RSS
FlickrMysterie opgelost
28 Nov 2007 12 Comments
Zoals terugkerende lezers inmiddels al wel weten, laat ik met enige regelmaat zaken verdwijnen. Meestal spulen (ik noem een bak latex), maar soms ook mensen. Sinds de fotobeurs had ik het weer voor elkaar: mijn fietslampjes waren in geen velden of wegen te bekennen. Ik wist zéker, dat ik ze in het plastic tasje had gedaan dat ik bij me had toen we weggingen. In dat plastic tasje zaten ook mijn vest, een flesje water en deo. Na de fotobeurs hing het vest weer aan zijn haakje, stond het flesje in de keuken en zat mijn deo weer in mijn tas. Maar waar waren die lámpjes dan?
Niet in mijn tas. Niet in de kast. Niet in mijn la. Niet in de opbergbakken naast de deur. Niet in de keuken en ook niet bij Paul. Naar de kelder dus maar. Maar geen lampjes in mijn fietstassen. Ook niet op mijn fiets. En in de la ook al niet. Weer twee dagen boven zoeken. Vanmiddag tóch weer naar de kelder. HOE doe ik dat toch altijd? Van mezelf balen. Mezelf wel tien keer voor mijn hoofd slaan. En er geen drol mee opschieten, natuurlijk. Al bijna besluiten dan maar nieuwe te gaan kopen.
Maar dan, tenslotte, ten einde raad tóch nog maar even aan Wim vragen of híj misschien enig idee heeft waar ze kunnen zijn, sinds hij mee was naar de fotobeurs. “Ja hoor” zegt Wim dan. “In mijn tas. Zoals je gevraagd had.”
Echt waar??
Héle diepe, hartgrondige ZUCHT..
12 Comments (+add yours?)
Leave a Reply
Nov 28, 2007 @ 23:17:00
Hahahaha… weer duidelijk een Anja actie.
En met veel humor geschreven, ga zo door.
Veel liefs, mamsl-)
Nov 29, 2007 @ 00:14:00
ghehe
(sorry)
dikke knuff!
Nov 29, 2007 @ 20:22:00
Tegen mij zeggen ze dan altijd: Berg het dan goed op….. Dat is juist heb probleem, dat heb ik gedaan…. Heeel herkenbaar.
Nov 29, 2007 @ 21:01:00
Gelukkig terug gevonden, scheelt weer…
Nov 29, 2007 @ 21:46:00
Irritant zoiets…:-?
Kus!
Als je ze niet kan vinden denk je echt dat je gek aan het worden bent. Dat ik ik tenminste altijd…
Maar gelukkig zijn ze weer terecht, en heeft Wim er goed voor gezord in de tussentijd.
Nov 30, 2007 @ 09:55:00
als je hoofd niet vast zat…
Nov 30, 2007 @ 15:23:00
Ik ben een boek aan het lezen; A Place Called Here. Het begint met de herkenbaarheid van het kwijtraken van spullen als sokken, sleutels en fietslampjes. Een bladzijde later, en de rest van het boek, gaat het over het kwijtraken van mensen. Iets voor jou?
http://www.cecelia-ahern.com/books/a-place-called-here
Nov 30, 2007 @ 18:29:00
‘als je kop niet vast zat, dan zou je die ook nog vergeten…’, placht mijn vader altijd te roepen als ik voor de vijfde keer het huis kom binnenlopen om iets te pakken. ik denk dat wij simpelweg teveel denken. de verstrooide professors apres la lettre…
(ik heb m’n url er weer bijgezet, hoor. voor je ‘m vergeet
Nov 30, 2007 @ 23:18:00
@ Mama: Haha, dank u wel! Liefs!
@ Nelis:
(Geeft niet..) Kus!
@ Janneman: Haha, nou, inderdaad! “Pas op je lampjes, anders raak je ze kwijt!” “Ok.”
@ Jackie: Nou, inderdaad, waren niet de goedkoopste ook, zeg maar..
@ Erica: Haha, nou, ik ook hoor, ik vraag me dat ook altijd af.. En ik begreep je hoor
Liefs!
@ Dertien: Hmmm, waar heb ik dat nou eerder gehoord??
@ Eve: Oh, dank je wel, ik zal vandeweek eens kijken of ze die hebben @ de bieb!
@ Gieling: Haha, ik ben bang dat je gelijk hebt. Als je met je hoofd heel ergens anders zit terwijl je, pak ‘m beet, je fietslampjes aan je broer geeft ter bewaring ben je dat natuurlijk straal vergeten tegen de tijd dat de lampjes weg zijn.. (En ja, ouders hebben zo’n vriendelijke manier om dat kenbaar te maken soms, haha!)
Dec 02, 2007 @ 13:56:00
Sorry Annibal, dat ik even glimlach. Naast gewone verlichting op mijn fiets, had ik ook zulke lampen. Ik heb van de week een dynamonaaf in mijn voorwiel laten zetten en een andere koplamp. Nu gaat het licht vanzelf aan als het donker wordt en niks meer te doen met batterijen.
Dec 02, 2007 @ 17:16:00
Oh, d
Dec 03, 2007 @ 19:54:00
Maar hee, je hebt ze weer! ;-P