Rijkdom

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (10)

Na vannacht een bijzonder gezellige, tegen alle verwachtingen in droge Koninginnenach te hebben gevierd en vanmiddag van de vrijmarkt te zijn geregend streken we met onze vrienden neer in café de September. Exáct op dat moment hield die harde regen met grote druppels natuurlijk op en begon het zonnetje weer te schijnen, maar er was geen haar op ons hoofd dat nog dacht aan het verlaten van deze fijne, warme, droge plek. Omdat ik wat later was als de rest (ik was nog even de HEMA ingerend voor oranje-tompoucen) haalde ik een rondje voor iedereen.

Vertwijfeld keek ik vervolgens naar de kleine hoeveelheid contanten dat nog in mijn portemonnee'tje restte. "Daar halen we nog niet eens een hálf rondje van" dacht ik bij mezelf en daarom vroeg ik mijn mede-kroeggangers om een bijdrage. Nadat me echter verteld was dat hier ook gepind kon worden hobbelde ik na even te hebben nagedacht alsnog, héél stoer, naar de bar om het zelf te regelen.

Dat ik erover na moest denken was overigens niet omdat ik het rondje niet zelf wílde betalen, maar had vooral betrekking op het feit dat Paul's week-salaris* van gisteren maarliefst 1/3 minder was als normaal. Waarom wordt nog onderzocht (niemand heeft enig idee), maar voorlopig missen we voor nu dus bést een flinke hap uit ons gebruikelijke budget. Omdat het echter gisteren was gestort en de banken vandaag vanwege koninginnedag toch niet werkten wist ik zéker dat er geen onverwachtse afschrijvingen roet in het eten zouden gooien van deze actie en besloot ik dat dat ene rondje er best wel vanaf zou kunnen. En nu ik toch bezig was: ik had honger! Blij bestelde ik er dus ook nog een broodje en een glas melk bij, haalde mijn pinpas door het apparaat en drukte de cijfertjes van mijn pincode in. 

Grote hoofdletters verschenen op het scherm: "GEEN SALDO". Beschaamd keek ik de barman aan. Grond, opent u.. Nóg beschaamder liep ik terug naar de vrienden, om tóch om die bijdrage die ze net allemaal weg hadden gestopt terug te vragen. Onze laatste 5 euro stopte Paul in de pot en ik voelde mijn wangen nóg harder gaan gloeien toen ik me bedacht dat dat net voldoende was voor dat broodje dat ik had besteld. Schaamtelijk! Ik liep weer terug naar de bar, betaalde, gaf de laatste 72 cent als fooi en ging weer zitten. Toen mijn broodje werd gebracht moesten onze vrienden me natuurlijk even plagen, hetgeen goedbedoeld (hell, ik zou het óók doen), maar op dát moment kon ik wel huilen**. Mijn honger was me al volledig vergaan (gelukkig wilde Ralph me wel helpen met het opeten van dat gigantische ding) en zodra we onze drankjes op hadden ben ik met de staart tussen de benen naar huis gevlucht. Natuurlijk had dat niet gehoeven. Er was begrip alom; iedereen had het wel eens meegemaakt. Als we waren blijven zitten hadden onze vrienden ons zéker voorzien van alle drankjes die we wilden hebben. That's what friends are for. Dát is rijkdom. Maar ik wilde het niet. Ik kon het niet.

Eenmaal thuis bleek de bank wél gewoon te werken op koninginnedag en waren er afschrijvingen geweest die we bést aan hadden gekund, als er niet een flink gedeelte van Paul's salaris zou hebben ontbroken aan de betaling van gisteren. Ik prees mezelf gelukkig terwijl ik geld van de spaarrekening naar de gewone rekening overboekte, zodat we die laatste paar kleine boodschappen die we nodig hadden nog even konden gaan halen. Het is goed om wat achter de hand te hebben. Dat is óók rijkdom. Al heb je daar in de stad niets aan..

*: Lastig, ja. Maar voorlopig is dit nog even zo. Zijn vaste contract komt eraan, maar wannéér.. Tja..
**: Dat krijg je ervan als je ongesteld moet worden :-P De tranen stonden me wérkelijk in de ogen.

10 Responses to “Rijkdom”

  1. Martine Says:

    Ach, gompie… Wat vervelend zeg, met dat geld! (of liever gezegd: zonder dat geld!) Ik hoop niet dat het je Koninginnedag te veel gekleurd heeft.
    En je moet ongesteld worden dus. Kunnen we mekaar een hand geven. Ik ben er strontchagrijnig van, het duurt nu al een week of 6 (en nee, ik ben niet zwanger). Liefs en een fijne Hemelvaartsdag!

  2. Carrie Says:

    Tuurlijk maken we dat ook mee, maar een troost dit gebeurd je nooit meer.
    Ik heb pas geleden bij de supermarkt gestaan met een volle kar boodschappen en bij de kassa er achter kwam dat mijn portemonnee in mijn locker op school lag. Schaamte allom en koste me een hoop tijd, want ik moest terug naar mijn werk. Moest zelfs een kaart vragen anders kwam ik de parkeergarage nog niet eens uit.
    Nu kijk ik eerst voor ik weg ga………..hahahaha

    Veel liefs, mams
    l-)

  3. Jannemanswereld Says:

    irritant he? wij ook en keer gehad toen weop vakantie waren, bleek maar de helft gestort te zijn. sta je dan met je goede gedrag.

