Zustertje spelen

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (7)

Als er goden met een hang naar leedvermaak bestonden, die bepaalden wat er allemaal gebeurt met mensen, waren ze hier op dit moment driftig aan het werk geweest. "Goh," zouden ze tegen elkaar gezegd hebben "wat is nou écht een héél rottig moment om Paul nu eindelijk eens lekker ziek te laten worden?"
"Nou," zo stel ik me het antwoord voor "ik denk dat het beste moment is, wanneer hij een volle werkweek voor de boeg heeft, kan 'ie zich lekker op 3 plaatsen ziekmelden, haha!"
"Ja, goed idee! Oh, en weet je wanneer het nóg beter tot z'n recht zou komen? Wanneer we dat dan vlak voor het weekend doen, voor maximaal effect." Ik zie voor me, hoe twee paar ogen richting een kalender gaan en dat er spontaan een aureool verschijnt om één bepaad weekend heen. "Ooooeeehhh, kijk eens aan…! Dát weekend heeft hij éindelijk die kappersafspraak die hij in oktober al had willen hebben.. En zijn moeder is dat weekend jarig!! Ideaal!" Een high five volgt en de nodige preparaties worden getroffen. Naarmate het betreffende weekend dichterbij komt wordt ook nog eens duidelijk dat Paul op de zaterdag van dat ene weekend is aangewezen voor het kopen van een cadeau voor zijn lieve mama. De goden (ondertussen hebben ze in mijn hoofd hoorntjes gekregen) wrijven zich in de handen, klappen de voetenleuning van hun luie stoelen uit, leunen achterover en graaien in de vooraf klaarstaande bak popcorn. "And… Action!"

Enfin, mijn lief ligt nu dus in bed te snotteren en ik probeer er zoveel mogelijk dingen in te stoppen die op een later tijdstip (bij voorkeur morgenochtend) extreem effectief blijken te zijn tegen een verkoudheid van sensationele proporties. Bouillon, thee met honing, ibuprofen (het wordt tijd dat we een grootverpakking gaan aanschaffen), echinaforce, neusdruppels en trachitol; het complete arsenaal heb ik tevoorschijn getoverd uit de diepten van ons badkamerkastje. Ik ben vastbesloten het van die plaaggoden te winnen en mijn lief weer terug te trekken naar het land van de vrolijken. En ik heb nog hoop ook, want van al deze dingen tesamen weet ik één ding: dat ze meewerken aan een goede nachtrust. En als er íets is dat écht helpt… Is het dat wel. Toch?

Wordt vervolgd…

7 Responses to “Zustertje spelen”

  1. Carrie Says:

    Jeetje………gaat lekker deze week. Nou mocht het allemaal niet gaan van het weekend daarna komen er ook nog wel dagen hoor.Laat Paul maar ff uitzieken.
    En anders wil ik ook wel de tondeuse uit de kast halen hoor……hahahaha
    Zal alleen flink korter worden als de bedoeling is ben ik bang.

    Veel liefs, mams:-(

  2. Sjoerd Says:

    oei dat klinkt allemaal erg vervelend… Meestal is het toch andersom en dus wanneer je even weer rust hebt dat je dan ziek wordt… Maar Paul heeft het zo druk dat hij niet tot rust komt? ;-)
    Wens hem maar veel beterschap en geef hem een knuffel van me :-D :-P
    Hoe is het trouwens met jou? Hoe was je laatste werkdag van de week? Of heb je besloten volgende week te beginnen met 1 uur per dag? :-)
    En slapen is inderdaad heerlijk en gezond :-D
    (K)

    Ps. Haha ja dat YMCA plaatje zag ik ook :-D Maar eerlijk gezegd had ik je al eens eerder gevraagd naar wat dat precies was :-$ Dus ik wist het eigenlijk wel… was een beetje vergeten :-$

  3. Jackie Says:

    Niet fijn dat paul ziek is (gaat het al weer wat beter met hem?) maar ik vind dat met die goden erg komisch opgeschreven.

  4. Kell Says:

    Beterschap voor Paul!
    Fijn weekend!

  5. Annibal Says:

    @ Mama: Jah, helaas, dat zul je natuurlijk altijd zien he? Haha, mjah, dat is ook wel zo.. Maar nu was het nog net even wat rustiger ivm de vakantie, dus is het best jammer voor hem. Maar het komt vást goed (ZONDER tondeuse mag ik hopen ;)). Liefs!

    @ Sjoerd: Nou, ik denk wel dat het ermee te maken heeft, afgelopen week was het zijn eerste werkweek na een weekje vrij.. Maar ik weet het niet, er heerst geloof ik ook iets op zijn werk, dus dat werkt niet mee natuurlijk :) Zal in elk geval de beterschap doorgeven aan hem :)
    Neenee, ik heb gisteren voor het eerst 1 uurtje gewerkt en dat is een stuk beter te verhapstukken, zeg maar. Het is nog wel moeilijk (ja, geloof het of niet, ik zou me bijna schamen ;)), het laatste kwartier viel me nog zwaar en mijn nek is ook nog steeds heel hard tegen aan het spartelen. Evengoed ben ik blij dat het zo is afgesproken (en mocht langzaamaan duidelijk worden dat dit ook niet werkt trek ik gewoon weer aan de bel). (K)!

    P.S.: Haha, dat geeft niet, toch? Je hebt er ook nooit wat mee te maken, dus hey :-)
    @ Jackie: Helaas gaat het nog niet echt spetterend met hem (of juist wel, maar dan letterlijk :S), maar ik heb vanavond zelfs mijn zelfgemaakte kippensoep in de strijd gegooid dus wie weet ;) Wauw, dank je wel :) Da’s leuk om te horen :)
    @ Kelly: Ga ik tegen hem zeggen, dank je wel!! Jij ook.. Pas een beetje op jezelf, ok?

  6. Vedat Says:

    Wat zie je er lief uit als verpleegster. Maar wens Paul in ieder geval beterschap, als zal dat niet goed tot hem doordringen op dit moment.

  7. Annibal Says:

    @ Vedat: Haha, wat een schatje he? Nou, met hém gaat het weet een pietsie beter.. ik, on the other hand.. :-(

Leave a Reply

?>