Bibliotheek
Toen wij hier kwamen wonen riepen lief en ik al meteen naar elkaar "wat leuk! Een bibliotheek naast de deur!". Beiden haalden we herinneringen op aan de bibliotheken waar wij in onze jeugd de wereld ontdekten tot we ze hadden leeggelezen en met dit droombeeld in ons hoofd werden we lid. Ohja, en dat we dan nooit meer verplicht waren tot het aanschaffen van dure reisgidsen voor eenmalig gebruik was ook wel heel handig.
De eerste desillusie volgde meteen diezelfde dag nog: bij het speuren naar reisgidsen voor onze toekomstige vakantie kwamen we erachter dat onze bieb niet eens Lonely Planet's had. Huh?? "Nouja," dachten we nog, "wellicht zijn er andere gidsen die we net zo fijn vinden" en sloegen het voorteken in de wind. Maar in de loop van de twee jaar dat we nu lid zijn komen we erachter dat het toch niet helemaal voor ons is weggelegd, dat bibliotheek-gebeuren.
De laatste twee boeken die ik leende waren de druppel. Ik leende ze ooit, op een vrije woensdag, toen in mijn hoofd nog het gevoel van zeeën van tijd rondzong. Ik legde ze in de boekenkast en vergat ze vervolgens. Na dik anderhalve maand kwamen de boeken onder een stapel oude kranten en tijdschriften vandaan en bezorgden me een minor hartaanval. Na in één week tijd drie keer voor een gesloten bieb te hebben gestaan toch maar even on-line verlengd, en netjes op tafel gelegd, zodat ik ze niet kon vergeten. Tot er visite kwam en ik ons huis aan kant wilde hebben. Boeken weer in de vergetelheid. Opnieuw anderhalve maand later (het kunnen er ook 2 zijn) kwamen de boeken weer tevoorschijn, uit die boekenkast. Ik denk ten gevolge van een 1e herinneringskaart van de bibliotheek. En dan. De schaamte. Zo lang geleden geleend en nog steeds niet teruggebracht. And on top of that: ook nog steeds niet gelezen!
Dus ik deed wat elke reasonable adult would do: ik stak mijn kop in het zand en probeerde heel hard te vergeten dat ze bestonden. Na de tweede herinneringskaart probeerde ik eerst nog even Paul zo ver te krijgen ze terug te brengen, maar ook hij doet een perfecte struisvogel-immitatie, dus dat lukte niet. En toen. Kon. Het. ECHT. Niet meer. En ik deed het. Ik pakte ze op, liep (hoe symbolisch) door de stromende regen naar de bieb en bracht ze terug.
Het was nog érger dan ik verwacht had, in elk mogelijk opzicht. Eerst had je de twee bibliothecaresses, die beurtelings eerst met grote ogen en open mond naar het schermje op hun inname-schermpje keken (ik lieg niet, ze deden het echt), elkaar vervolgens aanstootten, aankeken en zenuwachtig gniffelden alvorens het boetebedrag aan mij te vertellen. Daarna kwam natuurlijk, na het eerste oh-dat-valt-me-nóg-mee-gevoel, het toch wel pijnlijke moment van een briefje van twintig uit je portemonnee trekken (dat is twee nieuwe boeken. TWEE!) en daar ook nog wat kleingeld bij moeten passen. Maar toen! Oh, de vernedering. Net terwijl ik met de staart tussen de benen af wilde druipen om me nooit, nóóit meer in deze bibliotheek te vertonen, de stem van die ene bibliotheek-dame, incluis strenge schooljuffen-toon. "Mevróuw. Dit boek is nat geweest." Ik hoefde gelukkig geen zwart-wit gestreept pak aan, terwijl ik naar een ander tafeltje dieper in de spelonken van dit hellehol werd gebracht, waar weer een andere bibliotheekdame woonde. Maar het scheelde niet veel.
En toen, na een hele verhandeling ("Nee, mevrouw, dat heb ik niet gezien. Ik heb zojuist meer dan € 20,= aan boete betaald, maar die boeken heb ik niet eens ingekeken." … "Nee, dat heb ik écht. Niet. Gezíen!") en nog veel meer strenge schooljuffen-praat, mocht ik weg. Eindelijk. Na, uiteraard, van de strenge mevrouw te hebben gehoord dat ze zou overleggen wat te doen met de kosten van het boek. Wellicht kon er iets geregeld worden i.v.m. de leeftijd van het boek (waarbij ik maar meteen aannam dat het zo klaar was, gezien de zwaar vergeelde pagina's van het betreffende boek). Eenmaal thuisgekomen besloot ik dat wij overduidelijk nog niet verantwoordelijk genoeg te zijn voor een bibliotheek-abonnement en knipte de pas kapot. Met het bedrag dat we de afgelopen 2 jaar aan boetes betaalden hadden we sowieso al een flinke verzameling boeken aan kunnen schaffen. Misschien kunnen we het later nog eens proberen. Als onze kinderen 15 zijn, ofzo.
