And the verdict is…

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (10)

Guilty! Nouja, niet ik, maar mijn ogen dan. Beu als ik het binnen zitten sowieso al was, hadden we bovendien een belangrijke missie en togen wij in alle vroegte dus voorzichtig (voorzien van voldoende pakjes zakdoeken, keelpastilles en met onze sjaals en handschoenen in de aanslag) richting de opticiën om eens te kijken of we een geschikt montuur voor mijn lief zouden kunnen vinden. En dat lukte verbazingwekkend goed: het tweede montuur dat uit het rek kwam is uiteindelijk De Bril geworden. Uiteraard is er nog wel een hoop meer gepast, opgezet en in overweging genomen, maar uiteindelijk ontkwam Paul niet aan het mooie Oakley-montuur (overigens al jaren mijn favoriete zonnebrillenmerk) en togen hij en zijn opticiën naar achteren voor de uitgebreide oogmeting. De tweede aanwezige opticiën, die even niets om handen had, vroeg mij voorzichtig of hij toevallig óók nog iets voor mij kon betekenen, of dat ik gewoon even op Paul wilde wachten. Vertwijfeld keek ik hem aan. De afgelopen twee maanden had ik namelijk het gevoel, dat ik ook mét mijn bril niet meer zo goed kon zien als voorheen. Tot nu toe had ik die gedachte altijd met een dringende ontkenning weer weggeduwd (immers, als mijn ogen nu slechter zijn als toen ik mijn vorige (tevens: aller-eerste) bril kocht betekent dat, dat het échte brildragen toch wel akelig dichtbij komt; nú draag ik mijn bril alleen wanneer het écht nodig is: als ik auto rij in het donker, wanneer ik een film kijk of als ik lang achter de pc zit…). Tóch maar even vragen? Toch maar..

Een simpele oogmeting verder rolde er een bonnetje uit het apparaat en liep 'mijn' brillenboer met me naar zijn computer om op te zoeken welke sterkte mijn vorige bril had gehad. "Hey, wat grappig" zei hij "Het is precíes twee jaar geleden dat je je vorige bril hier kocht!" en vervolgens meldde hij me dat mijn vermoedens inderdaad juist waren geweest: elk oog is 0,5 slechter geworden. Balen. Wilde ik meteen een uitgebreide oogmeting doen om het allemaal precíes te bekijken, of moest ik er nog even over nadenken? Nou, doet u de derde optie maar: even de tijd nemen om mezelf over mijn ontkenningsfase heen te zetten. Bovendien: twee brillen in één keer aanschaffen wordt toch wel een aardige aanslag op ons budget.

In gedachten verzonken begon ik links en rechts wat monturen uit de rekjes te plukken en op te zetten. Ik moet er tóch aan geloven, waarom zou ik dan niet éven kijken… En ja hoor, de derde bril was raak: ik stond ermee voor de spiegel en was meteen verliefd. Ineens was het een stuk minder erg, die oogmeting: het was immers een goed excuus om deze überstoere bril aan te kunnen schaffen. Paul was ondertussen ook klaar en blij toonde ik hem en 'zijn' opticiën* mijn Grote Vondst: beiden vonden ze 'm geweldig. In overleg werd Paul's bril besteld en die van mij opzij gelegd zodat ik de mijne op een later tijdstip kan bestellen. Handig, want op deze manier hoeven we niet in één keer een loeier van een bedrag af te tikken bij ons volgende bezoek. Blij liepen we samen de deur uit en sindsdien kan ik alleen nog maar denken aan die bril, die daar op mij ligt te wachten. Ik wil 'm hebben!

*: Zij had mij twee jaar geleden met mijn eerste bril geholpen en dat wíst ze zelfs nog! Wat een persoonlijke service!

