Maar soms gaat het mis

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (9)

Mijn lief werkt 4 dagen per week, maar dan wel 9 uur op een dag. Omdat hij daarnaast (nog een paar dagen!) een stuk verder moet fietsen als ik betekent dat dus dat hij eerder van huis gaat als ik en ook nog eens een stuk later pas weer thuis komt. Afhankelijk van hoe laat hij zich zijn bed uit heeft kunnen slepen komt hij ergens tussen half 7 en 7 uur thuis. Als ik pech heb (zoals vandaag) zelfs nog later. Ik zo rond kwart voor zes, dus ik heb altijd ruim voldoende tijd om dan nog even wat 'dingetjes' te doen en/of te regelen. En me bezighouden, dat móet ik ook wel, want tjonge, als je dan al enigzins hongerig thuis komt duurt dat nog best lang eer er gegeten kan worden!

Meestal gaat dat nog wel redelijk, want dan stop ik een plakje kaas of een koekje in mijn mond, waarna het ergste hongergevoel al wel weer even gesust is. Maarja, op deze maandag maakte een redelijk onhandige samenloop van onstandigheden het me éxtra moeilijk: Paul was zelfs nog later weg als ik en daarbij had ik ook nog eens mijn broodtrommel met inhoud op het aanrecht laten staan. Ai! In mijn pauze heb ik natuurlijk wel iets te eten gehaald, maar mijn eigenste gesmeerde boterhammies vullen toch altijd een stuk beter. Ofzo. Dus net, toen ik thuiskwam, had ik héél veel honger. En dan staat zo'n doosje vol brood me aan te gapen vanaf het aanrecht. Tja. Eerst kon ik de verleiding nog wel weerstaan, maar uiteindelijk ben ik dan tóch gezwicht. Alle zes de boterhammen heb ik in één keer naar binnen gepropt. Nouja, wel hapje voor hapje dan, maar wel achter elkaar door.

Eerst was het plan om alléén even een hapje te nemen. Toen alleen even één boterhammetje. Maar toen ik per ongeluk al met de tweede was begonnen voor mijn verstandige ik er iets tegenin kon brengen besloot ik maar dat ik alle vier de boterhammetjes met hetzelfde belegje op moest eten. Maar dan níet die twee met hagelslag. Maar die waren daarna wel heel zielig en alleen, zo zonder die andere 4. Ook maar even opeten dan.

Dus nu heb ik geen honger meer. En dan komt zo mijn hongerige man thuis die graag samen wil eten. Dus dan fabriceren we strakjes maar wat, en dat eet hij dan op, terwijl ik mijn portie alleen een beetje heen en weer schuif op mijn bord. En dan eet hij dát er ook nog maar bij op. En daarna, zo rond een uurtje of 11, als het tijd wordt om op bed aan te gaan.. Dán heb ik honger. Zeker weten.

9 Responses to “Maar soms gaat het mis”

  1. Pa Says:

    Hoi Naknak,
    Als ik het goed begrijp heeft Paul dus een variabele werktijd.
    Ik zou het wel weten.
    Vroeg op en lekker vroeg thuis.
    Genieten van de steeds langere avonden met een ontluikende natuur.
    Wordt wel even afkicken van een meestal digitale verslaving.
    Op alle apparaten die je het moeilijk maken om bijtijds te gaan slapen
    zit een “power” knop, die het mogelijk maakt om te stoppen.
    Gebruik je die, dan kan je binnenkort nog lekker even samen voor het eten in het zonnetje zitten op je balkon.
    Als je het dan niet te moeilijk maakt, kan je daar nog eten ook.
    Vroeg opstaan is gewoon een kwestie van kiezen voor wat je het belangrijkst vindt.

  2. Nienke Says:

    Herkenbaar… Van lang (ehm, paar jaar) geleden, dat gelukkig wel. Vriend die om tien uur ‘s avonds pas thuis kwam, en dan tóch maar weer wachten met het avondeten, zodat we dát ten minste nog gezamenlijk deden.
    Valt er niet hier en daar een mouw aan te passen, qua indeling van werkdagen…? Zou mooi zijn…

  3. janneman Says:

    toen man nog avonddiensten draaide, at ik de ene week alleen met de kids en de andere week aten we samen. Nu eten we alle avonden samen en hij kookt meestal.
    maar een keer niet samen eten is toch niet erg? (ps het waren vast hele lekker boterhammen. :P)

  4. Erica Says:

    Haha zie het al helemaal voor me hoe jij met die boterhammen aan de slag ging…
    Hoe laat was Paul uiteindelijk thuis? En heb je nog wat gegeten??

  5. nelis Says:

    ik kan gelukkig nagenoeg altijd eten wanneer ik wel/ trek heb.. maar regelmatig is het nooit (behalve weekeinden bij mn ouders thuis :D)
    ow btw.. de shirts.. dat zijn stickers :D kuskus!

  6. Myrna Says:

    Herkenbaar! Die tijden die jij noemt, kloppen hier ook precies: ik ben er rond kwart voor zes, Manlief rond half 7 (maar vaak – veel – later). En ja, dan heb ik eigenlijk altijd al honger, maar ik wil toch graag wachten zodat we samen kunnen eten. Tip: drink twee glazen chocomelk of sinaasappelsap i.p.v. echt iets eten. Dat vult mij net genoeg, maar niet te veel.

  7. Marieke Says:

    Als ik om kwart over vijf/half zes thuiskom, ben ik scheel van de trek. Dan smijt ik snel wat in elkaar.

    En ga ik ‘s avonds snoepen ;-)

  8. Annibal Says:

    @ Allemaal: Thnx voor de support, ik ben dus niet de enige die het soms nogal moeilijk heeft met wachten-met-een-rommelende-maag.. En Myrna, daś een goeie tip, thnx!

  9. gieling Says:

    wat werken wij mannen toch eigenlijk hard, he?! (het is trouwens enigszins, dame!) ;)

Leave a Reply

?>