Conform het spreekwoord heb ik dus eigenlijk mijn halve weekend er al op zitten. Begonnen alle weekenden maar zo goed: ookal was ik gisteravond doodop (ik slaap nog steeds niet in de middag! Trots!), ik had teveel zin in mijn afspraak met vriendin Maaike om me tegen te laten houden door een paar lodderige ogen. Bovendien hadden we een vroege tijd geprikt en sms-te Maaike me dat haar vriend Mark ook nog even mee zou komen, dus met een goed gemoed toog ik richting de September, alwaar wij elkaar zouden treffen. En dat was gezellig! Ik heb het bijzonder naar mijn zin gehad (al viel elk wijntje dat wellicht iets té soepel naar binnen gleed uiteindelijk toch wel enigzins zwaar) en we hebben veel gelachen. Bovendien hervond ik de September weer als ideale kroeg: gewèldige rook-afzuiging waardoor ik nauwelijks last van keel en ogen kreeg, niet al te druk, wèl heel gezellig… Ik denk dat ik hier maar eens vaker een wijntje ga drinken. Omdat we ook weer bijtijds naar huis gingen lag ik ook al op een redelijk vermoeidheids-vriendelijk tijdstip in bed en jéétje wat heb ik geslapen zeg. Na dik acht uur als een blok beton in dromenland te hebben doorgebracht werd ik fris wakker met een aardig uitgerust gevoel.
Het was echter nog véél te gezellig in bed: omdat Paul er niet is (lullig maar waar) waren alledrie de katten gezellig bij me komen liggen en ik had dan ook absoluut geen zin om eruit te gaan. Een Nintendo naast het bed schept gelukkig altijd weer voldoende vermaak om me nog minstens anderhalf uur zoet te houden en toen ik na een uurtje van spelletje wilde wisselen ging de benedenbel. Ik had geen idéé wie het wezen kon, maar de katten rennen altijd als debielen naar de deur toe als de bel gaat (visite is leuk!), dus echt veel moeite om ervoor op te staan had ik niet meer. Het bleek de post, met een pakketje. "Hum", dacht ik. "Volgens mij kan dat maar één ding zijn.."
De postbode bleek een vriend van mijn broertje te zijn die zich erover verbaasde dat Loki, direct na zijn ontsnapping het portiek op, blij aan onze sprieten-plant die op portiek staat begon te vreten. "Hij eet gras!" riep Bas verbaasd en tilde Loki voorzichtig voor me uit het struikgewas terwijl ik zijn klembordje van een hantekening voorzag. "Ahja, hij eet álles, je zou er gek van worden" mopperde ik, gaf het klembordje terug, nam het pakje en de kater aan (waarbij die laatste overigens als een handdoekje over Bas' arm hing, een briljant gezicht) en wenste hem een fijn weekend. Binnengekomen bleek het pakje inderdaad de inhoud te hebben die ik verwacht had: mijn gerepareerde MP3-speler! Ik was blij en verbaasd tegelijk, dat 'ie al zo snel klaar was; het feit dat 'ie me ook nog eens werd gebracht door een bekende maakte het helemáál leuk. Tegen al mijn verwachtingen in staat zelfs alle muziek er nog op, dus dat is dubbele jolijt! Strakjes ga ik dus maar even winkelen, want ik heb een nieuwe sportbroek nodig.. And I feel lucky today 
Het einde van de week nadert,