************

En daar vergeet ik bijna nog wat: zoals ik al eerder schreef, ben ik ge-tagged door Erica, en na nader onderzoek is gebleken dat het hier het verzoek betreft om vijf dingen te vertellen, die jullie nog niet van mij weten (mijn vergeetachtigheid: een wèl zeer bekend fenomeen). Deze opdracht doet mij heel erg denken aan de tag, die ik ooit van Vedat kreeg, waarbij ik vijf van mijn vreemde eigenschappen bij elkaar moest zien te loggen. Evengoed zal ik Erica's vraag beantwoorden, hetzij met moeite, omdat ik eigenlijk bij God niet kan bedenken wat ik hierop zou kunnen antwoorden (en hoe ik mijn antwoord dan ook nog een beetje interessant zou kunnen maken ;-)).

Ah well, here goes: het eerste dat jullie (waarschijnlijk) nog niet van mij wisten staat hier al boven: ik draag, sinds exact twee jaar, een bril. Tot nu toe dus nog niet zo vaak, maar ik heb zo'n gevoel dat mijn volgende bril een stúk vaker op mijn neus te vinden zal zijn als de vorige, sinds mijn ogen dus achteruit zijn gegaan. Iets dat óók achteruit is gegaan, is mijn vermogen om mezelf in te kunnen houden als zich een leuke aanbieding voordoet. Een paar jaar terug had ik het financiëel niet zo goed en kon ik dat soort dingen héél makkelijk uit mijn hoofd zetten, nu ik het goed heb samen met mijn lief is de verleiding vaak excruciatingly groot om die leuke film, dat geweldige boek of die fijne CD 'even mee te nemen', want 'hij kost tóch maar een tientje'. Slecht voor mijn bank-boekje, kan ik jullie vertellen. Iets anders waar ik niet vaak over uitweid is mijn lidmaatschap van de AC (= Anonieme Chocoholics). There, I've said it. Ik ben uit de kast. Wat een bevrijding :-.

Three down, two to go. What's more? Ohja, iets dat ook vrij flink in mij aanwezig is: ik ben beter in engels dan in nederlands. Vaak weet ik een woord alleen in het engels en is het nederlandse woord mij ontschoten, ook gebeurt het regelmatig dat ik per ongeluk engels ga praten. Daarbij: ook boeken (behalve die van nederlandse schrijvers) lees ik het liefst in het engels. Of deze niet beter in het vreemde eigenschappen-logje had gepast weet ik niet, maarja. Over het laatste twijfel ik eigenlijk een beetje of ik dat wel op mijn weblog wil schrijven, maar verder kan ik écht niets verzinnen, dus op hoop van zegen: ik voel soms dingen. Dat kunnen verschillende dingen zijn en ik weet eigenlijk niet hoe ik dat moet omschrijven. Spoken? Geesten? Entiteiten? En energieën voel ik ook, van andere mensen, huizen en plaatsen, maar hoe ik dát uit moet leggen weet ik al helemáál niet. Dat voelen van mij, dat resulteert eigenlijk vooral in een steeds groter wordend gevecht met mezelf: geloof ik er eigenlijk zelf wel in? Beeld ik het me niet in? En als dat niet het geval is: wat moet ik er dan in Godsnaam mee? Een groter wordend gevecht indeed, omdat ik er naarmate ik ouder wordt steeds meer 'last' van krijg. Het heeft wat mij betreft slechts één leuk side-effect: dat ik soms ook dingen weet (maar zelfs dááraan twijfel ik nog). Zo heb ik nog nooit het geslacht van een ongeboren baby verkeerd gehad en dat soort kleine dingen meer. HA! Dát wisten jullie niet hè?? ;-)

Nouja, tijd om iemand anders te taggen dus, want dan ben ik eindelijk van dat vervelende stokje af. En ik kies… Mieke!

10 Responses to “And the verdict is…”

  1. Sjoerd Says:

    Wel een hele toffe mooie foto maken van jullie samen met de nieuwe bril op he :D
    Leuk lijstje van je dingen :D
    Ik denk dat iedereen wel iets heeft wat ze zelf niet kunnen verklaren zoals jij als laatste ‘ding-wat-niemand-weet’ noemde… Zo heb ik met bepaalde mensen gewoon dat ik na 2/3 gesprekken gewoon precies weten hoe ze reageren en wat ze vinden terwijl die mensen van elkaar heel veel verschillen…

