wel wat de komende weken gaan brengen.
Nov 10, 2008 @ 11:03:00
Zo mutserig is het niet, om een sjaal terug te willen die een betekenis had. Helaas willen mensen gevonden voorwerpen nog wel eens voor zichzelf houden…
Misschien wordt ‘ie toch nog gevonden? Of teruggebracht: dat iemand ‘m per ongeluk meegesjouwd heeft?
Erica’s kettingkje kwam ook terug: jouw sjaal misschien ook! Ik help hopen.
Nov 10, 2008 @ 12:44:00
ik heb em ook gezien! Was best bizarre film, maar ook erg grappig en een geweldig eind! Welweer jammer dan van je shawl…
Tenminste, vind ik wel, haha
Ow enne.. die foto bij mij? Dat is een vergaderzaal midden in een bankgebouw, mooi he??
Kus!
Nov 10, 2008 @ 12:55:00
aan sommige dingen raak je gewoon gehecht. en wil je ze terecht terug. Succes.
Nov 11, 2008 @ 22:19:00
Ow balen zeg van je sjaal!!! Ik hoop echt dat ze em ergens hebben gevonden en jij ‘m snel weer gewoon om je nek kan doen…
Dikke kus!
Over die film heb ik net de recensie zitten lezen in het Veronica magazine (van vorige week of die week ervoor). Klonk als een vreemde maar leuke film! Grappig dat jij dat ook vond
Ps. Ik ben er weer! Na een logstilte vandaag weer gelogd en nu alvast begonnen met bijlezen bij iedereen. Maar dat valt niet mee, met ruim 150 logjes… :-S
Nu gauw verder lezen bij jou….
Nov 12, 2008 @ 00:29:00
ik was een paar mnd geleden in vlissingen uitgenodigd voor de voor-, voor-, voorpremiere van burn after reading. ik vond m lekker en idioot tegelijk. goed vermaak. maar ik kwam natuurlijk voor de ons beloofde brad pitt. de enige die ik uiteindelijk ben tegengekomen was fred pitt