In the sun I feel as one

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (10)

We zaten in de trein en aten onze broodjes op. Ik en Suus (Paul's zus) lachten wat over mooie acties die we hadden uitgehaald terwijl Paul sms-te met vriend Alan om af te spreken waar hij ons op zou pikken. Alan, onze rasechte adoptie-Amsterdammer wist prima hoe we in het Westerpark moesten komen, dus we maakten ons nergens druk over. Wij kwamen er wel, en wij hadden er zin in. Al in de trein naar Amsterdam merkten we dat we niet de enigen waren die naar Radiohead gingen, en vanaf het moment dat we het station uitliepen was het duidelijk: Alles en iedereen was Radiohead. De pendelbus was vol en warm, het Westerpark was zelfs buiten de poorten al flink afgestampt. In de rij om binnen te komen, het terrein op.. 

De support-act speelde al, maar vonden we niet zo boeiend. Ondanks de forse hoeveelheid mensen was er goed rond te lopen en vonden we de mensen die we vinden wilden. Daarna op zoek naar een goede plek en niet al te lang daarna begonnen ze: de grootmeesters gitaar-pielen werden met luid gejuich ontvangen. Maar de eerste paar nummers vielen een beetje weg: door de drukte en het niet al te hellende terrein zagen we zo ongeveer níets (zelfs de beeldschermen die er hingen bleven verborgen achter lange mensen, die overigens verassend vaak polo's droegen!) en de zon, die net begon onder te gaan, scheen ons heel erg in de ogen. Het leek ook wel of de band even in moest komen: meteen al wel strak en goed, maar erg rustig. Té rustig, misschien. Maar de zon zakte. En zakte. Er verscheen een magische gloed achter het podium, de lucht kleurde elke song een andere kleur en de beelden op de schermen en de lichten op het podium staken er prachtig tegen af. De band bouwde op, bouwde op, meer tempo kwam erin, de sfeer nam een vogelvlucht..

En daar zweefden we dan, met z'n allen, net iets buiten ons gebruikelijke zelf, net iets meer genietend van al dat onze zintuigen bij ons binnen loodsten. Deze band, deze meesterlijke, bijzondere band, die eigenlijk niet geheel mijn ding is maar die ik wel heel graag eens live wilde zien, maakte elke kruimel verwachting in mijn wezen waar: het concert was práchtig. Deze mannen weten wat ze doen. Deze mannen hadden er zín in: Thom Yorke deed zelfs méér dan eens een babbeltje tussen de nummers door en wanneer er gespeeld werd was te zíen hoe ze opgingen in de muziek. De Tibetaanse vlaggen op het podium gaven weer wat wij allemaal dachten. Dachten, en als één uit volle borst meebrulden: 

This is what you'll get
This is what you'll get
This is what you'll get
When you mess with us

10 Responses to “In the sun I feel as one”

  1. nelis Says:

    karma-police.. een van hun mooiste nummers.
    gaaf zeg!
    dikke knuff!

  2. Myrna Says:

    Bijzonder sfeerconcent: mooi!

    De laatste week niet echt logjes bij kunnen lezen en nu zie ik dat ik je verjaardag helemaal gemist heb! Sorry en alsnog een heel gemeend van harte gefeliciteerd meid!

  3. Nien Says:

    Magisch dus!

  4. janneman Says:

    dat laatste stukkie tekst, vind ik nou niet echt associeren met het vredige tibet…..:P

  5. Marieke Says:

    Als het maar half zo was geweest als jij het beschrijft had ik er ook heel graag willen zijn. En nu helemaal!

  6. B.A.R.T. Says:

    geweldig… wij zijn niet geweest. We zouden failliet gaan aan de concertkaartjes en tijd te kort komen de laatste tijd: Rockinpark afgelopen zaterdag en Live in Paradiso afgeloen dinsdag…. we moesten keuzes maken, maar we waren graag bij Radiohead geweest en bij R.E.M. en bij Duffy… het is zomer en dan moéten we gewoon naar veel concerten om bijzonder p.o.s.i.t.i.v.e. te zijn ;-)

  7. Mieke Says:

    Gaaf zeg!!

  8. Annibal Says:

    @ Neel: Was ook te gek dat ze ‘m speelden :-D Kus!

    @ Myrna: Zeker weten :) En dank je wel hoor, da’s lief van je!

    @ Nien: You bet :D
    @ Janneman: Het is ook al heel lang niet meer vredig in Tibet. Zo lang China er kan huishouden (en ik ben iets te realistisch om nog hoop te hebben dat iemand ze er ooit nog weg zal schoppen) zal Tibet Tibet niet meer zijn. De vlaggen op het podium waren het protest van de band..

    @ Marieke: In dát geval heb je iets gemist ja :)
    @ B.A.R.T.: Oh, ja, die keuzes kennen we hoor, zeker weten. Dit jaar kozen we voor Lowlands en een vakantie, want we wilden eigenlijk ook heel graag naar Oerol. Maar hey, can’t win ‘em all, right? ;)
    @ Mieke: JE zou het zeker prachtig hebben gevonden :)

  9. miek Says:

    oooh, zucht. zwaar jammer dat ík er niet óók was. zucht!

  10. gieling Says:

    nagekomen woord: jaloers…

Leave a Reply

?>