    Ik vind dat ook erg raar :P Maar het is wel makkelijk en och, ik gebruik het maar als handig hulpmiddel… kun je meteen de juiste vragen stellen om zo echt een gestaafd betoog te krijgen over het gevoel wat je al had :P
    Maar goed, zolang je het positief kan gebruiken moet je het ook gewoon toelaten vind ik :D

  2. Erica Says:

    O nou ben ik wel errug benieuwd naar je nieuwe montuur….
    En die van Paul natuurlijk ook! Foto??!!
    Ja sorry van die tag, moest ‘m toch aan iemand kwijt. ;-) Ik vond het ook erg moeilijk hoor. Maar ben blij dat je ‘m toch hebt gedaan….. Ik weet weer net ff wat meer over je. Leuk!!!
    Kus!

  3. nelis Says:

    jaaa foto! :)

  4. Carrie Says:

    Nooit je eigen gevoel negeren, vaak heb je het voor je zelf bij het rechte eind, Zeker als het een bril betreft.
    Jammer dat ik die tag niet nodig had om die dingen te weten van je, mams wist ze al.

    Veel liefs, Mams

  5. Marieke Says:

    Ik ben zeeeer benieuwd naar de brillen!
    Morgen heb ik mijn bril precies 2 jaar (dit montuurtje dan, ik draag al brillen sinds mijn 12e) en dus mag ik van de verzekering een nieuwe uitzoeken. Ik kijk bij iedereen z’n bril zowat van z’n neus om ideeen op te doen ;-)

  6. Vedat Says:

    Leuk, dat jullie nu samen aan de bril zijn. en wat jouw bijzondere eigenschappen betreft, wees er trots op, Annibal.

  7. Nienke Says:

    Hihi, zo ging het bij mij ook.. Ik móest aan de bril ivm het tijdelijk niet meer kunnen dragen van lenzen (pijn!), en dat werd me een stuk makkelijker gemaakt vanaf het moment dat ik dé bril tegenkwam. ;-) Super die service: dat ze ‘m voor je apart houden tot het allemaal even iets beter uitkomt…

    Ben heel benieuwd, An! We verwachten natuurlijk wel foto’s van beide brillen (gedrágen wordend, niet liggend op het nachtkastje ;-P), dan he, dat snap je zeker wel? ;-P

  8. Nienke Says:

    En dikke dikke kus voor je lieve reacties op m’n log!! Ik weet dat ik dit niet zo heel gek lang geleden al eerder riep, maar toen was ik al niet zo zeker van m’n zaak. Dit keer ben ik wél zeker van m’n zaak maar zo terughoudend als de pest. Bij vlagen. Heel fijn is, dat hij in precies dezelfde situatie zit: lánge relatie achter de rug, vaak belazerd. Hij geeft me alle tijd van de wereld maar maakt tegelijkertijd niet mis te verstaan duidelijk dat hij hoopt.. dat ik m’n rust vind. Dát zijn nog eens mannen.

  9. Annibal Says:

    @ allen: Haha, ik zal eens kijken of we een foto met beide brillen goed in beeld voor elkaar krijgen zodra we allebei onze bril in bezit hebben. Moeten jullie wèl nog even geduld hebben hoor, want die van mij gaat vandeweek pas in bestelling!

    @ Erica: Hey, geeft niets hoor, echt niet! Maar hij leek zo veel op die vorige dat ik er extra moeite mee had, zeg maar :) Maar och, ‘t is goedgekomen, nietwaar? ;) Kus!

    @ Nien: Fijn idd he? Dat is waarom we eigenlijk altijd weer daro terecht komen :) En dikke kus terug, ik weet precies waar die terughoudendheid vandaan komt, maar als het klopt komt het heus goed hoor! En dát is idd een man naar mijn hart! Wordt er meteen nieuwsgierig van hoor, pas maar op ;)

  10. Mieke Says:

    Ik ben echt heel erg benieuwd naar je toekomstige bril!!

    Enne, dat jij dat allemaal voelt, waarom zou je je dat inbeelden?
    Daar moeten we het nog maar eens over hebben.. :-)

Leave a Reply

?>