Vanavond een gezellige avond bij mijn vriendinnetje Eefke doorgebracht. Eefke kon wel een beetje hulp gebruiken: zij kreeg vorige week van de anti-kraakstichting te horen dat zij binnen 2 weken haar huis uit moet zijn, omdat de sloopvergunning rond is. Dat betekent dus 'als een idioot inpakken en verhuizen!' en met dat eerste heb ik haar vanavond even een handje geholpen. Dozen inpakken en kleding uitzoeken bleken prima bezigheden om tussen het bijkletsen door te doen en zaterdag ga ik ook helpen, maar dan met de verhuizing (Paul ook trouwens). Ookal kan ik op het moment niet alles met mijn rug, een beetje morele steun en het uit elkaar halen van de laatste dingen moet te doen zijn. Bovendien: verhuizingen zijn eigenlijk vooral altijd heel gezellig; met een willekeurige verzameling vrienden en kennissen een beetje rondbaggeren met de spullen van een ander (of, bij gelegenheid, spullen van jezélf, maar dat is dan een aanzienlijk stressvoller situatie) is altijd leuk 
Fijn. Leuk. Gezellig. Bijzonder. Dat zijn de woorden die door mijn hoofd dwarrelen wanneer ik terugdenk aan de afgelopen twee dagen. We hebben geweldige dingen gezien en gedaan, zijn even helemaal uit onze dagelijkse realiteit gestapt. Gewandeld langs de Amsterdamse grachten, genoten van de sfeer die altijd in de binnenstad van Rotterdam hangt wanneer het filmfestival weer bezig is, film en theater van de bovenste plank gezien. In Amsterdam waren we zo vroeg aanwezig dat we nog ruim de tijd hadden om ons nog een uurtje of anderhalf te vermaken in het centrum en vervolgens vanaf het station naar het theater te lopen. Geweldig om nu eens geen haast te hebben (al is het frappant te merken hoe zeer zoiets ingesleten raakt in je gewoonten) en op ons gemakje Amsterdam door te slenteren. Tijdens dit slenteren kwamen we een DVD-zaakje tegen dat zich meteen een weg wist te banen naar een postitie in ons 'aan-te-raden-winkeltjes-in-Amsterdam'-lijstje: DVD Valley. Het was hier een ware oase voor de fan van nèt-even-anders-dan-anders-films: veel internationale cinema (tot en met een compleet rek met scandinavische films aan toe! Hoera!), Art House, boxen met bijna-vergeten tv-series en allerhande curiosa (ik noem een DVD-box van het NOS Journaal).
Temidden van al dit geweld voor onze portemonnee (we hielden ons in) verscheen er plots een aureool boven een bepaalde DVD en kon ik toch écht niet meer om een aankoop heen: ik zag een 2-disc editie van Ichi the Killer staan. Een ultiem bizarre film van japanse makelij waar ik al tijden naar op zoek was. Althans, naar de ongecensureerde versie dan, want een DVD waarop een gecensureerde versie van deze film staat opgeslagen is al een jaar of twee in mijn bezit. Navraag bij de balie leerde me dat mijn vermoeden inderdaad juist was: dit was de zo fel door mij begeerde ongecensureerde versie van dit uiterst bloederige (doch, indien je over een sterke maag beschikt*, uiterst vermakelijke en humoristische) meesterwerkje. Gratis, bij aankoop van een redelijk interessant uitziend film-blad. Needless to say dat ik vervolgens blij zwaaiend met mijn DVD Valley-tasje onze twintig minuten durende wandeling richting het theater, waar the Blue Man Group zijn kunstje zou gaan vertonen, ondernam.
En het werd nóg beter: de geniale Blue Man Group zorgde voor vertier van geweldige proporties; humor, muziek en allerhande absurditeiten wisselden elkaar af in een tot in elk detail kloppende show. En als ik zeg elk detail, dan bedoel ik ook écht elk detail: het volledige theater ádemde blauwe mannen. Na de show bezochten wij nog even het toilet en daar bleek er kabbelend een overduidelijk Blue Man-muziekje op te staan in de toiletruimtes (dit was te horen aan de typische tonen die hun van rioolbuizen gemaakte instrumenten voortbrengen). En als je dan vervolgens wat beter luisterde naar wat er op dit muziekje gezongen werd (jawel, er werd gezongen!).. Bleek de volledige tekst van het liedje te bestaan uit een herhaald "tooooooilet! tooooooilet!". Het muziekje bleek overigens nog ge-loopt te zijn ook, want toen we terugdachten stond ditzelfde muziekje óók al aan toen we voor de show het toilet bezochten. Briljant!! (Bijkomstigheid: nu wil Paul dit muziekje ook bij óns op het toilet :-P)
Gisteravond was het vervolgens tijd om naar Rotterdam af te reizen om daar de sfeer op te snuiven die een gezamenlijke voorliefde voor independent films teweeg brengt en daarbij vooral ook te genieten van een geweldige anime. De film was érg goed; we waren blij dat we deze film hadden uitgezocht om ons IFFR 2007 te representeren. Op weg terug naar huis stopten wij nog even bij de Sowieso** om onze vriend Job te begroeten.. Om vervolgens, wegens verregaande gezelligheid, pas om half vier definitief richting huis te rollen. Vandaag was het tijd voor boodschapjes en een diner bij mijn ouders en broertje, hetgeen gezellig was als altijd en waardoor ik nu, al deze heerlijkheden opsommend, breeduit glimlachend achter mijn pc zit. Zodadelijk gaan we nog even een filmpje in de DVD-speler raggen (tja, we kúnnen het niet laten…) en deze prettige tendens vooral nog even vasthouden 
*: Géén grapje.
**: Het café waar zowel ik, Job als Paul achter de bar hebben gestaan.
Even in het kort:
- The Blue Man Group was geweldig,
- Ik heb en passant nog een DVD gevonden waar ik al heel lang naar op zoek was,
- De fysio heeft me vanmiddag weer flink 'losgemaakt' (understatement-alert!),
- Martine is eindelijk mama geworden! Haar dochter heet Eva en ik ben blij voor haar, Steven en Jesse!,
- Ik moet nu rennen, anders sta ik te laat bij het station. Morgen volgt een uitgebreider verslag. Ciao!