Annibal's Weblog

Het is éindelijk zomer. En zomervakantie, ook nog. Komkommertijd wordt het ook regelmatig genoemd. Ik vind het altijd heel bijzonder om te zien gebeuren: piepend en krakend lijkt de maatschappij tot stilstand te komen. De straten zijn leeg, er zijn nauwelijks rijen in de supermarkten, een rondje logjes lezen duurt ineens half zo lang, veel bekenden zijn er niet.. Wat valt er nog te beleven dan? Niet veel. Maar toch genoeg. Zo kun je op de allerwarmste vrije dag die je tot nu toe had als een debiel je huis gaan schoonmaken, bijvoorbeeld. En dan bedoel ik ook écht schoonmaken: die klusjes die je zo lang mogelijk uitstelt doe je óók, en dan ook nog vol overgave. Wij zijn gek, want dat is precies wat we gedaan hebben, vanmiddag. Maar nu hebben we lekker wèl een überschoon huis.. En we hebben er vast weer wat vakantievetjes vanaf gezweet

Wij zijn doeners; vinden altijd wel iets om te beleven. En ik hou toch al niet van komkommer, dus dáár doen we lekker niet aan mee!

En trouwens, beloofd is beloofd.. Dit is er van al mijn moeite geworden:

(Niet erg lang, maar wel keurig in het gareel.. En ja; dit is dé kus ;-))

En dit zijn de ringen:

(Mijn ring: bovenste en onderste ring: titanium/binnenste ring witgoud; Paul's ring: bovenste en onderste ring: Zirkonium (is inderdaad zwart ja)/binnenste ring witgoud)

Met nog even wat reclame voor de edelsmid cq een wat gedetailleerder plaatje van het model van onze ringen (al zijn die van ons niet gematteerd): tjek de website van Marc Lange !

En dan gaan we nu maar eens op de BBQ bij vrienden aan.. Fijn weekend!

Photo's © Jan Brouwer

Was het weer een keertje wegdromen.. Bij het uitzoeken van de foto's die de fotograaf zal gaan afdrukken (blush)

Wat ben ík blij met mijn beslissing om een dagje minder te gaan werken! Vandaag was zo'n ontzettend relaxed dagje.. Ik kan me nog niet zo goed voorstellen dat dit nu élke week zo zal zijn, maar het went vast sneller als ik nu denk. Ik heb uitgeslapen tot een uurtje of tien, ben op mijn gemakje even achter de pc geschoven, heb met de Wii gespeeld en heb de keuken even een beetje schoongemaakt. Hierna ben ik nog even naar de stad geweest (maar dat vertel ik zo wel), heb ik op mijn uiterste gemakje even gegeten en ben ik naar spinning gegaan (hetgeen trouwens niet meeviel, zo voor het eerst in 3 weken). Blij!

************

Hóe erg kun je je soms irriteren aan kleine dingen? Erg. Tenminste, ik wel. Aan onze broodtrommel, met name. De afgelopen tijd dan. Ooit eens opgeduikeld in een tweedehands winkel bleek Paul's zo-één-wilde-ik-altijd-al-hebben-brooddoos, een chromen Brabantia, een onding van jewelste. Er passen namelijk nèt geen 2 broden naast elkaar, want dan gaat de klep niet meer goed dicht. Irritant, sinds Paul en ik altijd ons eigen brood hebben. Bovendien is dat chroom ook niet echt geweldig; élk vlekje, élk plekje, elk deukje is meteen überzichtbaar.

Vandaag ging ik voor de zoveelste keer loos op dat ding: ik móest en zou nu toch écht eens die vlekken eraf krijgen. Maar wát ik ook probeerde, ik wist ineens weer waarom al mijn eerdere pogingen mislukten: niet omdat ik niet goed genoeg mijn best deed, maar omdat die plekjes er op de één of andere manier ingebeten waren, ofzo. Stom ding. Voor de zoveelste keer dacht ik terug aan die súpermooie, maar peperdure brooddoos van Wesco die we een paar maanden terug in een hippe kookwinkel hadden gezien. Vervolgens dacht ik aan hetgeen iemand pasgeleden nog tegen ons zei: "Het is leuk om op z'n minst één ding van het cadeaugeld van je bruiloft te kopen dat niet stuk zal gaan." Vervolgens zwierven mijn gedachten naar hetgeen wij al van het onze gekocht hebben: een nieuwe televisie (want de Nintendo kon niet meer aangesloten worden op ons dik 15 jaar oude beestje), een wii-spelletje, een printer.. Ik dacht aan het geld dat we nog hadden liggen, waarvoor we nog geen bestemming hadden. Ik mailde Paul. En happy happy, joy joy: hij was het met me eens. Even later zat ik in de auto, op weg naar die hippe kook-winkel. Een uurtje later was 'ie van ons. Het was de laatste, en in deze kleur zal 'ie niet meer te krijgen zijn: onze mooie, nieuwe, ultrahippe en loeizware* Wesco brooddoos in het limegroen

*Was bèst nog even flink sjouwen, terug naar de auto..