Stout

31 Mar 2008 5 Comments

by Annibalin Pirate kitty on a roll

Ik rits mijn tas dicht, klaar om weg te gaan. Alles dat ik nodig heb zit erin, conform mijn laatste check. Ik kijk op mijn horloge: een píetsie voor op schema. Mooi. Ik was al bang dat het een nare bedoeling zou worden, want de zomertijd geeft mij elk jaar opnieuw weer een jetlag waar ik niet vrolijk van word in de vroege ochtend. Net als ik de hengsels van mijn tas bij elkaar maai hoor ik echter iets.

*POF!*

Pof?? Oh crap, niet nú.. Ik ren de gang op, klaar om alles met 4 poten en een staart weg te jagen van de plaats des onheils. Geen kat te bekennen. Dat bevestigt voor mij misschien nog wel méér wat er gebeurd is dan die glinsters die ik aan het eind van de gang al op de grond meen te ontwaren: glas. Van die ene prachtige vaas, die wij van mijn tante kregen voor ons nieuwe huis. Absoluut prachtig, maar ook absoluut dún glas. Ondertussen ben ik aangekomen bij het toilet en zie dat het nog een tandje of twee erger is als waar ik bang voor was. De splinters glas knarsen veelzeggend onder mijn schoenen. Glas, overal. In het toilet, op de bril, op de grond, in de gang, tot aan de slaapkamer toe. Ondertussen hoor ik nieuwsgierige voetjes aan komen trippelen: Loki is eigenlijk ook wel benieuwd wat die pof nu precies was. Ah, dan weet ik al wie de dader is, want Max lag op de bank te slapen toen het gebeurde. En stoute katjes zijn niet zo nieuwsgierig naar wat er gebeurd is, die verstoppen zich voor mogelijke represailles. Ik schep Loki van de grond zo snel ik kan (een kat met bloedende pootjes kan ik er níet bij hebben), sluit hem bij Max op in de woonkamer en kijk om me heen. Verdorie..

Ik spreek eerst maar even de beantwoorder op mijn werk in. “Ik ben later. Mijn huis ligt vol glas. Tot zo.” Nog steeds komt er geen instant oplossing in me op. Glas opruimen is niet zo moeilijk. Behalve als het dus een vaas bloemen betreft, die je al op het toilet had staan wegens die drie drollen die de bloemen de hele tijd proberen op te eten. Want een vaas bloemen zit vol water. Water maakt het opruimen van ienie-minie-glassplintertjes zo’n 300 % moeilijker. Vooral wanneer het véél water is. En de splintertjes zo klein, dat sommige delen ervan meer op gruis lijken als op glas. Ik besluit het hele gebeuren op te vegen met toiletpapier. Ik pak een doos, prut de overblijfselen van het arme bosje bloemen erin en begin aan mijn karwei. Eerst de grote stukken glas eruit vissen. Het ergste water opnemen. Glassplinters bij elkaar vegen. Goed oppassen dat ik me niet snij, want scherper glas als dit is er niet te vinden. Herhaal handelingen een tegel verder. Toiletbril. Gang. Slaapkamer. Stofzuiger eroverheen. Nog een keer vegen met toiletpapier. Voorzichtig langs de grond kijken om te zien of er nog iets schittert. Laatste splintertjes wegzuigen met de stofzuiger. Doos met glasscherven, geknakte tulpen, zeiknat toiletpapier en nog meer glasscherven in een vuilniszak. Stofzuiger weg. Even een boze blik naar een voorzichtig tevoorschijn gekropen Beertje.

Uiteindelijk was ik, dankzij het rustige verkeer en een bescherm-engel die al mijn stoplichten op groen deed niet héél erg te laat op mijn werk. De toiletbril is beschadigd op diverse plekken, maar ziet er nog redelijk bruikbaar uit. Nu weet ik zéker dat ik geen bloemen meer aan hoef te nemen van visite: ik heb geen vaas meer om van in de verleiding te komen. En Beertje, tja.. Die was alláng weer vergeten hoe stout ze was geweest toen ik weer thuiskwam: ouderwets stond ze om eten te zeiken in de gang toen ik binnenkwam. Net als altijd :-P

Previous Next

5 Comments (+add yours?)

  1. Carrie
    Mar 31, 2008 @ 23:40:00

    Zie het allemaal voor me, rennen vliegen om het glas weg te krijgen zonder dat de katjes erdoor heen baggeren.
    Jammer dat dat je laatste vaas was. Was anders wel apart bloemen op de toilet kom je nooit tegen, vond het wel wat gisteren.
    Misschien kunst bloemen??

    Veel liefs, mams l-)

  2. gieling
    Apr 01, 2008 @ 12:34:00

    scherven & splinters brengen geluk, maar je houdt soms niet voor mogelijk hoe ver een enkele glassplinter zich van het plaats delict kan verwijderen…

  3. janneman
    Apr 01, 2008 @ 14:27:00

    oja, die katten pffffffff.
    Maar ik heb de oplossing hoor. Een hele HOGE vaas, waar de bloemen helemaal in vallen. Dat werkte erg goed.

  4. Erica
    Apr 01, 2008 @ 14:33:00

    Zonde van de vaas en de bloemen…
    Zie het helemaal voor me, wat een zooitje dat moet zijn geweest…
    Poezen zijn zoooo lief, maar soms….;-)

  5. Marieke
    Apr 01, 2008 @ 21:29:00

    Misschien is een opvouwbare vaas iets voor je? Die is van flexibel plastic. Heb je nog wel overal water en bloemen liggen, maar geen scherven meer.

Leave a Reply