En nu hebben we óók nog een voicemail van de bieb. Omdat het boek nat was geworden en wij daar meer vanaf wisten is de € 8,20 die het boek kostte in rekening gebracht op onze bieb-kaart, zodat we die de volgende keer kunnen voldoen 
October 4th, 2008 at 00:22
Jij blij dat je de pas verknipt hebt.
Het overkomt ons allemaal boeken telaat inleveren bij de bieb, en die juffen je zo bekijken is ook niks nieuws, dat komt omdat ze liever met boeken omgaan.
Je bent er vanaf dat leverd vanaf nu geen nachtmerrie’s meer op.
Veel liefs, mamsl-)
October 4th, 2008 at 11:06
Jemig wat een verhaal weer…
Echt zonde van het geld he zoiets…
Ik ging vroeger ook zo graag naar de bieb, maar op een gegeven moment kwam ik er niet meer. Nu lees ik nog wel maar veeeeeeel minder dan vroeger.
Maar het blijft voor (jonge) kids ideaal!
Fijn weekend! Kus!
October 4th, 2008 at 11:53
Vroegah was ik altijd bang voor de mensen van de bieb in E. Ooit, een keer, hebben ze me zelfs gevraagd of ik het boek dat ik wilde lenen wel mocht lezen van mijn ouders. Ik was 6 of 7 en het ging over het maken van babies en ik zag niet in waarom dat niet zou mogen. Ik mocht toch ook boeken lenen over het maken van geld en het dierenasiel? Ik was nogal van de informatieve boeken. En de leesboeken. Eigenlijk las ik gewoon alles.
Ik heb trouwens mijn favoriete schrijver ontdekt. Haruki Murakami dus. Kafka on the Shore was weer mooi: van je nachtkastje afhalen en aan beginnen, als ik je een tip mag geven!
October 4th, 2008 at 13:55
Aaaaaaaargh, wat een gezeik. Natuurlijk moeten ze de waterschade op het boek érgens verhalen (ehm, uit het boetedoeningspotje? Het is maar een idee…) maar een mens op zijn woord geloven is er blijkbaar niet meer bij. Lullig dat ze ook net nu bij jou het boek gecontroleerd hebben. Ook zou ik me dan afvragen of het niet een fijn trucje is; dat ze bij iedere lener de schade verhalen: bewijs jij immers maar dat die schade al in/aan het boek zat op het moment dat jij het te leen meenam (maar die samenzweringsgedachte komt waarschijnlijk doordat wij net deze dagen weer even gedwongen werden te denken aan de nog altijd vrolijk doorlopende rechtzaak). Hoe dan ook, het kost je een hoop geld en 28 euro kan soms nét even te veel zijn. Om uit te geven aan niets. Probeer er maar om te lachen en het als een dikke vette reminder te zien dat jullie niet binnen een jaar wéér een abonnement bij deze fraaie bieb nemen.
Ik heb het ook zo’n tien jaar geleden afgezworen. Dat moet na het zoveelste smerige boek geweest zijn, ken je dat: dat je met vette vingers zit na een uurtje lezen. Blergh, ik wilde gewoon mijn eigen boeken, en dan wacht ik desnoods wel tot de pocketuitgave van de titels die ik gráág wil lezen. Plus ik regende ook al-tijd zeiknat op weg naar de bieb. En altijd alleen de heenweg. Heel symbolisch. ;-D
October 4th, 2008 at 17:03
pfff, nee dat zet zo geen zoden aan de dijk.
wel even opletten, dat het abonnement niet automatisch verlengd wordt.
October 4th, 2008 at 20:13
Oh boeh!
