How Llow can you go?

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (7)

Zoals mijn vader het al treffend omschreef: soms zit het geluk in één (of soms twee) kleine blikjes! Is naar Lowlands gaan op zich al een feest dat voor ons zo belangrijk is dat we er het hele jaar door van dromen (zo spelen alle dromen die ik heb over samen zijn met vrienden zich af op Lowlands, op welk moment van het jaar ik ze ook droom), wanneer je het zeldzame geluk hebt een gratis Lowlands mee te maken is de feestvreugde bijna niet meer te bevatten.

Donderdag

Mijn werk was af (altijd fijn weggaan met een schoon bureau!) en het was tijd om te gaan. Pogend niet ál te ongeduldig over te komen sjorde ik mijn loodzware rugzak (ik schat zo’n 30 kilo) op mijn rug en zei ik mijn collega gedag. Zo snel als ik kon beende ik naar de tramhalte: om 5 uur moest ik op onze rendez-vous vlak achter het Hollands Spoor zijn, alwaar ik en Paul zouden worden opgepikt door onze lift. Zoals me in de ochtend op weg naar mijn werk al was opgevallen, trek je om de één of andere manier érg veel bekijks wanneer je met je trekkersrugzak om over straat banjert: overal waar ik liep werd ik aangestaard. Doe ik dat zelf ook bij mensen met trekkersrugzakken? En mensen met koffers, ervaren die dat nou ook? Had ik tenminste nog iets om over na te denken in de tram..

Eenmaal aangekomen op het afspreekpunt meldde Paul dat Vincent had laten weten iets later te zullen zijn. Handig, want ik had me in de tram bedacht dat we wel eten, maar geen drinken voor in de auto mee hadden genomen. We liepen een stukje terug op Vincent’s oppik-route, alwaar een supermarkt te vinden was en terwijl ik naar binnen rende voor een pak sap en een fles spa blauw liet Paul Vincent weten waar we nu te vinden waren. Amper weer buitengekomen reed onze bolide voor deze Lowlands voor en stouwden Paul en Vincent de bagage in de auto. Lastig nog, 3 trekkersrugzakken en een koffer (jawel, Vincent was zo gek geweest om een koffer mee te nemen, hetgeen zéér af te raden is voor Lowlands-gangers) en 4 personen in een Nissan Sunny proppen, maar.. Uiteindelijk ging het best. Chanoek, Vincent en wij reden uiterst gemakkelijk naar onze bestemming toe en toen vervolgens de verwachtte Lowlands-file op de dijk uitbleef, was de feeststemming compleet. De wandeling vanaf de auto naar de ingang verliep érg soepel (nouja, behalve voor Vincent dan, die er dan éindelijk achter kwam waarom iedereen zo hard had geprobeerd die koffer uit zijn hoofd te praten) en toen we ook nog eens géén rij hadden i.v.m. de aparte ingang die wij mochten nemen (hoera voor Grolsch!) hadden we het écht niet meer: nog nooit was onze heenreis zó vreselijk soepel. We waren zó snel dat de eerste ploeg nog niet eens de tijd had gehad om alle tenten op te zetten en wij waren blij ze daar nog mee te kunnen helpen. Binnen no-time stonden onze tenten en trokken we de eerste blikken bier uit de rugzakken. Lowlands was begonnen!

Onze tent:

Vrijdag

De vrijdag vind ik altijd een heerlijke dag: je kijkt nog vol spanning uit naar wat komen gaat en het vooruitzicht op 3 dagen feest brengt altijd een geweldige sfeer met zich mee. Al vroeg brandde de zon ons onze tent uit, maar vlak voordat we richting het festival-terrein wilden gaan lopen vanaf de camping barstte er een regenbui van jewelste uit: de enige échte regenbui die we het hele weekend zouden hebben. Wederom waren de weergoden ons gunstig gezind. Wij waren, net als vorig jaar, blij met onze party-tent; op een prettige manier kunnen schuilen en vervolgens op je gemakje naar het terrein lopen zodra de bui is overgetrokken is een absolute luxe. Onze eerste band van deze dag werd Oi Va Voi, waarna we vervolgens The Rakes en Battles bezochten. De eerste 2 bands waren aardig, maar maakten niet voldoende indruk op mij om nu nog iets noemenswaardigs over deze bands te kunnen vertellen. Anders is dit voor Battles: een bizarre band die extreem bizarre muziek maakt, maar toch op zo’n manier dat het allemaal klópte. Binnen in de tent trok ik de band echter niet helemaal, maar gelukkig was het ondertussen goed toeven buiten en konden we vlak buiten de India-tent genieten van de band in combinatie met een zonnetje. Hierna trokken we door naar Calvin Harris, hetgeen voor mij absoluut dé ontdekking voor deze Lowlands was. Geweldige, dansbare gitaarpop a la Franz Ferdinand gemengd met elektro. Helemaal goed! Hierna volgde Justice, maar dit was niet helemaal mijn ding. Bovendien was ik behoorlijk afgemat: de eerste dag op Lowlands is, naast een vooruitzicht op 3 dagen feest, ook altijd wel een zware dag. Je raakt nogal gemakkelijk overprikkeld en dat was precies waar ik een beetje last van had. Bovendien had ik de afgelopen nacht ámper geslapen omdat het zo vreselijk koud was, dat ik de hele nacht klappertandend in mijn bed lag. Ondanks de pyama, dikke slaapzak én extra deken. Dankbaar maakten ik en mijn lief dan ook gebruik van een flink gat in onze programmering en sneakten terug naar de tent, alwaar we een bijna 2 uur durend ‘tukje’ deden. Hierna waren we weer helemaal fit en genoten we achtereenvolgens van de Basement Jaxx en een drum ‘n Bass-feestje toe. Rond tweeën bliezen we de aftocht en hingen we nog wat rond bij de tent met wat vriendjes. Hierna nog even gaan douchen (zó fijn) en warm mijn bedje ingerold. Nóg een extra deken (de isoleerdeken die we eigenlijk altijd ónder ons luchtbed leggen) en een warm vest over de pyama heen boden soelaas: mijn klappertand-sessie werd gereduceerd tot een minuut of 5 ergens in de vroege ochtend, waarna ik met mijn hoofd onder de dekens meteen weer éxtra hard in slaap viel.

Ik, voor het eerst in 2007 op weg naar het festival-terrein, samen met mijn vriendje van deze Lowlands: Loco-Nijn, wier hobby’s bier drinken, héél ver springen en concerten bezoeken omvatten:

Zaterdag

Mijn eerste band van deze dag was wat mij betreft metéén de bom. Nouja, band.. Een 60-koppig orkest incluis koor bracht bewerkingen van tunes van diverse computerspellen ten gehore. Over het algemeen ben ik niet zo’n hardcore gamer, dus tunes van Metal Gear Solid, Second Life en Final Fantasy doen mij ook niet al te veel. Wèl was het hele mooie muziek, en mijn gebeden werden verhoord: niet al te lang na onze aankomst speelden ze waar wij voor kwamen: de Super Mario Bros-tune! De complete Alpha ging volledig uit z’n dak, én terrecht: hoe kún je nou niet blij worden van zo’n geweldig (en jeugd-sentimentig!) deuntje? Briljant! Na dit liedje liepen wij dan ook tevreden richting de India, alwaar wij Malkovich en Moke aanschouwden. Beiden erg leuk, beiden ook erg Nederlands. Altijd goed om dit soort bandjes te steunen! Hierna was het tijd voor Tubonegro, maar dit kon ons niet een heel concert lang boeien en wij dropen halverwege dan ook af naar Uffie & DJ Feads. Hierna nog genoten van de blije punkjes en rockjes van Jimmy Eat World terwijl Paul rondsprong bij C.S.S., érg onder de indruk geraakt van Interpol, heen en weer gerend tussen Patrick Wolf en M.I.A. en daarna was het coctail-tijd: met alle vriendjes en vriendinnetjes héél hard dansen bij de Balkan-beats in de Lima, onszelf onderwijl trakterend op coctails: ik ben fan van Bacardi’s nieuwe Mojito! De coctails gingen er in een moordend tempo doorheen en ik en mijn lief hielden het dan ook betrekkelijk vlot voor gezien: het was tijd voor ons bedje. Echter níet voordat Paul en vriend Ralph zich hadden laten verleiden mee te doen aan de nieuwste Lowlands-sport: bamboe springen. Grote bakken/potten bamboe sierden de relax-weide bij de Lima en wanneer je die úit de pot haalt, kunnen mensen eroverheen springen. De groeps-dynamiek op Lowlands is heel bijzonder: elk jaar onstaat er spontaan wel een dergelijk iets; áltijd weer geweldig om te zien. Helaas was de pot waar Ralph en Paul overheen wilden nog níet van de plant af gehaald en had Ralph zich bovendien verkeken op de grootte van de pot: hij ging plat op zijn bek en haalde daarbij zijn elleboog open. Zéér charmant ;-) Deze nacht waren de klappertand-momenten overigens helemaal verdwenen.

