Auto’tje spelen

Posted By Annibal
Categoirzed Under: Uncategorized
Comments (10)

Elke keer als ik eraan denk gieren de zenuwen door mijn keel. Ik weet, dat het geen zin heeft en dat het niets aan de situatie verandert, maar zo voel ik me gewoon. De klap van de aanrijding die ik eind november had is héél hard aangekomen, doordat ik emotioneel al geen reserves meer had als gevolg van mijn burnout. Nog steeds, bijna een maand later, kan ik er niet eens aan denken zonder er naar van te worden. En erger nog: sinds de aanrijding ben ik weer bang op de fiets*.

Twee weken terug kreeg ik 'm al: de afwijzing van de verzekeraar van de tegenpartij. Ik had mijn gelijk niet wettelijk aangetoond en hierdoor had ik dus geen recht op vergoeding van mijn schade. Dit betekent echter niets, want het enige tot dan toe opgevoerde bewijs was de getuigenverklaring van mijn broertje. Dat die zou worden afgewezen had ik ook al bedacht: een partijdige getuige is op zichzelf staand niet voldoende bewijs in dit soort zaken. Gelukkig had mijn broertje, mijn held, ter plaatse foto's gemaakt van de stand van de auto's na de aanrijding. Hieruit is veel af te leiden en de foto's zijn absoluut in mijn voordeel, maar er was dus wel een flink euvel: alleen de gedáchte aan de aanrijding is al voldoende om me van streek te maken, laat staan ermee bézig zijn: foto's af laten drukken, een bijbehorende verklaring typen.. En ja, ookal wist ik wel dat uit de foto's blijkt, dat ik de waarheid spreek en de tegenpartij dus liegt, ik blééf er nerveus onder. Wat nu, als de verzekeraar van de tegenpartij een andere draai aan de foto's weet te geven, in mijn nadeel? Wat als ik mijn schade niet vergoed krijg? En belangrijker nog: wat als dat pleuriswijf** er nog mee wègkomt ook???

Vanmiddag was het dan eindelijk zover: de foto's waren afgedrukt (tesamen met überduidelijke overzichtsfoto's van het betreffende verkeersplein -lang leve Google Earth!!- waarmee mijn verhaal zelfs nog beter ondersteund wordt) en heb ik me ertoe gezet mijn verklaring op te stellen. Vanuit mijn werk gezien geen bijster spannend of moeilijk karwei en het was dan ook maar een klusje van een minuut of 10, maar God, wat viel het me zwaar. Met bibberende handen, mijn hart in mijn keel en zenuwen alsof ik een extreem belangrijk examen aan het maken was waarvoor ik niet had geleerd typte ik een verklaring die ik onder normale omstandigheden zo uit mijn mouw schud. Any day of the week. Metéén nadat ik klaar was heb ik het hele boeltje bij elkaar gepakt en ben ik naar mijn werk gereden; nu ik het eenmaal af had wilde ik het ook metéén weghebben. Oprotten met die rotzooi, het was me al veels te lang een doorn in het oog.

Eenmaal op mijn werk aangekomen liet ik alles zien: de foto's, de overzichten van het plein vanuit Google Earth, mijn verklaring… En mijn baas deed vervolgens iets dat zó verhelderend was, dat ik er nóg van sta te kijken. Hij pakte twee notitieblokjes, noemde de eerste 'Annibal' en de tweede 'tegenpartij' en ging simpelweg de beide scenario's naspelen… En nu, dankzij dit kleine spelletje van nog geen drie minuten, weet ik het zeker: ik heb gelijk en ik kan het bewijzen ook. Mijn scenario was correct na te spelen, klopte.. Maar het scenario van de tegenpartij kàn gewoonweg niet. Bestáát niet. Onmogelijk. Het staat op de foto's. Het staat in een getuigenverklaring. En dankzij Google Earth is het verhaal dat zij ophangt óók nog eens éxtra on-aannemelijk gemaakt. Of ik nu opgelucht ben? Ik weet het niet. Aan de ene kant wel. Maar ik ben nog stééds nerveus. Volgens de psychologe die mijn burnout begeleid, zal dit ook nog wel even duren. Een aanrijding krijgen wanneer je emotioneel aan de grond zit (en dan ook nog eens verrot gescholden worden door degene die zèlf schuldig is aan de aanrijding) ís gewoon echt een harde klap. Maar ik ben nu in elk geval van die ellendige papierhandel af, voor nu. Dat geeft in elk geval een béétje rust. Mijn nek staat weer strak, ik heb pijn mijn buik van de zenuwen en ik ben helemaal hyper, maar het is het allemaal waard. Alleen maar, omdat ik nu weet dat zij een brief zal krijgen waarin staat, dat ik geld heb gekregen. Van haar verzekering…

*: Doordat ik in het verleden een paar keer flink van mijn fiets en brommer af ben gereden, heb ik twee jaar lang niet durven fietsen als gevolg van paniek-aanvallen en hyper-ventillatie wanneer ik op de fiets stapte.
**: Pardon my Haags ;-)

************

Nog even snel de tussenstand voor de geïnteresseerden:

