Nachtbraken

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (5)

Er valt iets, in de verte. Ik probeer het te negeren, maar ik lig niet lekker meer. Mijn nek is volledig verkrampt. Bovendien worden mijn benen ingeklemd tussen Paul en Loki, dus bewegen is lastig. Ik kijk op de wekker: kwart over drie. Als ik me voorzichtig op mijn zij draai besef ik me daarbij dat ik onwíjs nodig moet plassen. Great. Als klap op de vuurpijl komt Beertje ook nog eens met piepende banden aangerend: wanneer ze ook maar enig teken van wakker-zijn mijnerzijds bemerkt komt ze 'aanbellen', want dan wil ze bij me onder de dekens liggen. Zucht.

Terwijl ik al half overeind ben gekomen om naar het toilet te gaan kruipt Pooh-Beer met een eigenwijze "mauw-prrr?" tóch onder de dekens en tegen me aan. Ik geef het op en ga maar weer liggen, in de hoop dat de slaap me niet nog verder zal verlaten. Ik probeer te slapen, maar dat lukt natuurlijk niet met zo veel druk op mijn blaas en als Beertje even later weer van het bed afspringt loop ik opgelucht naar het toilet.

Nú zal ik toch wel weer in slaap moeten kunnen vallen. Maar mij nek doet echt wel zeer en er begint een gevecht met Paul om de dekens. Na uiteindelijk het onderspit te hebben gedolven irriteer ik me aan de spleet tussen de matras en de deken, want nu is mijn been koud. Paul wordt wakker en vraagt of hij misschien nog een beetje deken mag. Geïrriteerd roep ik hem toe dat ik niet weet waar hij de rest heeft gelaten, maar dat ík echt helemaal niets extra's heb. Nog vóór ik kan zeggen dat ik eigenlijk wel een beetje deken van hém wil klinkt er alweer een tevreden gesnurk onder de dekens vandaan. Slapen is zo ongeveer het laatste waar mijn lichaam mee bezig is, zo ondertussen. Ergens op de achtergrond hoor ik een kat kotsen, maar ik weiger me nu óók nog eens druk te gaan maken over het schoonmaken van de vloer.

Dan maar even met de DS spelen: doorgaans wordt ik daar heel snel moe van als ik in bed lig. Lezen kan toch niet, want dan wordt Paul misschien wakker van het nachtlampje. Het is ondertussen al half vijf. Ik speel. Wordt telkens wat meer moe, mijn ogen gaan branden. Móói, daar wachtte ik op. Ik klap de Nintendo dicht en sluit mijn ogen. Maar nu ben ik tóch weer verdacht wakker. Hum. Ineens weet ik het: ik moet die ene ontspanningsoefening doen die mijn fysiotherapeut me heeft geleerd. Is ook nog eens goed voor mijn pijnlijke nek!

Na nog geen halve minuut bezig te zijn hoor ik een hels kabaal: Max probeert de luxaflex van de balkondeur te slopen. Knurft! Ik probeer hem boos toe te roepen zonder Paul te wekken, maar dat helpt niet. Uiteindelijk wordt ik wóedend en spring uit bed om Max een mep te verkopen. En dan.. Glij ik uit. Ohja. Kattenkots. *Krijs* 

Ik geef Max alsnog een mep uit pure frustratie, hink naar de badkamer, was mijn voet (gadver, kattenvoerprut tussen je tenen!), hak een pijnstiller naar binnen, stamp weer terug naar bed (Max mauwt nog even klaaglijk bij de woonkamerdeur om mij mede te delen dat ik die maar open moet doen; as if), ruk voldoende deken bij Paul vandaan om het niet koud te krijgen, stuur Beertje weg en vraag Paul zijn knieën bij zich te houden. De laatste keer dat ik op de wekker kijk is het even over zevenen.

Om kwart voor acht gaat de wekker. Maar ik slaap. Mijn lijf weigert gewoonweg om wakker te worden. Uiteindelijk sleep ik mezelf na achten uit bed. En beloof mezelf om vanavond, écht, zéker en vast, 100 %, vóór tienen op bed te liggen. En dat íedereen, Paul, Max, Loki én Beertje het maar uit moeten zoeken: ik. wil. SLAPEN. Nu écht!

5 Responses to “Nachtbraken”

  1. wien Says:

    Ahhh ik wil óók slapen! Hehe. Het is wat met die dieren. Ik heb ‘last’ van een bejaarde hond die ‘s ochtends héél vroeg naar buiten moet om te plassen… Ik zeg: slaap lekker straks!

  2. Pa Says:

    Hoi Nak nak,
    Lijkt me duidelijk, met het laatste had je moeten beginnen.
    Terug pakken waar je recht op hebt en een kleine lichamelijke weerstand kan geen kwaad.
    Tip:
    Koude handen of voeten (bijvoorbeeld na een toiletgang) zijn een geweldig hulpmiddel.
    Langzaam naderen met het koude lichaamsdeel is wel een must.
    Het stoort de ander amper en voordat je ze echt aannraakt, trekken ze zich terug en knorren gewoon verder.
    Welterusten.
    H.v.j.

  3. Erica Says:

    Damn wat een nacht!! Dat word je echt niet vrolijk van…
    Ik kon vannacht ook bijna niet in slaap komen, en dan heb ik niet eens een man en katten om me heen. Mijn probleem: STRESSSSsssss…
    Hopelijk slapen we beide vannacht wat beter…
    Kus!

  4. nelis Says:

    hopelijk gaat het vannacht een stuk beter..
    slaap lekker meis, sweet dreams..
    kusje

  5. sanneke Says:

    Je wil graag kinderen hè? Dan was dit een goeie voorbereidingsnacht!

Leave a Reply

?>