Ho maar!

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (6)

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. En dat afscheid nemen, dat valt wel eens zwaar. Zo ook nu: ik weet dat de tijd daar is. Mijn lieve trouwe Swiftje, Heer en Meester van de weg, zal terstond komen te overlijden. Na de aanrijding hadden we alle hands aan dek nodig om onze bruiloft te bekostigen en hebben we 'm dus zo goed en zo kwaad als het ging opgelapt. 

Maar over twee weken staat de keuring voor de deur; bovendien maken de remmen sinds de laatste paar ritjes de meest bizarre geluiden. Daarom hebben wij besloten deze niet meer te laten repararen en keuren, maar het geld dat we daarvoor nodig zouden hebben bij een nieuwe auto te leggen. Met pijn in mijn hart, dat wel, want mijn rode bolide doet het verder nog altijd, maarja.. Een opgelapte ex- schade-auto doet niet veel aan waarde meer, dus mocht er nog eens iets mee gebeuren krijgen we er niets meer voor terug. En sinds de aanrijding heeft 'ie zo hier en daar dus van die ráre manco's, die dus nog altijd het gevolg van die rottige botsing zijn. Laatst 2 nieuwe banden en het vervangen van de kromgebogen stuurstang, nu weer versleten remmen. En het ergste: ik kan 'm niet meer 100 % vertrouwen, als ik de grote weg op ga, of een noodstop moet maken.

Dús hebben we vrede gesloten met het idee dat deze auto ten ruste zal worden gebracht en hebben we een wensenlijstje voor de nieuwe auto samengesteld. Wat ruimer graag, i.v.m. onze kampeervakanties. Een wat sterkere motor, voor in de bergen. Als het éven kan ook nog een trekhaak, zodat we in de toekomst onze fietsen mee kunnen slepen op vakantie. En tja, het állerliefst tóch weer gewoon een Suzuki. Wereldwagens, gewoon. Dús komen we uit op een Baleno. Station. Hoe búrgerlijk! ;-)

(We missen eigenlijk alleen de hond en 1.8 kind nog..)

6 Responses to “Ho maar!”

  1. Carrie Says:

    Als je zo de foto ziet lijkt het helemaal raar, hij zag er zo mooi uit toen pas in de was gezet enzo,
    Maar als je een auto niet meer vertrouwd dan moet hij weg.
    Jammer dat we nog niet weten wanneer die regeling in gaat. Anders had je hem misschien nog even geparkeert kunnen laten op de paganinsteeg.

    Heel veel liefsa, mams l-)

  2. nelis Says:

    vertrouwen hebben in een auto is wel een van de belangrijkste dingen wanneer je de weg op gaat (ik ga ook liever in die van mijn vader (ook een station :D) dan die van mijn zus bijvoorbeeld)
    ennuh, in plaats van een hond en 1.8 kind heb je 3 katten, komt in de buurt ;) kus!

  3. Erica Says:

    Ja dat zijn geen leuke beslissingen om te nemen. Maar als tie niet meer te vertrouwen is houd het op. Succes met de autojacht! Xx.

  4. Pa Says:

    Hoi Naknak,
    Jullie hebben gelijk.
    Dit wagentje opknappen gaat gewoon teveel kosten.
    Duidelijk is wel dat ook deze Suzuki een kanjer was.
    Vele duizenden kilometers, zelfs over hoge bergen heeft hij de mooiste plekjes laten zien en jullie weer feilloos teruggebracht naar huis.
    Ik hoop dat z’n opvolger net zo trouw zal zijn.
    H.v.j.

  5. Nien Says:

    Ach. Ja. Dat is niet leuk, afscheid moeten nemen van zo’n trouw beestje.
    En zeker niet met in het achterhoofd de gedachte dat jullie er wellicht een stuk langer mee vooruit hadden gekund als dat stomme ongeluk niet was voorgevallen.
    Maar ja.
    Jullie gaan ongetwijfeld weer net zoveel plezier hebben van de opvolger!
    Wordt die trouwens weer net zo knallend rood? ;-)

  6. Annibal Says:

    @ Mama: Helaas, inderdaad, als ik deze foto zie voel ik me een beetje weemoedig, maar helaas.. Deze foto is genomen in beter tijden.. Inderdaad, maar wij hebben gelukkig wel voldoende middelen om niet te hoeven wachten, als het nodig is en dat is fijn! Liefs :)
    @ Nelis: Klopt als een bus, en ik ben wat dat betreft zéker geen schijterd, maar je moet op een bepaald moment wél ergens een grens trekken. Haha, dát is waar, alleen sie gaan niet heel blij achterin liggen enzo ;-)
    @ Erica: Zéker niet inderdaad, het is erg jammer, want ik ben altijd heel erg groots geweest met deze mobiel. Dank je, je ziet nog wel wat het word!

    @ Papa: Een kanjer was het zeker, het is en blijft mijn held hoor.. Alleen wordt het nu wel tijd om hem uit zijn lijden te verlossen, zoals het nu is gaat het niet meer. En de volgende wordt ook weer een Suszuki, dus daar heb ik het volste vertrouwen in, haha! Ik ook van u!

    @ Nien: Klopt állemaal :-) Het is gewoon erg jammer, want het is een goede auto. Ik had er best nog wat jaartjes mee vooruit gekund, maar helaas.. Aan alle goede dingen komt een eind :) En nee, helaas, ik moet je teleurstellen: rode, niet-metallic lak is érg lastig, want die verbleekt heel snel. Zo knallend rood als op de foto is deze nu helaas ook al heel lang n iet meer, dan zou ik ‘m weer helemaal moeten bewerken met de poetsmachine van mijn papa. Wat het dan wel wordt weten we nog niet, dat zul je nog wel zien :-D

Leave a Reply

?>