Waar ik boos van kan worden
Daarstraks reed ik in de diepe schemering onze wijk uit. Bijna aan het einde van deze weg komt deze weg in een beetje een rare bocht uit op een andere weg en de auto's die al op deze weg zitten hebben voorrang. Op dit punt aangekomen komt er een donkergekleurde Volkswagen Golf (need I say more?) deze voorrangsweg af met een razend tempo en omdat hij zijn lichten niet aan heeft zie ik hem net iets te laat. Hij heeft míj klaarblijkelijk wèl gezien, want hij geeft gas bij, toetert en schiet voor me langs. Ik schrik me helemaal debiel; ik wéét dat hij voorrang heeft, maar dit is belachelijk. Ternauwernood weet ik een botsing te voorkomen door enig stuur- en remwerk en rij met mijn hart in mijn keel (en ja, toegegeven, scheldend) achter hem aan.
Maar dan, als ik in zijn auto kijk, dán word ik pas écht boos: deze mongool (pardon my french), die bijna opzettelijk op een aanrijding aan leek te sturen, heeft gewoon een klein kind in de auto! En het kindje zit niet in een autostoeltje of niets: het jongetje zit op het puntje van de achterbank en kijkt tussen de twee voorste stoelen door terwijl de bestuurder ondertussen vol in de ankers gaat voor de aankomende kruising. De rillingen lopen langs mijn rug wanneer ik eraan denk wat er hád kunnen gebeuren. Er komt stoom uit mijn oren wanneer ik denk aan die vriendin, die na jarenlange ellende haar kinderwens in de wilgen heeft moeten hangen, omdat zij niet zwanger kan worden. Verdórie, hoe vreselijk oneerlijk. Kinderen moeten met vallen en opstaan leren op eigen benen te staan. Maar niet door de voorruit van een auto vliegen omdat papa een kinderstoeltje een onnodige uitgave vind. Zo'n hele gepimpte auto vol met dure accessoires, puntgave lak enzovoorts, en dan dat kindje zó erin. BAH.
September 5th, 2008 at 08:09
schandalig.. sommige mensen snappen het gewoon niet volgens mij..
kus!
September 5th, 2008 at 08:12
Snap je boosheid helemaal!!
Wat een sukkels zijn er op de wereld! Niet te snappen…
September 5th, 2008 at 09:23
Durf te wedden dat Papa niet eens stil staat bij de gevaren, hij heeft denk ik echt de illusie dat hem (en dus zijn kind ook niet) niets zal overkomen, anders race je toch ook niet zo rond in het (woonwijk!)verkeer?! Oh, ik zou daar ook woest om worden. Om het feit alleen al – en dan heb jij inderdaad nog eens het in en in-verdrietige verhaal van je vriendin in je achterhoofd.
Even iets vrolijkers: dank voor al je lieve gelukswensen en berichtjes.
Ja, we gaan er zeker een mooi jaar van maken. Dat hele gedoe met die ene zaak komt nu natuurlijk wel weer dichterbij, maar zo heel gek veel zorgen maken we ons daar niet meer over. Heel idioot; dat is toch wat de tijd ermee doet. En we realiseren ons des te meer dat er veel ergere dingen zijn. Tuurlijk is dit ook om uit je vel van te springen erg, maar hee, we gaan er niet dood aan, en het is nog láng niet gezegd dat het worst case scenario uit gaat komen.
Geniet jij er nou maar van dat Man weer thuis is! 
En die andere wens… we zien wel. Ook daar wil ik rustig en zonder haast onder blijven, ;-).
Ik kijk heel erg uit naar je mail, maar doe rustig aan, hoor! Komt vanzelf, en de tijd is al zo kort en vliegt al zo hard.
September 5th, 2008 at 09:24
“in het (woonwijk)verkeer?!” – moet er staan…
September 5th, 2008 at 17:49
Hoi Naknak,
De wegen in Nederland zitten vol met dit soort figuren.
Als ik in de auto rijd, al is het alleen maar naar mijn werk of boodschappen doe, komt het minstens 2 keer voor dat ik denk: “Halve zool(lin).
Ik zie nog steeds een auto als een potentieel moordwapen.
Kijk ook eens naar een programma als “wegmisbruikers”.
Jammer, dat er maar zo weinig tegen gedaan kan worden.
Hard rijden blijft geweldig en ook de steeds verdere mogelijkheden van de auto’s dagen dit uit, maar in het huidige verkeer zijn we alleen maar sneller en veiliger ter plekke als we allemaal de regels naleven.
H.v.j
September 5th, 2008 at 19:38
Je ziet het verkeerd, annibal, een kinderstoel is geen stoere accessoire.
Maar je zou er toch bijna de kinderbescherming op af sturen. Of de politie.
September 6th, 2008 at 14:55
En om even lekker pessimistisch te zijn. Over een x-aantal jaar mag het kind brommerrijden. En daarna autorijden. En wat voor voorbeeld heeft ‘ie dan voor zich…
September 6th, 2008 at 19:38
moncherie (ook frans), toch! mijn geheugen zegt mij net dat u wel heel veel incidenten op de fiets ervaart. is de gem. automobilist echt zo schofterig of blijft het een eeuwige strijd tussen de brutale auto’s en de rucksichtloos door het verkeer scherende fietsers ? (ik behoorde overigens tot mijn 21e tot de laatste categorie…)
September 7th, 2008 at 09:35
Jemig!
Ik heb me laatst ook vreselijk zitten opwinden over een vader die twee kinderen in zijn auto vervoerde op een onverantwoorde manier. Een klein meisje zat voorin, terwijl een jochie gewoon los op de achterbank zat. Niks geen autostoeltjes, niets! Ik heb het kenteken nog even onthouden, maar ik besefte al gauw dat ik daar toch niks mee kon.
Grom.
September 7th, 2008 at 11:48
Ongelooflijk hoe onverantwoord sommige mensen met hun kinderen (en medeweggebruikers) om gaan. Ik kan ook al zo boos worden als ik een moeder zie fietsen met een inieminie baby in de babybjorn op haar borst. Het wordt zó afgeraden en tóch doen mensen het. Ouders met een sigaret achter de kinderwagen, daar gruw ik ook zo van. Potjandorie, je krijgt het allegrootste geschenkdat je maar kunt bedenken, dan ga je daar toch ook zuinig mee om?
September 7th, 2008 at 12:37
Een donkergekleurde Volkswagen Golf? Was het wel de papa dan? Was het niet een stoere buurjongen die het kind heeft overgehaald in te stappen om even wat te kunnen laten zien? Niet dat het een goed excuus zou zijn.
Het gebeurt te vaak. Ook op de fiets trouwens. Misschien is het mijn vooroordeel, maar ik heb het idee dat het vaak ouders zijn die hun kind voor het werk nog even snel moet droppen bij een opvang. Geen tijd om veters te strikken, dus laat ze maar tussen de spaak komen. Geen tijd om te eten, doe dat maar achterin de auto, maar niet knoeien.
Alsof kinderen geen mensen zijn waar je met respect mee om moet gaan.
September 7th, 2008 at 21:18
Ik hou van doorrijden, maar dan ver buiten de bebouwde kom op vrijwl lege snelwegen. En dan heb ik toch iedere keer weer spijt als ik post krijg uit Veendam. Met die spijt valt te leven… diegene die jij beschrijft kom je nooit meer te boven.