RSS
FlickrDe Makro
29 Jan 2007 7 Comments
in default
Tijdens mijn werkplek-onderzoek, nu iets meer dan 2 maanden terug, kwam onder andere naar voren dat het voor mij heel goed zou zijn wanneer ik de beschikking had over een stoel, waarvan de armleuningen zowel in hoogte als in breedte verstelbaar zouden zijn. In eerste instantie kon daar natuurlijk even niet zo veel mee: ik kwam immers thuis te zitten en het was uiteraard niet echt handig voor mijn baas om een andere stoel voor mij aan te schaffen zonder dat ik zelf kon proberen of het wat was. Nu ik echter ben begonnen is het rapport van het werkplek-onderzoek ook weer ter hand genomen: er wordt gekeken naar een headset voor mij (omdat ik heel veel bel en tijdens de gesprekken ook veel dingen op moet zoeken e.d. is een telefoontoestel met een gewone hoorn niet echt geweldig) en ook was er een Makro-folder binnengekomen waarin een stoel stond waarvan inderdaad de armleuningen ook in de breedte verstelbaar zijn.
Verplicht even een bezoekje aan de Makro dus. Samen met mijn moeder toog ik, gewapend met pas en folder, naar Wateringen om de bewuste bureaustoel aan een nader onderzoek te onderwerpen. Helaas: dit nadere onderzoek betekende ook meteen een rode sticker voor de stoel en hij mocht dan ook niet mee naar het volgende huis. De breedte was goed in te stellen, maar de instelbaarheid van de hoogte liet nogal wat te wensen over. Lang treurden wij echter niet: wij wierpen ons stellig op het beantwoorden van de vraag 'hoeveel lol kun je hebben van één Makro-pas?'. Het antwoord: 'veel.' De snoepjes-sectie werd het zwaarst geplunderd en toen we eenmaal bij de zuivel waren aangeland werd er maar even een korte pauze ingelast ('tóch maar even een karretje halen'). Voldaan schuifelden wij enige tijd later het gebouw weer uit: onze snoepjes-schaal op tafel is weer goed gevuld, ik heb mijn moeder na thuiskomst nog een demonstratie slagroomkloppen met een professionele mixer* kunnen geven en ik heb voorlopig voldoende wattenschijfjes om de eerstkomende 247 jaar de make-up van mijn gezicht te kunnen bikken…
*: Voor mijn met-sneltrein-vaart uit de hand lopende hobby 'taarten bakken en decoreren' heb ik onlangs, na hard sparen, toch écht maar eens een professionele mixer aangeschaft. Mijn arme Philips-handmixertje begon nu toch wel érg vreemde geluiden te maken tijdens het mixen van mijn taart-deegjes, om van de zich ín het apparaat ontwikkelende hitte (dat was geen warmte meer te noemen) nog maar te zwijgen. Mijn nieuwe, überhippe en prachtig vormgegeven machine kan echt álles dat ik zou willen en méér: ik kan er zelfs slagroom á la de ijscoman mee kloppen (en dat moest mijn moeder uiteraard éven aanschouwen). Hoera voor mijn nieuwe, knalrose Kenwood Patissier dus!
7 Comments (+add yours?)
Leave a Reply
Jan 29, 2007 @ 22:46:00
Was weer als van ouds gezellie vanmiddag.
De slagrom was heerlijk en de “mixer” mooi van kleur enzo.
Daar zou je haast ook z’n apparaat kopen, alleen jammer dat ik er niet zo veel werk voor heb. Maar voor al dat taarten bakken is hij perfect.
Veel liefs,mamsl-)
Jan 30, 2007 @ 01:15:00
Aan de ene kant jammer, Annibal, dat je niet geslaagd bent. Voor die stoel dan, maar ik zou zeggen, ga er eens lekker bij zitten en geniet van al het andere.
Jan 30, 2007 @ 10:27:00
Gaaf ding, die mixer! Maak je nu nog meer taarten als voorheen?
Jan 30, 2007 @ 17:11:00
zit al een uur te praktiseren wat je allemaal met wattenstaafjes kunt doen…
Jan 30, 2007 @ 17:13:00
schijfjes…
Jan 30, 2007 @ 19:01:00
De Makro is leuk
Ik ga er graag heen te kijken voor leuke dingen
Succes met het vinden van een stoel!
x
Jan 30, 2007 @ 22:40:00
@ Mama: Was z