- Aantal katten dat de top van de boom bereikt heeft: 1
- Aantal katten dat tot halverwege de boom heeft weten te klimmen: 3
- Aantal katten dat op z'n gemakje gaat liggen pitten in de boom: 2
- Aantal keren versiering moeten terughangen in de boom: 9
- Aantal stuks versiering terug moeten hangen in de boom: 15
- Aantal gepikte kerstballen: 3
- Aantal pogingen tot diefstal van slingers: 11
- Aantal gesloopte slingers: 0
- Aantal geknakte takken: 4
- Aantal kapotte lampjes: 0
- Aantal keren katten weg moeten jagen bij de boom: definitief de tel kwijt
- Aantal keren kerstboom ongevallen: 0 (over de standvastigheid van dit cijfer zijn we redelijk positief, sinds de kerstboom middels visdraad aan een haak in het plafond is vastgemaakt)
- Aantal keren dat de boom een kwartslag is gedrááid: 1
- Aantal keren de boom weer rechtgezet: 1

10 Responses to “Auto’tje spelen”

  1. Erica Says:

    Ja het lijkt me ook zo moeilijk om dat uit te typen, dan beleef je alles weer zo! Zeker als je al niet zo lekker in je vel zit. (zachtgezegd) Lang leve de techniek en Google Earth! Ik weet zeker dat je nu gewoon gelijk zal krijgen! Dat dat scheldende k** wijf maar een poot uit!
    Dankjewel voor de poezen/boom tussenstand, was al erg benieuwd… Bljf die bovenste foto van je vorige log maar bekijken en aan iedereen laten zien. Zo geweldig!
    Dikke knuffel van mij, ben supertrots dat je het toch maar hebt geregeld vandaag! Kus!

  2. Erica Says:

    De eerste “dat” (in de 5e zin)moest een “Draai” zijn.. Tijd voor mn mandje volgens mij…

  3. Carrie Says:

    He he dat is geregeld ben blij voor je, kan je nu misschien tot rust komen. EN rust kan je goed gebruiken.
    Volgende week de kerstdagen met familie dat wil misschien ook wel helpen.
    Aan ons zasl het niet liggen.

    Veel liefs, mamsl-)%-)

  4. Sjoerd Says:

    Ah kijk! Zeer goed nieuws :D
    Goed dat je dat nu even er door heen hebt gedrukt! Nooit leuk om te worden herinnerd aan vervelende situaties, helemaal niet op dit moment voor jou!

    Maar geweldig dat je het toch binnen een paar weken allemaal weet te doen!

    Helemaal top!

    Doet me allemaal denken aan mijn eigen domme stuurmansfout anderhalf jaar geleden waar ik mijn moeders auto aan puin reed… heb volgens mij toen een week op adrenaline kunnen leven :P
    Maar goed dan had ik maar een eigen blog moeten hebben om dat verhaal kwijt te kunnen ;) (ik ben bezig, zal wel rond de jaarwisseling iets concreets uit komen met mijn blog-ambities)

    Trouwens met Sjoerd(de kat) is alles goed :D Het wordt echt een dikke kater nu zijn ballen eraf zijn… Erg gezond en iets minder maar soms nog een dikke idioot :D
    Tot snel!

    x

  5. Nienke Says:

    Probeer die door je baas uitgetekende scenario’s voor ogen te houden alle ellendige naweeën boven komen, want je stáát in je recht, An!! Het bewijs is meer dan aanwezig; het is namelijk ook nog eens niet mis te verstaan duidelijk. Het is nu (onder)weg, je hebt gedaan wat je kon, nu is het afwachten. Ik weet dat dit makkelijk gezegd is… maar blijf op je eigen gevoel, mening en bewijs vertrouwen!

    En super, die tussenstand…!! Blíjven geven, ik volg het nu al zoals sommige tv-freaks Big Brother e.d. volgen, haha!

  6. Eve Says:

    Wat een geruststelling…

  7. Annibal Says:

    @ Erica: Had het al begrepen hoor ;) Was inderdaad erg heftig, heb er nóg de zenuwen van.. Maar dat gaat vast weer over, terwijl dat wijf krijgt wat ze verdiend heeft. Zo ;) Haha, en ik nog denken “zitten mensen daar wel op te wachten??”

    Ja dus :-D
    @ Mama: Komt wel goed, het moet alleen even ‘luwen’ denk ik.. Het gaat vanzelf beter :) En de kerst wordt sowieso leuk! Liefs!

    @ Sjoerd: Ja, en dát kan natuurlijk ook gewoon een keertje gebeuren. Niets ergs aan, dat is gewoon.. Alleen in dit geval is het me erg zwaar gevallen allemaal.. Komt vanzelf weer, denk ik.

    Wat GAAF dat jij ook gaat bloggen!! :-D Zodra je een url hebt mail je ‘m maar, dan ga je metéén in mijn favo’s :-D:-D Leuk om te horen dat het trouwens goed gaat met Sjoerd die Sjoerd niet meer is ;)
    @ Nienke: Dat probeer ik ook heel hard.. Maar die zenuwen blijven maar gieren, heel irritant.. Maarja, ik wéét nu inderdaad 100 % zeker dat ik gelijk heb, en dat schéélt wel. Dank je wel voor dit steuntje meis :-) Haha, en again I say: ik zat me nog af te vragen terwijl ik ‘m aanpaste.. “Zitten mensen hier wel op te wachten??”

    Ik blijf ‘m erin zetten dus ;)
    @ Eve: Dat zéker..

  8. wieneke Says:

    Poe heftig hoor! Maar jij hebt gelijk, dat blijkt :)

  9. Vedat Says:

    Zo, dit heb je in ieder geval achter de rug, Annibal. Het zal toch niet zo zijn, dat dat pokkemokkel met die klereleugens haar gelijk zal krijgen.

  10. Annibal Says:

    @ Vedat: Nâh!!

Leave a Reply

?>