Rolpatroon-doorbrekend

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (6)

Het is léuk, op mijn nieuwe werk! Ongelooflijk hoe veel verschil er is tussen het bedrijf waar ik werkte en het bedrijf waar ik terecht ben gekomen. Niets ten nadele van mijn vorige baan hoor, zéker niet, maar die dingen die mij in de loop der jaren steeds meer op begonnen te breken en tegen begonnen te staan zijn zó anders waar ik nu zit..

Ik val namelijk meteen met mijn neus in de boter qua stress: de afdeling is sinds afgelopen maandag over op een nieuw computersysteem, waardoor er achterstanden en dús stress zijn ontstaan. En ookal voel ik die waarschijnlijk een stuk minder omdat ik er als nieuweling nog niet zo veel van op mijn bordje heb, ik denk toch dúidelijk het verschil te merken: dit is ándere stress als ik gewend ben. Een afdeling van 19 personen met een achterstand is gewoon niet hetzelfde als een bedrijf van 3 personen waar structureel meer werk is dan mensen.

Ik hoef niet meer op mijn tenen te lopen nu. Hóe druk het ook is, het is bij lange na niet zo druk als waar ik vandaan kom. Er is altijd wel eventjes tijd voor een babbeltje. Zelfs voor de aller-druksten onder ons. Een boterhammetje eten mag en kan gewoon tussendoor. En het werk zelf is, ook niet onbelangrijk, óók helemaal leuk! Veel weet ik er nog niet van, maar ik heb ondertussen in elk geval voldoende geleerd om de samenhang tussen bepaalde werkzaamheden voor ogen te krijgen en een beetje rond te kunnen scharrelen op eigen initiatief wanneer er even geen tijd is om me nieuwe dingen uit te leggen.

En wat er óók heel leerzaam is: ik wordt weer even met mijn neus op mijn eigen vooroordelen gedrukt en leer rolpatroon-doorbrekend te denken op de werkvloer. Gisteren kregen we namelijk allemaal een documentenstandaard. Heel handig, alleen vertelde de afdelingssecretaresse (jaha!) er wel bij, dat we ze zelf even in elkaar zouden moeten zetten. "Oh," dacht ik. "Piece of cookie! Even een beetje zo'n dingetje in elkaar klikken, prima!"

Maar dat was het dus niet. Want er moest een schroef door de twee main parts gedraaid worden om deze delen met elkaar te verbinden. Een gróte schroef, ook. "Ehm, heb je dan misschien ook ergens een schroevendraaier?" vroeg ik de dame in kwestie hoopvol. Ze keek me aan alsof ik iets bijzónder raars zei. "Nou, uh, ik heb het zelf maar met een schaar gedaan, eigenlijk"  meldde ze, en ging weer door met het uitdelen van de onderdelen. Pfff, nouja.. Ok dan, dat moet dan ook wel lukken, toch? Nee dus. De schroef was de groot en liep zó stroef door de schroefdraad dat ik 'm al gauw muurvast had gedraaid én de punt van mijn mooie, splinternieuwe schaar had verkloot. Crap, wat nu? "Inventivity is a virtue" * sprak ik mezelf toe en bedacht een oplossing. Aldus liep ik naar de dichtstbijzijnde roedel mannelijke collega's en vroeg hen of er misschien iemand was die een leatherman** of een soortgelijk apparaat bij zich had.

Het clubje keek me verbluft aan. De ene helft reageerde oprecht verward met iets van de strekking "Een wát? Wat ís dat?" en de andere helft proestte het uit bij het bespottelijke idee alléén al dat er mensen zijn met zo'n ding op zak (eventueel nog aangevuld met licht sarcastische reakties als "Oh, nee, sorry, die heb ik nou nét niet bij me"). Eén collega schoot me echter te hulp: mijn direct leidinggevende Nathalie. "Nee, ik heb er géén. Maar ik zou er best eentje willen, ik vind ze héél mooi." Alle spot onder het stoere ploegje mannen was op slag verdwenen. Hier stonden twee vrouwen een gesprek te voeren over multi-tools, terwijl de helft van de aanwezige mannen niet eens wist wat een Leatherman wás ;-)

*: Inventiviteit is een deugd.
**: Zie het plaatje bij dit log.

N.B.: Uiteindelijk voelde één van de mannen zich geroepen om de deerne in nood te helpen en regelde een schroevendraaier, waarna hij eigenhandig voor íedereen van de afdeling (m/v) de documentenstandaard in elkaar schroefde. Hulde!

6 Responses to “Rolpatroon-doorbrekend”

  1. Jan ne mans wereld Says:

    cool!

  2. miek Says:

    h e e r l i j k! wat ontzettend positief. ik word helemaal blij van jouw blijheid, ‘t straalt er vanaf:) goed voor joe! :D
    (enneh, jij bent écht wel op een stoere chickies afdeling terechtgekomen zeg, hahaha!)

  3. B.A.R.T. Says:

    geweldig, idd. hulde voor de ‘coole bink’ die het regelende ;-)

  4. Nien Says:

    Ha! Hadden jullie ze even mooi met de mond vol tanden. (An, wat is een Leatherman..?).
    Fijn te merken dat zoiets als nieuwe standaards voor zoveel gein en ongein op de werkvloer zorgt. Bij andere niet nader te noemen bedrijven zou dat eerder zorgen voor een dag lang gemekker (“Wie heeft dít nu weer verzonnen?!” vloekerdervloekscheld).
    Je hebt de juiste keuze gemaakt. Duh, dat wisten we de hele tijd al ;-), maar het is ZO mooi om het te lezen, werkdag na werkdag, log na log weer.
    Hoop wel dat die stress/achterstand toch wel van voorbijgane aard is, maar begrijp wat je bedoelt: met een complete afdeling je schouders eronder zetten voelt wezenlijk anders dan een stressoverloopsituatie waarbij je naast je kijkt… en niemand ziet. Of wanneer het een structureel probleem is.

    Goed bezig An!!

  5. Erica Says:

    Fijn om te lezen dat je het zo goed naar je zin hebt!!
    Ondanks alle stress lekker werken is heerlijk!
    Had nog nooit van een Leatherman gehoord maar dat is wel een handig ding jah, beetje de vernieuwde versie van het (Zwitserse) zakmes…
    Kus!

  6. Martine Says:

    Haha, erg leuk om te lezen, dat verhaal over die Leatherman. Ik moet bekennen dat ik tot voor kort ook niet wist wat dat was. Maarja, dat mánnen het niet weten… tsssssss!

    En verder: wat ongelofelijk fijn dat het zo goed bevalt op je nieuwe werk. Ik gun het je méér dan van harte! ;-) Liefs, Martine.

Leave a Reply

?>