Het festivalterrein bij nacht, gezien vanaf onze semi-thuisbasis (de Lima):

Zondag

De laatste dag is altijd de dag om nog even éxtra los te gaan: het weekend is alweer veels te snel voorbij en dus moet er nog even éxtra hard gefeest worden. Tot een uurtje of 5 hadden wij niet echt een planning, waardoor er tijd genoeg was even over de markt te lopen, onszelf van het dagelijkse broodje verse vis te voorzien en her en der een oor te luister te leggen. The Shins klonk best aardig, maar een beetje saai en hierna splitsten ik en Paul op: Paul had een date met Sonic Youth en ik wilde Nine Inch Nails en Enter Shikari graag zien. NIN (zoals Nine inch Nails ook wel bekend is) was wat mij betreft absoluut de klapper van Lowlands: wat een geweldig optreden gaven zij weg! Briljante band, briljant concert met veel afwisseling tussen alle stijlen waar zij ooit iets mee hebben gedaan. Enter Shikari stak hier nogal schril tegen af; best een leuke band, best een leuk optreden, maar uiteindelijk meer uitsloverij dan originaliteit. Best lekker, maar toch jammer.. Hierna haakte Paul weer bij mij aan en hebben we nog wat rondgehangen bij de Lima, alwaar Mala Vita zijn (leuke!) kunstje deed, meegedeind op de aanstekelijke folk van Pronghorn en zonder achter onze picknick-tafel vandaan te komen geluisterd naar het feestje dat Groove Armada in de Bravo bouwde. Een waardige afsluiter voor dit jaar! Hierna was het wederom coctail-tijd: helaas waren de Mojito’s op, maar er waren nog genóeg caprinha’s. Fijn! Dansend op de DJ-sessie van Kees van Hondt in de Lima sloten wij onze Lowlands definitief af. Niet alleen wij gingen nog even compleet los: álle Lowlandsgangers leken te feesten alsof hun leven er vanaf hing en de bamboe’s gingen ondertussen een eigen leven leiden; drie potten bamboe werden de Lima ingesleept en twee ervan dansten vrolijk de tent door tot de security ze te pakken kreeg en ze weer naar buiten sleepten. De derde pot had meer geluk: deze belandde op het podium en heeft daar vervolgens de rest van het feestje gestaan. Overal dansten mensen in het rond, zwaaiend met bamboe-takken boven hun hoofden. Nooit geweten dat bamboe zó’n feestbeest kon zijn! Vlak nadat wij ons naar de tent hadden begeven kwam ook de rest van de vriendengroep terug en bouwden we nog even een eigen feestje bij de tent: gezelligheid, héél hard lachen, meezingen met foute liedjes op radio Elburg en de laatste biertjes slachten. Het zat er weer op!

Tot slot nog een bijzonder iets, waar ik niet al te veel uit kan weiden: ik ben backstage geweest! Ik had een date met vriend X bij band X. Toen ik deze vriend vervolgens niet kon vinden in de tent sms-te ik hem om te vragen waar hij was. Zijn antwoord luidde “Op het podium!” en vervolgens vroeg hij me, hem te ontmoeten bij de biertent naast de tent. Aldaar moest ik mijn ogen dichtdoen, prutte hij wat met mijn arm.. En er zat een backstage bandje aan! Erg cool, superlief van hem en heel leuk om een keer mee te maken! Geweldig om eens te zien wat de band nu ziet tijdens een optreden, van dichtbij te kunnen zien hoe een band zich uitleeft op de high van zo’n optreden en te lachen om de rare dingen die ze daarbij zoal uithalen. Lieve X, heel erg bedankt!

De immense Alpha:

De Hoek van Holland, met op de achtergrond de Alpha:

Maandag

Tja, altijd weer een treurig moment. Inpakken en weer naar huis. Een troosteloze camping alwaar eikels het altijd weer stoer vinden hun afgedankte tent in de fik te steken, een grote puinzooi in het gras. Wij laten onze plek altijd netjes achter; je krijgt die vuilniszakken immers niet voor niets. Vervolgens heb je nog de file om de parkeerplaats af te komen en het vermoeid in de auto hangen, wachten tot je thuis bent. Dan kom je thuis.. En zijn de douche en je bed voor éven je beste vrienden. Vanmiddag heb ik alsnog vrijgenomen om bij te slapen; ondanks een slaap-sessie van 8 uur tot 8 uur met één uurtje onderbreking (douche en weblog) was ik vanochtend volledig naar de klote toen mijn wekker me bruut vertelde dat nu niet alleen Lowlands, maar ook de vrije tijd ten einde was. Vanmiddag flink geslapen, nu ook weer naar bed om mijn 8 uurtjes te pakken en dan zijn we er weer. Tot een volgend jaar!

