Wie wat bewaart..
Alweer bijna een jaar geleden is het. Die ene geweldige, práchtige dag, waar ik en mijn lief zo lang naartoe leefden en waarvan ik en mijn lief zo inténs genoten. Die dag, die ons nog bij staat als de dag van gisteren. Die dag waarop er zo ontélbaar veel dierbare herinneringen gemaakt werden; waarop onze vrienden en familie ons omringden met zo veel aandacht en liefde dat het intense geluk van toen nog steeds mijn hart verwarmt als ik eraan denk.
Nog minder als een maand wachten, en we knijpen er een weekendje tussenuit om ons eerste jubileum te vieren. Maar nog dagelijks herinner ik het me. Allemáál. Maar er is één herinnering, die me een onafgemaakt gevoel bezorgde. Daar móesten wij nog iets mee. Af en toe dachten we er even niet aan, de laatste tijd was er weinig tijd om er iets mee te kunnen en omdat ons balkon één dezer dagen geverfd zal worden was het maar al te gemakkelijk om de actie die benodigd was nog éventjes uit te stellen.
"Huh? Balkon verven?? Wat heeft dát ermee te maken?" denken jullie nu vast. En terecht. Maar er is als het goed is één iemand, die dan weet waar ik het over heb. Martine was met haar Steven en Jesse op onze Grote Dag aanwezig en zij gaven ons cadeaubonnen van de bloemist, zodat wij onszelf op een later tijdstip nóg eens in het zonnetje konden zetten, namens hen. Martine schrok, toen zij vlak voor het geven ervan hoorde dat wij geen bloemen wilden hebben omdat onze katten ze opvreten als gekken. Maar gelukkig, ik kon haar geruststellen: een vrolijke balkonplant zou ons zéker ook heel blij maken.
Vandaag vonden we het tijd. Die plant moest er nu toch écht eens komen. Die schilders, die zoeken het maar uit. Dus wij togen naar de bloemist, met onze bonnen. Maar die meerjarige, bloemige plant die we voor ogen hadden, die kochten we er niet. We werden namelijk verliefd op nog iets véél mooiers:
Deze vaas is zo blij en kleurrijk.. En óók nog eens te gebruiken als windlicht!
Deze windlichtjes (de glazen kikkertjes kochten we los en kunnen aan het randje van elk glas hangen, líef he?) zijn zo al heel mooi, maar pas écht bijzonder als je er een kaarsje in aansteekt:
In de melkglazen buitenkant zit nóg een glas, bedrukt met gele inkt. In deze inkt zitten vlindervormige 'gaten', waardoor het licht dat door de vlinders valt weerspiegelt op het buitenste glas 
Martine, Steven, Jesse en Eva, héél erg dank jullie wel voor deze cadeau's, we zijn er heel erg blij mee. Nog vele avondjes zal jullie aanwezigheid ons balkon verlichten!
June 16th, 2008 at 22:22
Is het echt alweer een jaar geleden (bijna dan?)
Wat gaat het toch hard. Die tijd dan.
Leuke windlichten zeg. Goede keus.
June 16th, 2008 at 23:35
Wie wat bewaard heeft wordt er gezegt, en kloppen doet het als een bus.
Heel veel plezier met de cadeautjes.
Veel liefs, mams l-)
June 17th, 2008 at 10:57
Wat gaat de tijd toch hard!
Wat een geweldige cadeau’s hebben jullie van die bonnen gekocht!
Hopelijk kan je er nog lang van genieten… Xx.
June 17th, 2008 at 14:30
familie, water, liefde én licht… hebben we nog meer nodig?! no!
June 17th, 2008 at 21:22
Hèhe, eindelijk die laptop weer aan de praat gekregen… Oooh, wat een mooie dingen hebben jullie ervoor gekocht! Ha, gaaf zeg! Heel grappig om te lezen, bijna een jaar na dato! Blij dat jullie er zo blij mee zijn!
Groetjes van Steven en Martine (die heel romantisch op hun 4-jarige trouwdag de wedstrijd Nederland-Roemenië kijken, haha!)
P.S. Sorry voor mijn sms-je van daarnet!
June 18th, 2008 at 10:51
Kijk, dat doen jullie (zowel jullie als the walter family) goed!
June 18th, 2008 at 10:57
Ik vind het echt prachtig, wat jullie uitgezocht hebben. En het kan net nu, ‘s avonds op het balkon (vestje aan), dus genieten maar
June 18th, 2008 at 20:00
Wat een mooie kado’s hebben jullie van de Waltertjes gekregen!
Daar heb je nog lang plezier van!
x