October 5th, 2008 at 11:02
Mijn 15+ jarige ECI abonnement is dan zo gek nog niet… het verplicht mij af en toe een boek te kopen en als de het niet hebben bij ECI (komt best voor, ja…) dan wordthet BOL-en
En een boekencollectie is best leuk om zo’n schap…
October 6th, 2008 at 11:59
Hahaha, geweldig om te lezen! Ja, sorry, leef helemaal met je mee hoor meid, maar ik werk in het bibliotheekwereldje en het is zoooo herkenbaar! Specifieker: ik werk voor de landelijke organisatie (gewoon een kantoor, geen bieb) die alles regelt voor alle bibliotheken in Nederland en dan doe ik de website over kinderboeken. Gelukkig werk ik nu met freelance redacteuren, maar eerder waren wij gedwongen om biblitheekpersoneel als redacteuren aan te nemen: dramatisch! Want die vrouwen die jij beschrijft, moest ik dan cursus geven en ze waren al in paniek bij het begin en dat werd alleen maar erger. Dat gezeik over een al oud boek dat nat is en meteen het beschuldigde naar jou toe, past helemaal in mijn beeld. Jammer dat ze je als klant kwijt zijn. Zal ik via mijn baas nog even de betreffende bibliotheek op het matje laten roepen? ;-P
O, en persoonlijk vind ik bibliotheekboeken een uitkomst. Mijn boekenkasten puilen al uit en ik lees veel boeken die ik niet per se hoef te “hebben”. Ze liggen hier in het oog op de bank, maar door alles rondom de bevalling was ook ik dit keer te laat. 30 hele eurocenten bedroeg de schade…
October 6th, 2008 at 12:27
Jakkes, dat is vervelend, die boeken vergeten.
Ik snap alleen niet dat die tirannen er nog een extra boete aan vast durven plakken zeg. Tss.
x
October 6th, 2008 at 23:38
@ Mama: Oh, echt, is dat altijd al zo? Ik weet niet, ik voelde me hier wel héél erg op z’n plaats gezet hoor. Nouja, we zijn er in elk geval vanaf, ik ben er echt helemaal klaar mee. Gekke mensen..
@ Erica: Ja, met kinderen lijkt het me ook echt zo fijn: elke woensdagmiddag naar de bibliotheek om nieuwe boekjes uit te zoeken. Maar voor nu hou ik het maar bij de winkel, want op deze manier ben ik echt veel goedkoper uit. Van wat voor boeken hou jij eigenlijk?
@ Marieke: Haha, oh jemig, dat is wel erg naar inderdaad. Wat ouderwets he, als je er zo aan terugdenkt. Mág lezen van je ouders, pfff.. Ikke was trouwens ook altijd van de info-boeken, en zouden we dan echt hetzelfde boekje over het dierenasiel hebben gelezen?? Valt me sowieso op dat wij nogal een overeenkomstige smaak hebben, leuk hoor! En Kafka on the Shore, ja, ik heb je advies opgevolgd, en ik ben nu op een derde geloof ik. Helemaal intrigrerend, ga zo weer lekker verder!
@ Haha, fijn dat ik niet de enige ben die uiteindelijk gewoon liever boeken bezít in plaats van een zoveelstehands exemplaar in handen te hebben. Ik vind dat nieuwe aan zo’n boek trouwens een grooet deel van de charme, wanneer je je op een boek verheugt
En ik heb je gemaild hoor, dat heeft VEELS te lang geduurt!!
@ Janneman: Volgens mij krijg je een accept-giro en kun je er gewoon voor kiezen om niet te betalen. Maar eigenlijk wel een hele goede tip, ik ga het voor de zekerheid tóch maar even opzoeken!
@ Wien: Jah
@ B.A.R.T.: Het grote nadeel van de ECI vind ik weer dat de keuze zo beperkt is. Zéker gezien het feit dat ik voornamelijk engelstalig lees, maar gelukkig hebben wij een hele grote boekenwinkel hier in de stad met alléén maar engelstalige boeken
@ Myrna: Whaha, het ligt dus niet aan mij? Pfff, wat een figuren zeg.. Ik dacht altijd dat er áárdige mensen bij de bibliotheek werken, maar als je je niet gedraagt als een voorbeeldige klant (en dat is dus al vrij snel) merk je ineens dat het ouderwetse mutsen zijn (lekker genaraliserend, sorry voor alle bieb-werknemers die wél heel lief en leuk zijn!). Ik voelde me echt als een kind dat aan een oor ergens heen gesleept wordt ofzo. En dertig cent, wat knap! Dat is ons volgens mij nog niet één keer gelukt (zei ze beschaamd)..
Overigens vind ik het wel heel leuk om te lezen voor wie jij nu eigenlijk werkt! Ben blij voor je dat je nu met freelancers kunt werken, want dat is gewoon heel ander volk (denk ik zo)
@ Mieke: Mjah, die extra boete is mij eerlijkgezegd ook behóórlijk in het verkeerde keelgat geschoten. Waar halen ze het lef vandaan me via mijn voicemail te beschuldigen van liegen (want daar komt het gewoon op neer, feitelijk)? Heel naar, om op deze manier afscheid te nemen van iets waar je in het verleden altijd heel blij van werd. Ach, it’s their loss, want ik kan mezelf nog steeds héél gelukkig voelen als ik een boekje uit mag zoeken, al is het dan in een winkel i.p.v. een bieb..