Een korte samenvatting van mijn Lowlands:

Serious do’s © Annibal:

- Elke dag een broodje vis!
- Eén keer een bak Ben & Jerry’s halen en samen met je lief veroberen,
- Value for money: de halve kip kost niet veel en vult geweldig; bovendien nog lekker ook!
- Fototoestel mee,
- Drinken in de auto achterlaten voor de weg terug,
- Legerkisten mee voor als het regent.

Serious dont’s © Annibal:

- De hele dag op je kaplaarzen lopen (ikke blij met mijn kisten!),
- Als vegetariër tegenover Paul en Annibal gaan zitten die nèt een halve kip aan het slachten zijn,
- Proberen Annibal haar Loco-Nijn af te nemen,
- Denken dat de kou wel mee zal vallen en geen jas meenemen :-P

7 Responses to “How Llow can you go?”

  1. Erica Says:

    Wat een leuk en uitgebreid verslag met mooie foto´s!
    Zo waren we er toch nog een beetje bij…
    Fijn dat jullie zo genoten hebben!
    Al een beetje bijgekomen inmiddels??
    Kus!

  2. nelis Says:

    sooooow heej.. klinkt errug goed!
    enne.. wist trouwens niet dat Moke Nederlands was.. leek me een ontzettend brits bandje, maar leuk!
    dikke knuff!

  3. Nienke Says:

    Wauw. De aankleding van het festivalterrein wordt ook wel steeds mooier. Die handen kende ik al wel, alleen stonden ze toen (maar dan praten we ook wel over het jaar 2001 ;-)) niet in het water; waar ze veel mooier uitkomen (letterlijk en figuurlijk).
    En die vogelkooi… mooi!
    En wat ik ook nog wilde zeggen: die hoed staat je goed! ;-D
    Super ook dat je het ook even van achter het podium hebt mogen bekijken.

    En off topic: ik vind ook dat we erg goed bezig zijn met het uitvoeren van onze nieuwjaarsplannen en -voornemens.
    Sterker nog; ik wil voorstellen dat we deze opwaartse spiraal in 2008 voortzetten.
    En niet meer terug naar beneden glijden ;-p
    Idioot ergens he: wanneer je af en toe springt, nieuwe dingen omarmt, knopen doorhakt, komt er zoveel moois op je af. Zelfs dingen waar ik niet op had durven hopen: een eigen hondje bijvoorbeeld. Het scheelt ook alles dat mijn Lief bijtijds radicaal gewoon dingen DOET, zonder te lang stil te blijven staan bij de ja, maar-punten. Die achteraf gezien geen r**t voorstelden/inhielden.
    Dikke kus An!
    En wanneer wordt het lekker strandweer??

  4. Vedat Says:

    Het is een leven op zich, merk ik al. Wel leuk, dat je achter de schermen mocht kijken. Echt een gratis toegift bij jouw gratis kaartje. Kan jij in ieder geval niet zeggen, dat voor niks niet niks voorstelt.

  5. Eve & Remy Says:

    Reagerend op je do’s en dont’s:

    - Elke dag een broodje vis is wel veel, maar minimaal één keer is zeker nodig.
    - Eén keer een bak B&J halen is wel weinig, twee keer is het minimum. Een keer een schepijsje met twee verschillende smaken (= samen 4) en een keer een bakje per persoon is, vooral met het warme weer van afgelopen weekend, écht noodzakelijk.
    - Er is zo veel lekker te eten en alles is redelijk goedkoop. Daarom is van heel veel een beetje eten ook een goede tip.
    - Fototoestel hoeft niet mee, anderen nemen genoeg foto’s mocht je daar interesse in hebben. Bovendien kan je je toestel alleen maar kwijt raken of beschadigen.
    - Drinken in de auto achter laten is niet nodig als je niet met de auto gaat. Een flesje water per persoon vullen voor de terugweg is genoeg, je bent maar twee uur onderweg van tent tot deur.
    - Kaplaarzen of -schoenen doen het heel erg goed in de regen. Waarom speciaal kisten kopen voor vijf dagen (ik reken de donderdag en maandag graag mee, want dan lijkt het lekker langer)?
    - De hele dag op je kaplaarzen lopen is een absolute must als ze er kicke uitzien én lekker lopen. Het staat natuurlijk gewoon leuk bij een vrolijk rokje.
    - Als vegetariër tegenover een heleboel mensen op Lowlands zitten is niet verstandig, want er wordt veel gevroten!
    - Iemand spullen afnemen is sowieso niet zo heel aardig, dat geldt ook voor konijnen.
    - Denken dat de kou wel mee zal vallen en geen jas meenemen, maar een trui is heel handig. Een trui bindt je makkelijker om je middel. Bovendien kun je hele leuke dingen kopen in de winkeltjes op Lowlands. Mijn mooie roze trui-jas (zo een met een combi van fleece en wol, een waxjas noemen ze het) was maar €10 en ubercool.
    - Nog een hele belangrijke DO: Je kaartje kopen voordat het uitverkocht is!!!
    - En ook niet onbelangrijk: Genieten, ook als het regent of heeft geregent.

