Het roer om
Gisteren had ik de tweede les van mijn 'Basis Fysiek'-cursus. Het was een pittige les: ik werd flínk geconfronteerd met de manier waarop ik met o.a. stress en stressvolle situaties omga en om eerlijk te zijn was dit behoorlijk confronterend. Ik realiseer me nu nog véél meer als voorheen, dat ik dingen anders moet gaan doen; het roer moet écht volledig om.
Ik heb onder andere geleerd over coping-stijlen (dat zijn eigenlijk de manieren waarop je met moeilijke situaties omgaat) en dit was een ware eye-opener. Met name de gevolgen van het toepassen van míjn meest voorkomende coping-stijlen* deden diverse kwartjes in één keer vallen en dat was best heftig. Niet alleen wanneer ik dit op mijn werk betrek, ook in de privé-sfeer kan ik veel winnen door mijn gedrag aan te passen. Dit klinkt uiteraard makkelijker dan het is en dat realiseer ik me terderge, maar ik heb ook geleerd dat het absoluut niet onmogelijk is. Het zal me alleen moeite kosten.
Maar is die moeite het waard? Een driewerf 'JA!' natuurlijk! Ik heb mezelf immers beloofd hier beter van te worden en uit de situatie waarin ik mij nu bevind valt duidelijk af te lezen dat mijn óude gedragspatronen in elk geval níet de winst opleveren die ze beogen. Dus ookal is het moeilijk, ik ga ervoor. Ik wil beter worden en dat ga ik dóen ook. IK. Niemand anders.
Vanavond ben ik alvast begonnen door schoon schip te maken met iets waarvan ik zelf nauwelijks nog wist dat het me stoorde, hetgeen een týpisch voorbeeld is van één van de meer in mij aanwezige coping-stijlen…
*: Er zijn zeven coping-stijlen waar iedereen in zekere mate over beschikt; het is echter normaal dat bij iedereen één of twee stijlen de overhand hebben. De bestaande stijlen zijn Actief aanpakken (de zaak van alle kanten bekijken en doelgericht/met vertrouwen oplossen), Palliatieve reactie (afleiding zoeken), Vermijden (spreekt voor zich; de situatie uit de weg gaan dus), Sociale steun zoeken (het zoeken van troost, hulp en begrip bij anderen), Passief reactiepatroon (het probleem niet van zich af kunnen zetten, doch niet in staat zijn er iets aan te doen), expressie van emoties (spanningen afreageren, emoties laten blijken aan betrokkenen), Geruststellende/troostende gedachten (zichzelf moed inspreken, bijv. "na regen komt zonneschijn" of "er zijn anderen die het moeilijker hebben").
January 30th, 2007 at 23:16
Ik hoop dat je er wat mee kunt
Het grootste voordeel bij jou is denk ik dat je al besloten hebt dat je dit gaat overwinnen. En in mijn ogen, tenminste wat ik bij meerderen heb gezien, is die instelling al 80% van het werk…
Mensen met ‘grote’ problemen die binnen een maand of 2 maanden zich in een opwaartse cirkel zien bewegen… eigenlijk een cirkel die zichzelf alleen maar omhoog werkt.
Terwijl mensen met ‘kleine’ problemen het zelf niet in willen zien en mij maar een dikke zeur vinden en vreselijk irritant omdat ik maar blijf vragen over dingen waar ze eigenlijk voor weg willen lopen… terwijl juist dat weer leidt tot een vicieuze cirkel waardoor ze zich in verloop van tijd alleen maar ellendiger gaan voelen…
Ik hoop dat je je snel beter gaat voelen, maar wanneer je eenmaal in een opgaande virkel zit geloof ik er gewoon in dat je door die nieuwe instelling ook snel uit het dal bent en stijgt naar ongekende hoogte
Ik weet niet zo goed hoe jij met dingen omgaat om daar iets nuttigs over te zeggen ;-))
(niet dat jij overeen komt met die persoon die ik beschreef bij de vicieuze cirkel, maar het was wel net een voorbeeld van iemand die ik ken
January 31st, 2007 at 09:31
Oei, oei, Annibal, doorgaan met jouw huidige manier van leven en daarbij veranderingen in datzelfde leven doorvoeren, is zeker niet makkelijk. Stel de trouwdatum voorlopig maar even uit.
January 31st, 2007 at 11:43
Heftig hoor zo’n cursus, maar denk dat je er hoop van kunt leren..
Ben het helemaal met Sjoerd eens (Het grootste voordeel…..80% van het werk)!
Het komt helemaal goed met jou..
Zet ‘m op!
Kus!
January 31st, 2007 at 18:07
Goh, wat goed hee!
You go Woman!!
January 31st, 2007 at 19:11
goedzo meis, een keer in de zoveel tijd schoonschip maken is niet verkeerd.
kus!
January 31st, 2007 at 22:03
@ Sjoerd:
Dank je wel lieverd, en ik denk wel dat je gelijk hebt. Ik heb er ook heel bewust voor gekozen niet bij de pakken neer te gaan zitten, want dat wil ik gewoon niet. Jammer is dat soms he? Dat je dan ziet dat mensen het zichzelf zo moeilijk maken.. Ik hoop óók dat ik hieruit ga komen.. En ik heb er alle vertrouwen in 
Kus!
@ Vedat: Niet makkelijk, nee. Maar zo door blijven gaan is sowieso al een doodlopende straat gebleken, dus ik heb weinig keuze: ik kan me ertegen verzetten en mezelf nog verder in de nesten werken of ik ga bij mezelf te rade wat ik beter kan doen. Eén voordeel heb ik: in mijn omgeving wordt ik érg gesteund en dat is denk ik ook, wat mij nog enigzins overeind heeft gehouden de afgelopen tijd.
@ Erica: Klopt, het is heftig, maar wel voor een goed doel, zeg maar. Ik ben blij dat ik ‘m heb, de ogen zijn me er nu al zó van opengegaan.. Denk het ook, en dank je wel
Kus!
@ Mieke: Wii!! (Nieuwe uitroep van blijdschap, nu de bijbehorende spelcomputer nog ;-))
@ Nelis: Dat denk ik eerlijkgezegd ook. Ik sta nu op een punt in mijn leven waar ik op mijn gemak kan kijken welke oude patronen ik bij me wil houden, en welke ik zonder kan.. Available soon: New and improved ME!
Kus terug 
January 31st, 2007 at 22:08
Zeker heftig. zit me nu af te vragen zou ik het nu kunnen/willen. Moet eerlijk zeggen, nee, geen energie meer.