  4. Eve Says:

    Iedereen maakt het weleens mee, maar ow…. wat zou het fijn zijn als de grond dan even veranderd in drijfzand en je later wakker kunt worden om te ontdekken dat het een droom was. Rijkdom is inderdaad begrijpende vrienden. Maar rijkdom is ook kunnen doen waar je gelukkig van wordt, en dat is nog wel eens lastig als een werkgever/bank rare sprongen maakt.

  5. Nien Says:

    Argh, daar sta je dan. Troost je dat je zeker niet de enige bent of zult zijn die dit overkomt, maar lullig blijft het. Zeker wanneer je er zelf zo verrekte weinig aan kunt doen: er zou immers niets aan de hand geweest zijn als Paul zijn volledige salaris gekregen had en er geen onverwachte machtigingen plaatsgevonden hadden. Geluk en rijkdom mag ‘m dan wel niet in geld zitten, maar het kan een fikse domper zetten wanneer er (even) een nijpend tekort is of dreigt. Zo liep ik ineens ook een stuk minder lekker in Brugge rond, toen bleek dat ik nog 10 euro op mijn rekening had – voor de rest van de maand. We voelen ons zeer rijk met ons huis, waar we ontiegelijk van genieten, maar het zou verdikkeme wél erg fijn zijn als de koopsubsidie en de voorlopige belastingteruggave doorkomt.

  6. nelis Says:

    geen saldo? damn! dat lijkt me erg naar zeg!
    gelukkig is het mij tot dusverre nog nooit overkomen..
    dikke knuff!!

  7. Annibal Says:

    @ Martine: Echt charmant was dit niet, nee. Gelukkig was het al op het einde van de dag, dus kon ik zonder al te veel opvallendheden (mensen gaan het zich toch afvragen als je halverwege de dag inééns weggaat) de aftocht kon blazen. En God, dat heb ik ook zeg, jemig.. Al prijs ik mezelf, nu ik dit zo lees, wel érg gelukkig dat ik er nu maar een week mee zit.. Succes ermee..

    @ Mama: Oh, dat is óók erg inderdaad! Ik heb ook één keer bij de Albert Heijn gestaan met een portemonnee zonder pinpassen en contanten erin, omdat die allemaal nog in mijn uitgaans-beursje zaten, die in mijn andere jas zat.. Maar daar was in elk geval géén betaald parkeren ;-) Liefs!

    @ Janneman: Nou, echt hoor, bah :-( Oh, dat is pas écht naar! Ben je zogenaamd zórgeloos op vakantie zeg!!

    @ Eve: Nou, echt he? Hopelijk krijgt Paul binnenkort zijn contract, zodat we van dat gezeur af zijn, want zo’n uitzendbureau maakt nogal eens fouten zeg!

    @ Nien: Oh, crap, dat is naar! Zijn jullie ondertussen alweer voorzien? Zal duimen dat die twee afwacht-zaken snel door zijn zeg!

    @ Neel: Duidelijk wel, fijn voor jou dat je dat nog nooit hebt gehad. Houden zo! Kus!

  8. Erica Says:

    Oh balen zeg!!
    Ja ik heb het ook wel is meegemaakt, in de supermarkt met een kar vol boodschappen… Gelukkig kon ik nog net een beetje pinnen en had de rest nog net in contanten…
    En als je hormonen dan ook nog es zo dwars zitten… Ik snap je helemaal…
    Hopelijk is er snel duidelijkheid over het geld, waarom er deze week minder was…
    Liefs Xx.

  9. Nien Says:

    Ach, we redden het wel. Al frustreert het soms mateloos dat we geen r**t kunnen sparen voor de dingen die we zo graag willen: een simpel tiendehands autootje, een hond, een bruiloft… stuff like that. Terwijl we bij alles wat we aanschaffen drie keer nadenken.
    Maar hee, we hebben een huis. :-) En als ik daaraan denk is het ineens helemaal niet meer rottig dat we niet op vakantie gaan.

  10. Annibal Says:

    @ Erica: My god, érg is dat he? Ik was er ook écht volkomen door overrompeld, want meestal heb ik redelijk goed in de smiezen wat erin en eruit gaat en zelfs als ik het even niet in de gaten hou kan ik in elk geval áánvoelen wanneer het knijp wordt, zeg maar.. Gelukkig kon jij nog wel betalen, anders is het helemaal zo erg!

    @ Nien: Ah, ja, die eerste tijd na je verhuizing, dat voelt altijd net alsof je een soort van zwart gat hebt op de plaats waar eerst een bankrekening was. Let maar op, zodra je trouwt krijg je precíes hetzelfde, maar daarna weet je wel dat je ‘all grounds’ge-covered hebt :-) Moet zeggen dat ik stiekum wel blij ben dat wij die tijd tot nader order even voorbij zijn, nu is het toch een stuk makkelijker op te vangen als er plots een nieuwe auto of een nieuwe ketel moet komen..

Leave a Reply

?>