    Goed dat jullie hebben genoten, jammer dat we jullie mis zijn gelopen. We maken het snel een keertje goed! Bv. met mijn nieuwe kaplaarzen op het strand?? :-p

  6. Annibal Says:

    @ Erica: Ben redelijk bijgetrokken nu inderdaad :-) Wel fijn om gistermiddag nog ff bij te kunnen slapen hoor, was echt wel nodig.. En de rest van de week vroeg naar bed!! Kus!

    @ Nelis: Kan het je absoluut aanraden :-) Moke is één van de Essent-award winnaars, erg Nederlands dus.. Maar volgens meerdere recensies inderdaad wel de beste britpop-band die dit jaar op LL te vinden was ;) Knuff!

    @ Nien: Klopt inderdaad, elk jaar is dat weer je ogen uitkijken, ookal recyclen ze wel veel zooi :) Die handen staan dit jaar ook voor het eerst in het water hoor (2001! Dat was mijn 1e keer LL! Was jij toen al vaak geweest?) Oh, en thnx, die had ik maar weer eens opgegraven omdat ik mijn knalrose cowboyhoed ff een beetje zat was. Leuk om te horen!

    Lijkt me een TOP-deal :-) Bij deze *shakes on it* :-) Haha, ik ben ook zo iemand die pas denkt nadat het al gedaan is en tot nu toe kan ik niet zeggen dat er veel is waar ik spijt van heb.. Werkt dus best prima! Oeh!! Ergens half september misschien? Afhankelijk van jullie agenda? Dikke kus terug lieverd!

    @ Vedat: Dát is het zeker :) Wel een heel leuk leven, maar 3 dagen is wel genoeg voor een jaartje.. Was inderdaad nóg eens extra stoer, ik was er erg van onder de indruk. Haha, klopt inderdaad :-)
    @ Eve & Remy: Ik had al gelezen dat jullie do’s & dont’s er flink anders uit zouden zien als de mijne ;-) Ik ben altijd van de pints Ben & Jerry’s en in het kader van de budget-lowlands die we dit keer hadden was het niet al te handig elke dag zoiets te doen. Was juist wel erg blij met ons fototoestel, maar ik heb makkelijk lullen: wij hebben nog twéé andere camera’s liggen.. Kaplaarzijn zijn inderdaad een voordelige keus wanneer je ze uitsluitend voor Lowlands aanschaft. Ik heb echter íedereen die op kaplaarzen liep horen klagen (variërend van een béétje klagerig tot serieus zwaar ontvelde voeten incluis nauwelijks nog kunnen lopen) en toen was ik érg blij dat ik gewoon lekker op mijn kisten rond kon baggeren! Vind kisten trouwens óók heel schattig staan onder een rokje :-) Van veel dingen een beetje eten gaat bij mij nooit zo goed, en idd.. Er wordt afschuwelijk geschranst (zou in elk geval très cool zijn wanneer mensen niet overal de botten van hun kip en spare-ribs zouden neerkletteren, daar werd zelfs ík onpasselijk van..)

    Overigens lijkt een goedmaker voor het mislopen op het strand me een héle goeie.. En dan doe ik mijn kisten (zo mogelijk met bloemetjesrokje) aan! Noem de dag? Wellicht een double-date met Nien en Marnix ergens zo half september? Dikke Kus!

  7. Eve Says:

    Doe maar eind. Onze halfseptember zit al vol met zeilweekendjes voor mannen (dat betekent dat ik het thuiskometen verzorg) en feesten. 22-23 kan overdag, 29 kan de hele dag. Leuk! Kaplaarzen en (bloemen)rokje.

    Ik denk trouwens dat al die andere mensen een beetje tere voetjes hebben, niet zo veel gewend zijn, want wij hadden allebei nergens last van. Ik had een beetje opgezwolle voeten, maar dat heb ik altijd als ik veel sta/loop (wie niet?). Stelletje mietjes ;-)

Leave a Reply

?>