Lieve Mama, Papa, Wim, Arie, Anneke, Suus, Erica, Nelis, Sjoerd, Bijzonder, Martine, Kelly, Vedat, Gieling, Eve, Remy, Marieke, Ralph, Karen, Iraas, Sabine, Emile, Eefke, Lynn, Alan, Astrid, Nienke, Mémé, Ria, Chris, Manuela, Kees, Margo, Marcel, Bart, Fred, Patricia, Alice, Kirsten, Dennis, Tommie, Wieneke en natuurlijk Paul,
Héél erg dank jullie wel voor al die bijzonder lieve, fijne en leuke felicitaties, die mij gisteren per weblog, voicemail, hyves, e-mail, post, sms, telefoon en in-het-echt toestroomden: ze zijn allemaal zéér gewardeerd en hebben mij allen tesamen een hele mooie en bijzondere dag bezorgd. Deze felicitaties, tesamen met het ophalen van mijn jurk (is perfect vermaakt :-D), het bijwonen van een geweldige theatervoorstelling (hoera voor Iraas), een SUPERgeweldig nieuwtje over onze bruiloft per sms (er komen een paar surprise-guests meefeesten!), een lieve verassing van mijn lief (DVD-box van Mr. Bean), een toevallig op mijn verjaardag uitgevoerd werk waar ik al heel lang op wachtte (de klimop die hier aan de muur zat en mij al tijden een doorn in het oog was, lag toen ik thuiskwam ineens op de grond), een diner bij McDonalds (yum) en natuurlijk die bak Ben & Jerry's (yum²), hebben ervoor gezorgd dat de grijns die ik de hele dag op mijn gezicht had er zelfs toen ik naar bed ging niet af te bikken was.
Vandaag voel ik me weer even wat minder; ik ben zojuist een uurtje eerder weggegaan van mijn werk omdat ik me toch niet lekker meer voelde, maar mijn verjaardag was gewoonweg briljant. Jullie zijn lief!!
28. Yup. Ondanks het feit dat ik de 30 nu toch wel angstvallig snel zie naderen, tóch wel een mooie leeftijd. De felicitaties stromen op dit vroege moment van de dag al binnen en ik voel me ook qua gezondheid weer een stuk beter. Erg fijn, want als dit de rest van de dag zo blijft kunnen we vanavond tóch gewoon naar het theater om mijn verjaardag te vieren. Zodadelijk ga ik me maar eens buiten wagen (ik móet vandaag mijn paspoort aan gaan vragen, want het oude is verlopen en dat vakantie't niet zo heel lekker) en daarna zie ik wel hoe het gaat. Hoe dan ook, die bak Ben & Jerry's ijs in de vriezer is vandaag VAN MIJ! (*insert evil laughter here*) 
Koortsige dromen. Woelen. Zweten. Neusspray* en andere medicijnen. Slapen. Bakken vol vitaminepillen. Af en toe wakker schrikken tijdens het opzuigen van een keelpastille. Tegen heug en meug een boterham eten. Keelpijn. Hoesten. Meer slapen en nog meer slapen. Traanogen en snotneus. Oorpijn.
"Misschien moet ik maar eens een abonnement bij u nemen" zei ik vanmiddag tegen de huisarts. Nouja, éigenlijk zei ik "Bizzien boed ik maah eenz een abobbebend bij u beben", maar dat kleine verschil mag geen naam hebben. Zo ga je nooit naar de huisarts, zo zit je er keer op keer. "Wat kan ik voor je doen vandaag?" vroeg hij. Ik vertelde heb van mijn zéér vervelend gezwollen en bovendien erg pijnlijke verhemelte, snotterde in de tussentijd een zakdoekje vol en keek hem koortsig aan. De ruis in mijn hoofd was alleen nog maar erger geworden in het half uur dat ik in zijn wachtkamer had doorgebracht en ik kon nauwelijks nog rechtop blijven zitten. Hij scheen met een lampje in mijn keel, stak een spateltje in mijn mond en knikte bijna per direct dat hij al klaar was. Nog even de klieren in mijn hals voelen en hij was eruit. "Ontstoken." Zei hij kort. Even later stond ik in de apotheek om de medicijnen op te halen die zowel het virus dat ik onder de leden heb als de keelontsteking die mij dwars zit onder bedwang moeten gaan krijgen; het bonusgetal was de neusspray die de arts me erbij voor had geschreven. Voor de nachtrust. Voorlopig uitzieken, dus. Ik snap nu wel ineens, waarom ik me sinds afgelopen donderdag al zo raar voel. Een gemeen griepje heeft zich in mijn keel gevestigd en maakt er nu een feestje van. 
En dan, aan het eind van een weekend vol kraambezoekjes (één nieuwe baby, één nieuwe puppy) en Parkpop in de regen voel ik 'm opkomen: die mega-verkoudheid die me al een week lang plaagt zonder daadwerkelijk dóór te breken. Nu snap ik in één klap waarom ik al 4 dagen niets meer proef, al een week lang word geteisterd door hoofdpijntjes e.d. en me vandeweek zo slecht kon concentreren op mijn werk.
Dat ik soms iets té makkelijk omga met dingen sinds ik zo ongeveer alle info en koopwaar binnen het bereik van een toetsenbord heb, daar kwam ik vandaag even achter. Achteraf gezien is het niets dat niet goed is gekomen, alleen had ik de stress die het opleverde er vantevoren gewoon niet bij bedacht. 
Ik heb zojuist meegedaan aan mijn aller-eerste echte foto-wedstrijd. Ik acht de kans dat ik zal winnen bijzonder klein, maar wellicht zit er een klein kansje op een korte expo in, daar er niet zo veel inzendingen zijn (het is dan ook een zéér lokale wedstrijd* ;-)). Ook Wim en een Flickr-kennis van ons doen eraan mee, dus ik hou in elk geval mijn vingers gekruist dat op z'n minst één van ons drieën bij de 8 foto's zit die zullen worden tentoongesteld. 
Mijn laatste volledige werkweek. Volgende week ben ik op donderdag vrij omdat ik dan jarig ben, de week erna heb ik ADV op vrijdag. Daarna heb ik 3 weken vakantie en als ik terugkom gaat mijn 32-urige werkweek in! 